Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 40
मत्कृते हि द्विजश्रेष्ठ यातु ते मनसो ज्वरः । मार्कण्डेयवचः श्रुत्वा मृकण्डो मुनिसत्तमः । जगाम परमं हर्षं क्षणमेकं सुदुःसहम्
matkṛte hi dvijaśreṣṭha yātu te manaso jvaraḥ | mārkaṇḍeyavacaḥ śrutvā mṛkaṇḍo munisattamaḥ | jagāma paramaṃ harṣaṃ kṣaṇamekaṃ suduḥsaham
என் பொருட்டு, ஓ இருபிறப்பில் சிறந்தவரே, உங்கள் மனத்தின் காய்ச்சல் நீங்குக. மார்கண்டேயனின் சொற்களை கேட்ட முனிவர்களில் தலைசிறந்த ம்ருகண்டு, ஒரு கணமும் தாங்க இயலாத அளவிலான பரமானந்தத்தில் மூழ்கினார்.
Mārkaṇḍeya (first sentence), then narrator
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Mṛkaṇḍu (within the scene)
Scene: Mārkaṇḍeya speaks gently to Mṛkaṇḍu; the father’s face shifts from anxious strain to overwhelming joy, tears welling as he steadies himself.
FAQs
Dharma brings inner relief: truthful sacred news dispels anxiety, and gratitude blossoms into transformative joy.
Indirectly within the Prabhāsakṣetra-māhātmya narrative context rather than by explicit naming in this verse.
None; it focuses on consolation, faith, and the emotional fruit of divine assurance.