Adhyaya 263
இந்த अध्यாயத்தில் ஈசுவரன் தேவியிடம் பிரபாசக்ஷேத்திரத்தில் உள்ள ‘சாயாலிங்கம்’ எனப்படும் சிறப்பு லிங்கத்தின் மஹாத்மியத்தைச் சுருக்கமாக உரைக்கிறார். ந்யங்குமதி தீர்த்தத்தின் வடதிசையில் அது இருப்பதாக திசை-குறிப்புடன் இடம் நிர்ணயித்து, புனிதத்தைக் கண்காணிக்கக்கூடிய நிலப்பரப்பில் பதிக்கிறார். சாயாலிங்க தரிசனம் மிகப் பெரிய பலன் தருவதாகவும், அதிசய சக்தி உடையதாகவும் கூறப்படுகிறது. பக்தியுடன் தரிசிப்பவன் பாபங்களிலிருந்து சுத்தி பெறுவான்; ஆனால் மிகுந்த பாபம் கொண்டோர் அதை காண இயலாது எனச் சொல்லி, தரிசனத்தைச் சடங்காக மட்டுமல்ல, நெறி-ஆன்மீக தகுதியுடனும் இணைக்கிறது. முடிவில் ஸ்கந்தபுராணத்தின் பிரபாசகண்டம், பிரபாசக்ஷேத்திர-மஹாத்மிய வரிசையில் இது ‘சாயாலிங்க மஹாத்மிய வர்ணனம்’ எனக் கொலோபன் குறிப்பிடுகிறது।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि च्छायालिंगमिति स्मृतम् । उत्तरे न्यंकुमत्याश्च बह्वाश्चर्यं महत्फलम्
ஈஸ்வரன் கூறினார்—அதன்பின், ஓ மகாதேவி, ‘சாயாலிங்கம்’ எனப் புகழ்பெற்ற தலத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அது ந்யங்குமதியின் வடக்கில் உள்ளது—மிகவும் அதிசயமானது—மகத்தான புண்ணியப் பயன் தருவது।
Verse 2
तं दृष्ट्वा मानवो देवि मुच्यते पंचपातकैः । सार्द्धद्वादशहस्तं तु योजनत्रितयेन तु । न पश्यंति महादेवि पापिष्ठा ये तु मानवाः
ஓ தேவி, அதைத் தரிசித்த மனிதன் ஐந்து மகாபாதகங்களிலிருந்து விடுபடுகிறான். ஆனால் ஓ மகாதேவி, மிகப் பாவிகள் அதை காணமாட்டார்கள்—அது சாடே பன்னிரண்டு ஹஸ்த அளவாகவும், மூன்று யோஜனை வரையிலும் (தெரியக்கூடியதாகவும்) இருந்தாலும்।
Verse 263
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये छायालिंग माहात्म्यवर्णनंनाम त्रिषष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்காந்த மகாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் சங்கிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தில், முதல் பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில் “சாயாலிங்க மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்” எனும் 263ஆம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது।