Adhyaya 25

Verse 1

ईश्वर उवाच । स गन्धर्वस्तदा देवि आरिराधयिषुर्भवम् । सोमवारव्रतंनाम पप्रच्छ मुनिसत्तमम्

ஈசுவர் கூறினார்—அப்போது, தேவி, அந்த கந்தர்வன் பவனாகிய சிவனைப் பிரசன்னப்படுத்த விரும்பி, ‘திங்கட்கிழமை விரதம்’ எனப்படும் விரதத்தைப் பற்றி மునிகளில் சிறந்தவரை வினவினான்.

Verse 2

गन्धर्व उवाच । कथं सोमव्रतं कार्यं विधानं तस्य कीदृशम् । कस्मिन्काले च तत्कार्यं सर्वं विस्तरतो वद

கந்தர்வன் கூறினான்—சோம (திங்கள்) விரதத்தை எவ்வாறு செய்ய வேண்டும்? அதன் விதிமுறை எப்படிப்பட்டது? மேலும் எந்த காலத்தில் அதை மேற்கொள்ள வேண்டும்? அனைத்தையும் விரிவாகச் சொல்லுங்கள்.

Verse 3

गोशृंग उवाच । साधुसाधु महाप्राज्ञ सर्वसत्त्वोपकारकम् । यन्न कस्यचिदाख्यातं तदद्य कथयामि ते

கோச்ருங்கன் கூறினான்— சாது, சாது, மகாப்ராஜ்ஞனே! இது எல்லா உயிர்களுக்கும் நன்மை தருவது. யாரிடமும் சொல்லப்படாததை இன்று நான் உனக்குச் சொல்கிறேன்.

Verse 4

सर्वरोगहरं दिव्यं सर्वसिद्धिप्रदायकम् । सोमवारव्रतंनाम सर्वकामफलप्रदम्

‘சோமவார விரதம்’ எனப்படும் இந்த தெய்வீக விரதம் எல்லா நோய்களையும் நீக்கி, எல்லா சித்திகளையும் அளித்து, எல்லா விருப்பங்களின் பலனையும் வழங்கும்.

Verse 5

सर्वकालिकमादेयं वर्णानां शुभकारकम् । नारी नरैः सदा कार्यं दृष्ट्वादृष्ट्वा फलोदयम्

இந்த விரதம் எல்லாக் காலங்களிலும் ஏற்கத் தக்கது; எல்லா வர்ணங்களுக்கும் மங்களம் தருவது. பெண்களும் ஆண்களும் எப்போதும் செய்ய வேண்டும்; இது இவ்வுலகில் காணும் பலனும் அப்பால் காணாத பலனும் அளிக்கும்.

Verse 6

ब्रह्मविष्ण्वादिभिर्देवैः कृतमेतन्महाव्रतम् । पुनस्तु सोमराजेन दक्षशापहतेन च

இந்த மகாவிரதத்தை பிரம்மா, விஷ்ணு முதலிய தேவர்கள் செய்தனர். பின்னர் தக்ஷனின் சாபத்தால் பாதிக்கப்பட்ட சோமராஜனும் இதை மீண்டும் அனுஷ்டித்தான்.

Verse 7

आराधितोऽनेन शंभुः शंभुध्यानपरेण तु । ततस्तुष्टो महादेवः सोमराजस्य भक्तितः

இந்த விரதத்தால் சோமராஜன், சம்புவைத் தியானத்தில் நிலைத்திருந்து, சம்புவை ஆராதித்தான். அவன் பக்தியால் மகாதேவன் மகிழ்ந்து திருப்தியடைந்தான்.

Verse 8

तेनोक्तं यदि तुष्टोऽसि प्रतिष्ठास्थो निरंतरम्

அப்போது அவன் கூறினான்— “நீ திருப்தியாயிருந்தால், இங்கே இடையறாது உறுதியாகப் பிரதிஷ்டிதனாய் நிலைத்திரு।”

Verse 9

यावच्चंद्रश्च सूर्यश्च यावत्तिष्ठंति भूधराः । तावन्मे स्थापितं लिंगमुमया सह तिष्ठतु

