Adhyaya 239

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि हिरण्यापार्श्वतः स्थितम् । प्रत्युक्तं नागरादित्यं सर्वव्याधिविनाशनम्

ஈஸ்வரன் கூறினார்—மகாதேவி! பின்னர் ஹிரண்யா நதிக்கரையில் உள்ள நாகராதித்யனை அணுக வேண்டும். அந்தப் போற்றப்படும் ஆதித்யன் எல்லா நோய்களையும் அழிப்பவன் எனப் புகழ்பெற்றவன்.

Verse 2

पुरा सत्राजिता राज्ञा द्वारवत्यां गतेन तु । आराधितो भास्करोऽभूद्यादवेन महात्मना

முன்னொரு காலத்தில் மகாத்மையான யாதவ அரசன் சத்ராஜித் த்வாரவதிக்கு சென்று பாஸ்கரன் (சூரியதேவன்) வழிபாட்டைச் செய்தான்; அந்த பக்தியால் சூரியன் மிகுந்த திருப்தியடைந்தான்.

Verse 3

महाव्रतमुपास्थाय निघ्नपुत्रेण धीमता । तस्य तुष्टस्तदा भानुः स्यमन्तकमणिं ददौ

நிக்னனின் ஞானமிக்க மகன் சத்ராஜித் மகாவிரதத்தை மேற்கொண்டு அனுஷ்டானம் செய்தான்; அப்போது மகிழ்ந்த பானு (சூரியன்) அவனுக்கு ஸ்யமந்தக மணியை அருளினான்.

Verse 4

स मणिः सवते नित्यं भारानष्टौ दिनेदिने सुवर्णस्य सुशुद्धस्य भक्त्या व्रततपोयुतः

அந்த மணி நாள்தோறும் இடையறாது மிகத் தூய பொன்னின் எட்டு பாரங்களை வழங்கியது; இது பக்தி, விரதம், தவம் உடையவர்க்கு அருளப்பட்ட பலன்.

Verse 5

भूयोऽपि भानुना प्रोक्तो वरं ब्रूहि वरानने । स चाह देवदेवेशं भास्करं वारितस्करम्

மீண்டும் பானு கூறினார்—“அழகிய முகத்தவளே, வரம் கேள்.” அப்போது சத்ராஜித் தேவர்களின் தேவனான பாஸ்கரனை, திருடரைத் தடுப்பவனை, வேண்டினான்.

Verse 6

यदि तुष्टोऽसि मे देव वरदानं करोषि च । अत्रैव चाश्रमे पुण्ये नित्यं संनिहितो भव

தேவனே, நீ என்மேல் திருப்தியாய் வரம் அருளுவாயானால், இப்புனித ஆசிரமத்திலேயே எப்போதும் சன்னிதியாக இருந்து அருள்வாயாக.

Verse 7

एवं भविष्यतीत्युक्त्वा सूर्यः सत्राजितं नृपम् । अभिनंद्य वरं तस्य तत्रैवादर्शनं गतः

“அப்படியே ஆகும்” என்று சொல்லி, சூரியன் அரசன் சத்ராஜித்தையும் அவன் வரத்தையும் பாராட்டி, அங்கேயே கண்களுக்கு மறைந்தான்.

Verse 8

तेनापि निघ्नपुत्रेण देवदेवस्य भास्वतः । स्थापिता प्रतिमा शुभ्रा तत्रैव वरवर्णिनि

அழகிய நிறத்தவளே, நிக்னனின் மகன் சத்ராஜித் அங்கேயே தேவர்களின் தேவனான ஒளிமிகு சூரியனின் தூய, மங்களமான திருவுருவை நிறுவினான்.

Verse 9

शंखदुंदुभिनिर्घोषैर्ब्रह्मघोषैश्चपुष्कलैः । ततस्तुनागरान्सर्वान्समाहूय द्विजोत्तमान् । अब्रवीत्प्रणतो भूत्वा दत्त्वा वृत्तिमनुत्तमाम्

சங்கு-துந்துபி முழக்கங்களும் நிறைந்த வேத ஒலிகளும் எழுந்திட, அவர் நகரமக்கள் அனைவரையும் சிறந்த இருபிறப்பாளர்களையும் அழைத்தார்; வணங்கி, உயர்ந்த வாழ்வாதாரத்தை அளித்து, உரைத்தார்.

Verse 10

युष्मत्पादप्रसादेन सूर्यस्यानुग्रहेण वै । साधयित्वा तपश्चोग्रं स्थापिता प्रतिमा मया

உங்கள் திருவடிப் பிரசாதத்தாலும், சூரியதேவனின் அருளாலும், கடுந்தவம் நிறைவேற்றி நான் இவ்வுருவத்தை நிறுவினேன்.

Verse 11

इंद्रलोकादिहानीता जित्वा शक्रं सुरारिणा । दशाननस्य पुत्रेण लंकायां स्थापिता पुरा

தேவர்களின் பகைவன், சக்கிரன் (இந்திரன்) மீது வென்று இதை இந்திரலோகத்திலிருந்து எடுத்துச் சென்றான்; தசானனன் (இராவணன்) மகன் இதை முன்பு இலங்கையில் நிறுவினான்.

