Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 24
प्रभासं क्षेत्रमासाद्य संस्थिता कृतपर्वते । एवं कृतस्मरस्तत्र सर्वदेवनिषेवितः । मन्वंतरेस्मिन्यो देवि निर्दग्धो वडवाग्निना
prabhāsaṃ kṣetramāsādya saṃsthitā kṛtaparvate | evaṃ kṛtasmarastatra sarvadevaniṣevitaḥ | manvaṃtaresminyo devi nirdagdho vaḍavāgninā
பிரபாசப் புண்ணியக் க்ஷேத்திரத்தை அடைந்து அவர் க்ருதபர்வதத்தில் நிலை கொண்டார். அங்கே எல்லாத் தேவர்களாலும் சேவிக்கப்பட்டு அவர் ‘சிந்தைத் தெளிவு’ மீண்டும் பெற்றார்; தேவியே, இதே மன்வந்தரத்தில் அவர் வடவாக்னியால் எரிக்கப்பட்டிருந்தார்.
Narrator (contextual Purāṇic narrator within Prabhāsakṣetramāhātmya)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra; Kṛtapārva-ta
Type: peak
Listener: Devī (addressed as ‘O Goddess’)
Scene: The Moon-god arrives at Prabhāsa and stands upon Kṛtapārva-ta; gods gather around in reverence; the vast ocean glimmers nearby, hinting at the hidden Vaḍavāgni beneath.
FAQs
Prabhāsa is portrayed as a divinely frequented kṣetra where cosmic events and personal purification are remembered and re-framed within Dharma.
Prabhāsa-kṣetra, especially the sacred mountain Kṛtapārvata within the Prabhāsa region.
No explicit rite is stated here; the verse sets the sacred location and mythic context that grounds later worship and austerity.