சந்திரனும் சூரியனும் நிலைக்கும் வரை, மலைகள் நிலைத்திருக்கும் வரை—என்னால் நிறுவப்பட்ட இந்த லிங்கம் உமையுடன் இங்கேயே நிலைத்திருக்கட்டும்।

Verse 10

स्थापितं तु तदा तेन प्रार्थयित्वा महेश्वरम् । आत्मनामांकितं कृत्वा ततो रोगैर्व्यमुच्यत

அப்போது அவன் மகேஸ்வரனை வேண்டி அந்த லிங்கத்தை நிறுவி, தன் பெயரை அங்கே பொறித்தான்; பின்னர் நோய்களிலிருந்து விடுபட்டான்।

Verse 11

ततः शुद्धशरीरोऽसौ गगनस्थो विराजते

பின்னர் அவன் உடல் தூய்மையடைந்து, ஆகாயத்தில் நிலைத்து ஒளிவீசிப் பிரகாசித்தான்।

Verse 12

तदाप्रभृति ये केचित्कुर्वंति भुवि मानवाः । तेऽपि तत्पदमायांति विमलांगाश्च सोमवत्

அந்நாளிலிருந்து பூமியில் யார் யார் இந்த அனுஷ்டானத்தைச் செய்கிறார்களோ, அவர்களும் அதே நிலையினை அடைந்து, சோமனைப் போலத் தூய அங்கங்களுடன் விளங்குவர்।

Verse 13

अथ किं बहुनोक्तेन विधानं तस्य कीर्त्तये । यस्मिन्कस्मिंश्च मासे वा शुक्ले सोमस्य वासरे

மேலும் விரிவாகச் சொல்லுவதால் என்ன பயன்? அதன் விதிமுறையை நான் உரைக்கிறேன்—எந்த மாதமாயினும், சுக்லபட்சத்தில் திங்கட்கிழமையன்று।

Verse 14

दंतकाष्ठं पुरा ब्राह्मे कृत्वा स्नानं समाचरेत् । स्वधर्मविहितं कर्म कृत्वा स्थाने मनोरमे

பிராஹ்மமுஹூர்த்தத்தில் முதலில் தந்தகாஷ்டம் செய்து, முறையாக நீராட வேண்டும். பின்னர் அந்த மனோஹர தீர்த்தஸ்தலத்தில் தன் தர்மம் விதித்த கடமைகளைச் செய்ய வேண்டும்।

Verse 15

सुसमे भूतले शुद्धे न्यस्य कुम्भं सुशोभितम् । चूतपल्लवविन्यस्ते चंदनेन सुचित्रिते

சுத்தமும் சமமுமான தரையில் அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட கும்பத்தை நிறுவ வேண்டும். அதில் மாம்பழ இலைகளை அமைத்து, சந்தனத்தால் அழகுற அலங்கரிக்க வேண்டும்।

Verse 16

श्वेतवस्त्रपरीधाने सर्वाभरणभूषिते । आदौ पात्रे तु संन्यस्य आधारसहितं शिवम्

வெள்ளை ஆடை அணிந்து, எல்லா ஆபரணங்களாலும் அலங்கரித்து, முதலில் பாத்திரத்தில் ஆதாரத்துடன் சிவனை நிறுவ வேண்டும்।

Verse 17

अष्टमूर्त्यष्टकं दिक्षु सोमनाथं सशक्तिकम् । उमया सहितं तत्र श्वेतपुष्पैश्च पूजयेत्

திசைகளில் அஷ்டமூர்த்திகளின் அஷ்டகத்தை வழிபட வேண்டும்; பின்னர் சக்தியுடன் சோமநாதனை—உமையுடன்—அங்கே வெள்ளைப் பூக்களால் அர்ச்சிக்க வேண்டும்।

Verse 18

विविधं भक्ष्यभोज्यं च फलं वै बीजपूर कम् । अनेनैव तु मंत्रेण सर्वं तत्रैव कारयेत्

பலவகை பசியுணவுகளும் சமைத்த உணவுகளும், மேலும் பழங்களும்—குறிப்பாக பீஜபூரம் (எலுமிச்சை) உட்பட—அர்ப்பணிக்க வேண்டும். இதே மந்திரத்தினாலே அங்கேயே எல்லா வழிபாட்டு செயல்களும் நடத்தப்பட வேண்டும்.

