Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 5
कराच्छाकरसो जातः कुशाग्रेणेति नः श्रुतम् । स तं दृष्ट्वा महाश्चर्यं विस्मयं परमं गतः
karācchākaraso jātaḥ kuśāgreṇeti naḥ śrutam | sa taṃ dṛṣṭvā mahāścaryaṃ vismayaṃ paramaṃ gataḥ
நாம் கேட்டதாவது—குசையின் முனையால் குத்தப்பட்டபோது அவரது கையிலிருந்து சர்க்கரை போன்ற இனிய சாறு வெளிவந்தது. அந்தப் பெரும் அற்புதத்தைப் பார்த்து அவர் உச்சமான வியப்பில் ஆழ்ந்தார்.
Śiva (deduced: continuing narration to Devī)
Tirtha: Maṃkīśvara (via Maṅkaṇaka miracle-cycle)
Type: kshetra
Listener: Mahādevī (Pārvatī)
Scene: Close scene: the ṛṣi’s pricked finger releases a gleaming sweet sap; he stares in astonishment, eyes wide yet inwardly absorbed; the kuśa tip is visible; the air shimmers with tapas-tejas.
FAQs
Extraordinary signs can arise, but they should lead to deeper humility rather than pride in attainment.
The incident is narrated within Prabhāsa-kṣetra’s praise-context, contributing to its sacred narrative landscape.
No direct prescription; kuśa appears as a sacred ritual plant, but here it functions as a narrative instrument.