Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 2
पितरस्तु पुरा सर्वे दिव्यक्षेत्रं समागताः । प्रभासे तपसा युक्ताः स्थिता वर्षगणान्बहून्
pitarastu purā sarve divyakṣetraṃ samāgatāḥ | prabhāse tapasā yuktāḥ sthitā varṣagaṇānbahūn
முன்னொரு காலத்தில் எல்லாப் பித்ருக்களும் அந்தத் தெய்வீகத் தீர்த்தக்ஷேத்திரத்திற்குச் சேர்ந்தனர். பிரபாசத்தில் அவர்கள் தவத்தில் ஈடுபட்டு பல ஆண்டுகள் தங்கியிருந்தனர்.
Īśvara (Śiva) (continuing narration to Mahādevī)
Tirtha: Prabhāsa
Type: kshetra
Scene: A luminous coastal sacred landscape of Prabhāsa with gathered Pitṛs—serene, austere ancestral figures—engaged in prolonged tapas, seated in rows facing a sanctified spot, with subtle divine radiance over the kṣetra.
FAQs
Prabhāsa is presented as a timeless ascetic field where even the Pitṛs performed sustained tapas.
Prabhāsa-kṣetra as the divine field where the Pitṛs assembled.
No direct prescription; it narrates the Pitṛs’ austerities as the sacred background.