Verse 19

ॐ नमः पंचवक्त्राय दशबाहुत्रिनेत्रिणे । श्वेतं वृषभमारूढ श्वेताभरणभूषित

ॐ பஞ்சவக்த்ரனே, தசபாஹுவே, திரிநேத்திரனே—உமக்கு நமஸ்காரம். வெண்மையான ரிஷபத்தில் ஏறியவனே, வெள்ளை ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவனே—வணக்கம்.

Verse 20

उमादेहार्द्धसंयुक्त नमस्ते सर्वमूर्तये । अनेनैव तु मंत्रेण पूजां होमं च कारयेत्

உமையின் அர்ததேகத்துடன் இணைந்தவனே, அனைத்துரூபனே—உமக்கு வணக்கம். இதே மந்திரத்தினால் பூஜையும் ஹோமமும் இரண்டையும் செய்ய வேண்டும்.

Verse 21

कृत्वैवं च दिने रात्रौ पश्यंश्चैवं स्वपेन्नरः । दर्भशय्या समारूढो ध्यायन्सोमेश्वरं हरम्

இவ்வாறு செய்து பகலும் இரவும் இதே நியமத்தைப் பேண வேண்டும்—இவ்வாறே காணவும் இவ்வாறே உறங்கவும் வேண்டும். தர்பப் படுக்கையில் படுத்து சோமேஸ்வர ஹரனைத் தியானிக்க வேண்டும்.

Verse 22

एवं कृतेऽष्टादशानां कुष्ठानां नाशनं भवेत् । द्वितीये सोमवारे तु करंजं दन्तधावनम्

இவ்வாறு செய்தால் பதினெட்டு வகை குஷ்ட நோய்கள் அழியும். பின்னர் இரண்டாம் திங்கட்கிழமை கரஞ்சக் குச்சியால் பல் துலக்க வேண்டும்.

Verse 23

देवं संपूजयेत्सूक्ष्मं ज्येष्ठाशक्तिसमन्वितम् । शतपत्रैः पूजयित्वा मधु प्राश्य यथाविधि

ஜ்யேஷ்டா-சக்தியுடன் கூடிய நுண்ணிய தேவனை விதிப்படி முறையாகப் போற்றி வழிபட வேண்டும். நூறு இதழ் மலர்களால் அர்ச்சித்து, பின்னர் விதிமுறையின்படி தேனைப் பருக வேண்டும்.

Verse 24

नारंगं तत्र दत्त्वा तु शेषं पूर्ववदाचरेत् । एवं कृते द्वितीये तु गोलक्षफलमाप्नुयात्

அங்கே நாரங்கம் (ஆரஞ்சுப் பழம்) அர்ப்பணித்து, மீதமுள்ள அனுஷ்டானங்களை முன்புபோலவே செய்ய வேண்டும். இவ்வாறு இரண்டாம் (திங்கட்கிழமை) அனுஷ்டானத்தில் செய்தால், கோ-லட்ச தானத்திற்குச் சமமான பலன் கிடைக்கும்.

Verse 25

सोमवारे तृतीये तु अपामार्गसमुद्भवम् । दंतकाष्ठादिकं कृत्वा त्रिनेत्रं च प्रपूजयेत्

மூன்றாம் திங்கட்கிழமை அபாமார்கத்திலிருந்து பல் தூரிகை (தந்தகாஷ்டம்) முதலியவற்றைத் தயாரித்து, பின்னர் பக்தி-மரியாதையுடன் திரிநேத்ரப் பெருமானை வழிபட வேண்டும்.

Verse 26

फलं च दाडिमं दद्याज्जातीपुष्पैश्च पूजयेत् । रजन्यामंगुरं प्राश्य सिद्धियुक्तं तु पूजयेत्

தாடிமம் (மாதுளை) பழத்தை அர்ப்பணித்து, ஜாதி (மல்லிகை) மலர்களால் அர்ச்சிக்க வேண்டும். இரவில் அங்கூரம் (திராட்சை) உண்டு, சித்தியுடன் விளங்கும் இறைவனை வழிபட வேண்டும்.

