Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 31
नैव तस्य परोलोको नायं लोको दुरात्मनः । अथ चेत्प्रतिगृह्णाति ब्राह्मणो वृत्तिदुर्बलः । दशांशमर्जिताद्दद्यादेवं तत्र न हीयते
naiva tasya paroloko nāyaṃ loko durātmanaḥ | atha cetpratigṛhṇāti brāhmaṇo vṛttidurbalaḥ | daśāṃśamarjitāddadyādevaṃ tatra na hīyate
அந்த துர்மனத்தனுக்குப் பரலோகமும் இல்லை; இவ்வுலகமும் உண்மையான நன்மையளிப்பதில்லை. ஆனால் வாழ்வாதாரம் தளர்ந்த பிராமணன் தானம் ஏற்க வேண்டிய நிலை வந்தால், தன் ஈட்டியதில் பத்தில் ஒரு பங்கை தானமாக அளிக்க வேண்டும்; அப்படிச் செய்தால் அந்தத் தீர்த்தத்தில் அவனுக்கு தர்ம இழப்பு ஏற்படாது.
Skanda (deduced)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Scene: At Prabhāsa, a humble brāhmaṇa with sparse belongings accepts alms only out of necessity, then offers a measured tenth into a dāna-vessel before a shrine, while a darker figure symbolizes the ‘durātmā’ who clings to gain and loses both worlds.
FAQs
Improper acceptance destroys both worldly and otherworldly good; necessity may be tempered by disciplined giving.
Prabhāsa-kṣetra, where conduct around receiving and giving is judged with special seriousness.
If compelled to accept, a brāhmaṇa should donate one-tenth of earnings (daśāṃśa-dāna) to avoid spiritual diminishment.