Verse 12

तं निहत्य तु रामेण लक्ष्मणानुगतेन वै । अयोध्यायां समानीता सौमित्रिजयलक्षिका

லக்ஷ்மணன் உடன் இருந்த ஸ்ரீராமன் அவனை வதைத்து இதை அயோத்திக்கு கொண்டு வந்தான்; இது சௌமித்ரி (லக்ஷ்மணன்) வெற்றியின் வெளிப்படையான குறியாயிற்று.

Verse 13

मित्रावरुणपुत्राय वसिष्ठाय समर्पिता । तेनापि मम तुष्टेन द्वारकायां निवेदिता

இது மித்ர-வருணரின் புதல்வன் வசிஷ்டருக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டது; அவர் என்மேல் மகிழ்ந்து இதை துவாரகையில் சமர்ப்பித்தார்.

Verse 14

मयापि स्थापिता चात्र ज्ञात्वा क्षेत्रमनुत्तमम् । किमत्र बहुनोक्तेन भवद्भिः सर्वथैव हि

இந்த க்ஷேத்திரம் ஒப்பற்றது என்று அறிந்து நானும் இதை இங்கேயே நிறுவினேன். இங்கே மேலும் என்ன சொல்ல வேண்டும்? எல்லாவிதத்திலும் இது உங்களுக்குப் பரமமே.

Verse 15

परिपाल्या प्रयत्नेन यावच्चंद्रार्कतारकम् । तस्माद्युष्माकमादिष्टा प्रतिमेयं मया शुभा

சந்திரன், சூரியன், நட்சத்திரங்கள் நிலைத்திருக்கும் வரை இதை முயற்சியுடன் பாதுகாக்க வேண்டும். ஆகையால் இந்த மங்களமான திருவுருவை காத்து பராமரிக்குமாறு நான் உங்களுக்கு ஆணையிட்டேன்.

Verse 16

नागराणां तु विप्राणां सोमेशपुरवासिनाम् । तस्मान्नाम मया दत्तं नागरादित्यमेव हि

சோமேஷபுரத்தில் வாழும் நாகர பிராமணர்களுடன் தொடர்புடையதனால், நான் இதற்கு உறுதியாக ‘நாகராதித்ய’ என்ற பெயரை அளித்தேன்.

Verse 17

ब्राह्मणा ऊचुः । सर्वमेव करिष्यामो देवस्य परिपालनम् । यावन्मही च चंद्रार्कौ यावत्तिष्ठति सागरः । तावत्ते ह्यक्षया कीर्तिः स्थाने चास्मिन्भविष्यति

பிராமணர்கள் கூறினர்—எம்பெருமானின் பாதுகாப்பும் பராமரிப்பும் பொருட்டு நாங்கள் அனைத்தையும் செய்வோம். பூமி, சந்திரன், சூரியன் நிலைக்கும் வரை, கடல் நிலைத்திருக்கும் வரை, உங்கள் புகழ் அழியாததாக இருந்து இவ்விடத்திலேயே நிலைபெறும்.

Verse 18

एवमुक्त्वा तु ते सर्वे नागरा द्विजपुंगवाः । राजापि तुष्टः प्रययौ तदा द्वारवतीं पुरीम्

இவ்வாறு கூறி அந்தச் சிறந்த நாகர பிராமணர்கள் அனைவரும் புறப்பட்டனர்; அரசனும் மனநிறைவுடன் அப்போது த்வாரவதி நகரை நோக்கி சென்றான்.

Verse 19

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि तस्मिन्दृष्टे तु यत्फलम् । गोशतस्य प्रयागेषु सम्यग्दत्तस्य यत्फलम् । तत्फलं समवाप्नोति नागरार्कस्य दर्शनात्

ஈஸ்வரன் கூறினார்—தேவி, கேள்; அதனை தரிசித்ததின் பலனை நான் உரைக்கிறேன். பிரயாகங்களில் முறையாக நூறு பசுக்களை தானம் செய்தால் கிடைக்கும் புண்ணியம், ‘நாகரார்க’ தரிசனத்தால் அதேபோல் கிடைக்கும்.

Verse 20

दारिद्र्यदुःखशोकार्त्तेः कोन्योस्ति हरणक्षमः । प्रभासे पावने क्षेत्रे मुक्त्वा नागरभास्करम्

வறுமை, துயரம், சோகம், ஆற்றாமை ஆகியவற்றை அகற்ற வல்லவர் வேறு யார்? புனிதப் பிரபாசக் க்ஷேத்திரத்தில் நாகரபாஸ்கரனைத் தவிர இல்லை।

Verse 21

बंधकुष्ठादिकं दुःखं ये भजंत्यल्पबुद्धयः । तत्र ते नैव जानंति वैद्यं नागरभास्करम्

அறிவுக் குறைவுடையோர் கட்டுப்பாடு, குஷ்டம் முதலிய துன்பங்களை அனுபவித்தும், அந்த நிலையிலேயே உண்மையான வைத்தியன் நாகரபாஸ்கரனை அறியார்।

