Adhyaya 261
இந்த அதிகாரத்தில் ஈசுவரன் தேவியிடம் தத்துவ உபதேசமாக ந்யங்குமதி நதியின் மகிமையை எடுத்துரைக்கிறார். க்ஷேத்ர-சாந்திக்காக சம்பு இந்த நதியை புனித ‘மர்யாதை’ எல்லைக்குள் அமைத்தார் என்றும், அதன் தெற்குப் பகுதியில் அனைத்துப் பாவங்களையும் முற்றிலும் அழிக்கும் தலம் இருப்பதாகவும் கூறப்படுகிறது. அங்கே விதிப்படி ஸ்நானம் செய்து பின்னர் ஸ்ராத்தம் செய்தால் பித்ருக்கள் நரகாதி துயர்நிலைகளிலிருந்து விடுபடுவர் எனப் பலன் சொல்லப்படுகிறது. மேலும் வைசாக மாதம் சுக்லபக்ஷ த்ருதியைத் திதியில் ஸ்நானம் செய்து எள்ளு, தர்பை, நீர் கொண்டு தர்ப்பணம் உடன் ஸ்ராத்தம் செய்தால், அது கங்கைக் கரையில் செய்த ஸ்ராத்தத்துக்கு இணையான பலனை அளிக்கும் என நிர்ணயிக்கப்படுகிறது.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि यत्र न्यंकुमती नदी । मर्यादार्थं समानीता क्षेत्रशांत्यै च शंभुना
ஈஸ்வரன் கூறினார்—பின்னர், மகாதேவியே, ந்யங்குமதீ நதி உள்ள இடத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; க்ஷேத்திரத்தின் எல்லை நிர்ணயத்திற்கும் க்ஷேத்திர சாந்திக்குமாக சம்பு அவளை அங்கே கொண்டு வந்தார்।
Verse 2
तस्यैव दक्षिणे भागे सर्वपापप्रणाशिनी । तस्यां स्नात्वा च वै सम्यग्यः श्राद्धं कुरुते नरः । स पितॄंस्तारयेत्सर्वान्नरकान्नात्र संशयः
அதன் தென் பகுதியில் எல்லாப் பாவங்களையும் அழிக்கும் திருத்தீர்த்தம் உள்ளது. அங்கே முறையாக நீராடி யார் சிராத்தம் செய்கிறாரோ, அவர் தம் எல்லாப் பித்ருக்களையும் நரகத்திலிருந்து மீட்பார்—இதில் ஐயமில்லை.
Verse 3
वैशाखे शुक्लपक्षे तु तृतीयायां च भामिनि । स्नात्वा तु तर्पयेद्भक्त्या तिलदर्भजलैः प्रिये । श्राद्धं कृतं भवेत्तेन गंगायां नात्र संशयः
அன்புத் தோழியே! வைசாக மாதத்தின் சுக்லபட்ச த்ருதியைத் திதியில் நீராடி, எள், தர்பை, நீர் கொண்டு பக்தியுடன் தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும். அதனால் செய்யப்படும் சிராத்தம் கங்கையில் செய்ததற்குச் சமமாகக் கருதப்படும்—இதில் ஐயமில்லை.
Verse 261
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये न्यंकुमतीमाहात्म्यवर्णनंनामैकषष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் செய்யுட்கள் கொண்ட ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தில், முதல் ‘பிரபாசக்ஷேத்ர மாஹாத்ம்ய’ பகுதியில், ‘ந்யங்குமதீ மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனும் 261ஆம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.