Verse 27

चतुर्थे सोमवारे तु काष्ठमौदुम्बरं स्मृतम् । पूजयेत्तत्र गौरीशं सूक्ष्मया सहितं तथा

நான்காம் திங்கட்கிழமை ஒதும்பர (அத்தி) மரக்கட்டை விதிக்கப்பட்டது. அங்கே முன்புபோல நுண்ணிய தேவியான சூக்ஷ்மாவுடன் கூடிய கௌரீசன் (சிவன்) ஐ வழிபட வேண்டும்.

Verse 28

नारिकेलफलं दद्याद्दमनेन प्रपूजयेत् । शर्करां प्राशयेद्रात्रौ जागरं चैव कारयेत्

தேங்காயைப் படைத்து, தமனம்/தூர்வா புல்லால் முறையாகப் பூஜிக்க வேண்டும். இரவில் சர்க்கரைப் பிரசாதம் உண்டு, ஜாகரணமும் செய்ய வேண்டும்.

Verse 29

पञ्चमे सोमवारे तु पूजयेच्च गणाधिपम् । विभूत्या सहितं देवं कुन्दपुष्पैः प्रपूजयेत्

ஐந்தாம் திங்களன்று கணாதிபரைப் பூஜிக்க வேண்டும். விபூதியுடன் அந்தத் தேவனை குந்த மலர்களால் பக்தியுடன் அர்ச்சிக்க வேண்டும்.

Verse 30

आश्वत्थं दन्तकाष्ठं च अर्घ्यं वै द्राक्षया तथा । मोचं च प्राशयेद्रात्रावश्वमेधफलं लभेत्

அச்வத்த மரத்தின் தந்தகாஷ்டத்தைப் பயன்படுத்தி, திராட்சையுடன் அர்க்யம் அர்ப்பணிக்க வேண்டும். இரவில் மோசா (வாழைப்பழம்) உண்டால் அச்வமேத யாகப் பலன் கிடைக்கும்.

Verse 31

षष्ठे सोमस्य वारे तु सुरूपं नाम पूजयेत् । कर्पूरं प्राशयेत्तत्र भक्त्या परमया युतः

ஆறாம் திங்களன்று ‘சுரூப’ எனப்படும் ரூபத்தைப் பூஜிக்க வேண்டும். அங்கே பரம பக்தியுடன் கற்பூரப் பிரசாதம் உண்ண வேண்டும்.

Verse 32

सप्तमे सोमवारे तु दन्तकाष्ठं च मल्लिका । सर्वज्ञं पूजयेत्तत्र दीप्तया सहितं तथा

ஏழாம் திங்களன்று தந்தகாஷ்டமும் மல்லிகை (மல்லி) மலரும் கொண்டு, அங்கே சர்வஜ்ஞப் பெருமானை, தீப்தா தேவியுடன் சேர்த்து, அதே முறையில் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 33

जम्बीरं च फलं दद्याज्जातीपुष्पैश्च पूजयेत् । लवङ्गं प्राशयेत्तत्र तस्यानन्तफलं भवेत्

ஜம்பீர (எலுமிச்சை/பிஜௌரா) கனியை அர்ப்பணித்து, ஜாதி (மல்லிகை) மலர்களால் பூஜை செய்ய வேண்டும். அங்கே கிராம்பு பிரசாதமாக உண்டால், அதன் பலன் முடிவிலாததாகும்.

Verse 34

अष्टमे सोमवारे तु अमोघायुतमीश्वरम् । कदलीफलकेनार्घ्यं मरुबकेन पूजयेत् । रात्रौ तु प्राशयेद्दुग्धमग्निष्टोमफलं लभेत्

எட்டாவது திங்கட்கிழமை அன்று அமோகாயுத-ஈஸ்வரப் பெருமானை வழிபட வேண்டும். வாழைப்பழத்தால் அர்க்யம் அளித்து, மருபக மலரால் பூஜை செய்ய வேண்டும். இரவில் பால் அருந்தினால் அக்னிஷ்டோம யாகத்திற்குச் சமமான பலன் கிடைக்கும்.