Verse 22

स्नात्वा हिरण्यातोयेन यस्तं पूजयते नरः । कल्पकोटिसहस्राणि सूर्यलोके महीयते

‘ஹிரண்யதோயம்’ எனும் பொன்னிற நீரால் நீராடி அவரை வழிபடும் மனிதன், ஆயிரக் கோடி கல்பங்கள் வரை சூரியலோகத்தில் போற்றப்படுவான்।

Verse 23

शुक्लपक्षे तु सप्तम्यां यदा संक्रमते रविः । महाजया तदा ख्याता सप्तमी भास्करप्रिया

சுக்லபக்ஷத்தின் சப்தமியில் ரவி சங்கிராந்தி அடையும் போது, அந்த சப்தமி ‘மஹாஜயா’ எனப் புகழ்பெறும்; பாஸ்கரனுக்கு அன்பானது।

Verse 24

स्नानं दानं जपो होमः पितृदेवाभिपूजनम् । सर्वं कोटिगुणं प्रोक्तं भास्करस्यवचो यथा

நீராடல், தானம், ஜபம், ஹோமம், பித்ரு-தேவ வழிபாடு—இவை அனைத்தும் பாஸ்கரனின் வாக்கின்படி கோடிமடங்கு பலன் தரும் என உரைக்கப்படுகிறது।

Verse 25

एकं यो भोजयेत्तत्र ब्राह्मणं सूर्यसंनिधौ । कोटिभोज्यं कृतं तेन इत्याह भगवान्हरिः

அங்கே சூரியன் சன்னிதியில் ஒரே ஒரு பிராமணனுக்கே அன்னம் அளித்தாலும், அவன் கோடி பேருக்கு அன்னதானம் செய்த பலனை அடைந்தான் என்று பகவான் ஹரி உரைக்கிறார்।

Verse 26

एतन्मया ते कथितं पुरा नोक्तं वरानने । यः शृणोति नरो भक्त्या स गच्छेद्भास्करं पदम्

அழகிய முகத்தையுடையவளே! முன்பு சொல்லப்படாத இதை நான் உனக்குச் சொன்னேன். பக்தியுடன் கேட்பவன் பாஸ்கரனின் திருப்பதத்தை அடைவான்।

Verse 27

सूर्यस्य देवि नामानि रहस्यानि शृणुश्व मे । अलं नामसहस्रेण पठस्वैनं शुभं स्तवम्

தேவி! சூரியனின் இரகசிய நாமங்களை என்னிடமிருந்து கேள். ஆயிரநாமம் போதும்; அதற்குப் பதிலாக இந்த மங்கள ஸ்தவத்தைப் பாராயணம் செய்।

Verse 28

विकर्त्तनो विवस्वांश्च मार्त्तंडो भास्करो रविः । लोकप्रकाशकः श्रीमांल्लोकचक्षुर्ग्रहेश्वरः

விகர்த்தனன், விவஸ்வான், மார்த்தாண்டன், பாஸ்கரன், ரவி—அவரே உலகங்களை ஒளிரச் செய்பவர், திருவுடையவர், உலகக் கண், கிரகங்களின் ஈசன்।

Verse 29

लोकसाक्षी त्रिलोकेशः कर्त्ता हर्त्ता तमिस्रहा । तपनस्तापनश्चैव शुचिः सप्ताश्ववाहनः

அவரே உலகச் சாட்சி, மும்முலகின் ஈசன், படைப்பவனும் ஒடுக்குபவனும், இருளை அழிப்பவன்; தபனன்-தாபனன், தூயவன், ஏழு குதிரை வாகனன்।

Verse 30

गभस्तिहस्तो ब्रह्मा च सर्वदेवनमस्कृतः । एकविंशक इत्येष नागरार्कस्तवः स्मृतः

கபஸ்திஹஸ்தரும் பிரம்மாவும்—அனைத்து தேவராலும் வணங்கப்படுபவர்—இந்த ஸ்தவம் ‘ஏகவிம்‌ஷக’ என நினைவுகூரப்படுகிறது; இதுவே ‘நாகரார்க-ஸ்தவம்’ ஆகும்.

Verse 31

स्तवराज इति ख्यातः शरीरारोग्यवृद्धिदः

இது ‘ஸ்தவராஜம்’ எனப் புகழ்பெற்றது; உடல் ஆரோக்கியத்தை வளர்த்து நோய்களை நீக்கும்.

Verse 32

य एतेन महादेवि द्वे संध्येऽस्तमनोदये । नागरार्कं तु संस्तौति स लभेद्वांछितं फलम्

மகாதேவி! யார் இந்த ஸ்தவத்தால் இரண்டு சந்திகளில்—சூரிய அஸ்தமனமும் உதயமும்—நாகரார்கனைப் போற்றுகிறாரோ, அவர் விரும்பிய பலனை அடைவார்.

Verse 239

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये नागरार्कमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनचत्वारिंशदुत्तरद्विशततमो ऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் செய்யுட்கள் கொண்ட தொகுப்பில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தின் முதல் பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில் ‘நாகரார்க மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனும் இருநூற்று முப்பத்தொன்பதாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.