Verse 35

गंगास्नाने कृते सम्यक्कोटिधा यत्फलं स्मृतम् । दशहेमसहस्राणां कुरुक्षेत्रे रवेर्ग्रहे

கங்கையில் முறையாக நீராடினால் சாஸ்திரங்களில் கோடிமடங்கு என நினைவுகூரப்படும் புண்ணியம், மேலும் குருக்ஷேத்திரத்தில் சூரிய கிரகண வேளையில் பத்தாயிரம் பொன் தானம் செய்தால் வரும் புண்ணியம்—

Verse 36

ब्राह्मणे वेदविदुषे यद्दत्त्वा फल माप्नुयात् । तत्पुण्यं कोटिगुणितमस्मिन्नाचरिते व्रते

வேதம் அறிந்த பிராமணருக்கு தானம் அளித்தால் கிடைக்கும் பலன்—இந்த விரதத்தை அனுஷ்டித்தால் அதே புண்ணியம் கோடிமடங்கு பெருகும்.

Verse 37

गजानां तु शते दत्ते लक्षे च रथवाजिनाम् । तत्फलं कोटिगुणितं सोमवारव्रते कृते

நூறு யானைகள் தானம் செய்ததும், ஒரு லட்சம் ரதங்களும் குதிரைகளும் தானம் செய்ததும் கிடைக்கும் பலன்—திங்கட்கிழமை விரதம் செய்தால் அதே பலன் கோடிமடங்கு ஆகும்.

Verse 38

गुग्गुलोर्धूपनं कृत्वा कोटिशो यत्फलं लभेत् । तत्पुण्यं तु भवेत्तस्य सोमवारव्रते कृते

குக்குலு தூபத்தை கோடி முறை அர்ப்பணித்தால் கிடைக்கும் பலன் எதுவோ, திங்கள் விரதம் செய்தவர்க்கு அதே புண்ணியம் நிச்சயமாக உண்டாகும்.

Verse 39

सर्वैश्वर्यसमायुक्तः शिवतुल्यपराक्रमः । रुद्रलोके वसेत्तावद्ब्रह्मणः प्रलयावधि

அவன் எல்லா ஐஸ்வரியங்களும் நிறைந்தவனாய், சிவனுக்கு ஒப்பான வீரத்துடன், பிரம்மாவின் பிரளய காலம் வரையில் ருத்ரலோகத்தில் வாசம் செய்கிறான்.

Verse 40

संप्राप्ते नवमे वारे कुर्यादुद्यापनं शुभम् । यथा भवति गन्धर्व तथा वक्ष्यामि तेऽधुना

ஒன்பதாம் திங்கள் வந்தபோது மங்களமான உத்யாபன (நிறைவு சடங்கு) செய்ய வேண்டும். எவ்வாறு கந்தர்வனாகிறான் என்பதை இப்போது உனக்குச் சொல்கிறேன்.

Verse 41

मंडलं मंडपं कुण्डं पताकाध्वजशोभितम् । तोरणानि च चत्वारि कुण्डं कृत्वा विधानतः

கொடிகளும் த்வஜங்களும் அலங்கரிக்க, மண்டலம், மண்டபம், குண்டம் அமைத்து; விதிப்படி குண்டத்தைச் செய்து நான்கு தோரணங்களையும் நிறுவ வேண்டும்.

Verse 42

मध्ये वेदिः प्रकर्त्तव्या चतुरस्रा सुशोभना । निष्पाद्य मंडलं तत्र मध्ये पद्मं प्रकल्पयेत्

நடுவில் அழகிய சதுர வேதியை அமைக்க வேண்டும். அங்கு மண்டலத்தை நிறைவு செய்து, அதன் மத்தியில் தாமரை வடிவத்தை அமைக்க வேண்டும்.

Verse 43

कलशानष्टदिग्भागे सहिरण्यान्पृथक्पृथक् । स्थापयित्वा तु शक्तिस्ता वामाद्याः पूर्वतः क्रमात्

எட்டு திசைகளின் பகுதிகளில் தனித்தனியாக பொன்னுடன் கூடிய கலசங்களை நிறுவ வேண்டும். பின்னர் நிறுவியபின் வாமா முதலிய சக்திகளை கிழக்கிலிருந்து வரிசையாக அமைக்க வேண்டும்.

Verse 44

कर्णिकायां तु पद्मस्य श्रीसोमेशं महाप्रभम् । प्रतिमारूपसंपन्नं हेमजं शक्तिसंयुतम्

தாமரையின் கர்ணிகையில் மகாப்ரபுவான ஸ்ரீ சோமேசரை நிறுவ வேண்டும்—அழகிய பிரதிமை வடிவம் கொண்டவர், பொன்னால் செய்யப்பட்டவர், தெய்வீக சக்தியுடன் இணைந்தவர்.

Verse 45

रुक्मशय्यासमारूढं मनोन्मन्या समन्वितम् । हेमपात्रादिके पात्रे मधुना परिपूरिते

பொன் மஞ்சத்தில் அமர்ந்தும் மனோன்மனீ நிலையுடன் இணைந்தும் உள்ள இறைவனை வழிபட வேண்டும்; மேலும் பொன் பாத்திரம் முதலிய தகுந்த பாத்திரங்களில் நிரம்பத் தேனை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 46

रुक्मशय्यासमाच्छन्ने तत्रस्थं पूजयेत्क्रमात् । अनंतादिशिखंड्यंतैर्नामभिः क्रमशोऽर्चयेत्

பொன் மஞ்சம் முறையாக விரிக்கப்பட்டபின், அங்கே அமர்ந்துள்ள இறைவனை படிப்படியாக வழிபட வேண்டும்; ‘அனந்த’ முதல் ‘சிகண்டின்’ வரை உள்ள நாமங்களை வரிசையாகச் சொல்லி அர்ச்சிக்க வேண்டும்.

Verse 47

गन्धस्रग्धूपदीपैश्च नैवेद्यैश्च पृथग्विधैः । वस्त्रालंकारतांबूलच्छत्रचामरदर्प्पणम्

நறுமணம், மலர்மாலை, தூபம், தீபம்; மேலும் பலவகை நைவேத்யங்கள்; ஆடை, அணிகலன், தாம்பூலம், குடை, சாமரம், கண்ணாடி—இவ்வேறு உபசாரங்களால் இறைவனை மரியாதை செய்ய வேண்டும்.

Verse 48

दीपघंटावितानं च पर्यंकं च सतू लिकम् । सोमेश्वरं समुद्दिश्य देयं पौराणिके गुरौ

தீபஸ்தம்பம், மணி, விதானம், தலையணையுடன் கூடிய படுக்கை—இவற்றைச் சோமேஸ்வரனை நோக்கி, புராண மரபை உரைக்கும் குருவிற்கு தானமாக அளிக்க வேண்டும்।

Verse 49

भूषयित्वा तथाऽचार्य्यं होमं तत्रैव कारयेत् । बलिकर्मावसाने च रात्रौ तत्रैव जागृयात्

ஆசாரியரை முறையாகப் போற்றி அலங்கரித்து, அங்கேயே ஹோமம் நடத்த வேண்டும்; பலிகர்மம் முடிந்த பின் அதே இடத்தில் இரவு முழுதும் ஜாகரணம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 50

पञ्चगव्यं ततः पीत्वा ध्यायेत्सोमेश्वरं हृदि । प्रभाते तु ततः स्नात्वा ध्यायेत्तं च विधानतः

பின்னர் பஞ்சகவ்யம் அருந்தி, இதயத்தில் சோமேஸ்வரனைத் தியானிக்க வேண்டும். விடியற்காலையில் நீராடி, விதிப்படி மீண்டும் அவரையே தியானிக்க வேண்டும்।

Verse 51

ततो भक्त्या च गंधर्व क्षीरखण्डादिनिर्म्मितम् । भक्ष्यभोज्यैरनेकैश्च भोजयेद्ब्राह्मणानथ

அதன்பின், ஓ கந்தர்வா, பக்தியுடன் பால்-சர்க்கரை முதலியவற்றால் செய்யப்பட்ட க்ஷீரகண்டம் போன்ற இனிப்புகளும் பலவகை உணவுகளும் கொண்டு பிராமணர்களுக்கு போஜனம் அளிக்க வேண்டும்।

Verse 52

वस्त्रयुग्मं ततो दत्त्वा गां च दत्त्वा विसर्जयेत्

பின்னர் ஒரு ஜோடி ஆடைகளைத் தானமாக அளித்து, ஒரு பசுவையும் தானமாக அளித்து, அந்த அனுஷ்டானத்தை முறையாக நிறைவு (விஸர்ஜனம்) செய்ய வேண்டும்।

Verse 53

एवं चीर्णव्रतः सम्यग्लभते पुण्यमक्षयम् । धनधान्यसमृद्धात्मा पुत्रदारसमन्वितः

இவ்வாறு முறையாக விரதத்தை அனுஷ்டித்தவன் அழியாப் புண்ணியத்தை அடைவான்; தனம்-தானியத்தில் செழித்து, புத்திரர் மற்றும் மனைவியுடன் கூடியவனாவான்.

Verse 54

न कुले जायते तस्य दरिद्रो दुःखितोऽपिवा । अपुत्रो लभते पुत्रान्वन्ध्या पुत्रवती भवेत्

அவனுடைய குலத்தில் வறுமையும் பிறவாது, துயரமும் எழாது; பிள்ளையில்லாதவன் புத்திரரைப் பெறுவான், வന്ധ்யையும் பிள்ளையுடையவளாவாள்.

Verse 55

काकवंध्या तु या नारी मृतवत्सा च दुर्भगा । कन्याप्रसूश्च या कार्यमाभिरेतद्विशेषतः

காகவந்த்யா (மீண்டும் மீண்டும் கருச்சிதைவு ஏற்படுபவள்), அல்லது குழந்தைகள் இறந்து விடுபவள், அல்லது துர்பாக்கியவள், அல்லது பெண் குழந்தைகளையே பெறுபவள்—இத்தகையோர் குறிப்பாக இந்த விரதத்தை அனுஷ்டிக்க வேண்டும்.

Verse 56

एवं कृते विधाने तु देहपाते शिवं व्रजेत् । कल्पकोटिसहस्राणि कल्पकोटिशतानि च । भुंक्तेऽसौ विपुलान्भो गान्यावदाभूतसंप्लवम्

இவ்விதமாகச் செய்தால், உடல் வீழும் வேளையில் சிவலோகத்தை அடைவான்; ஆயிரக் கோடி, நூறு கோடி கல்பங்கள் வரை, பிரளயம் வரையிலும், பெரும் போகங்களை அனுபவிப்பான்.

Verse 57

इति ते कथितं सर्वं सोमवारव्रतं क्रमात् । गच्छ शीघ्रं महाभाग यत्र सोमेश्वरः स्थितः

இவ்வாறு வரிசையாக உனக்கு திங்கட்கிழமை விரதம் முழுவதும் கூறப்பட்டது. ஓ மகாபாக்யவானே, சோமேஸ்வரர் உறையும் இடத்திற்குத் துரிதமாகச் செல்.

Verse 58

ईश्वर उवाच । इत्युक्तः सच गन्धर्वः पुत्र्या सह वरानने । सर्वोपहारसंयुक्तः प्रभासक्षेत्रमाश्रितः

ஈசுவரன் கூறினான்—இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், அந்த கந்தர்வன் அழகிய முகமுடைய மகளுடன், எல்லா காணிக்கைகளையும் ஏந்தி, பிரபாசக் க்ஷேத்திரத்தை அடைந்து அங்கு தங்கினான்।

Verse 59

तत्र सोमेश्वरं दृष्ट्वा आनन्दाश्रुपरिप्लुतः । यात्राक्रमेण संपूज्य चक्रे सोमव्रतं क्रमात्

அங்கே சோமேஸ்வரனைத் தரிசித்தவுடன் அவன் ஆனந்தக் கண்ணீரால் நனைந்தான். யாத்திரை முறையின்படி வழிபட்டு, படிப்படியாக சோம (திங்கட்கிழமை) விரதத்தை அனுஷ்டித்தான்।

Verse 69

पुत्र्या सह महाभागस्तस्य तुष्टो महेश्वरः । सर्वरोगविनाशं च सर्वकामसमृद्धिदम् । ददौ गन्धर्वराज्यं च भक्तिं चैवात्मनस्तथा

மகளுடன் கூடிய அந்த மகாபாக்யவான்மேல் மகேஸ்வரன் திருப்தியடைந்து, எல்லா நோய்களையும் அழிக்கும் வரத்தையும், எல்லா விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றும் செல்வத்தையும் அளித்தான். மேலும் கந்தர்வராஜ்யத்தையும், தன்னிடத்தே பக்தியையும் அருளினான்।