सर्वत्र तरुपुष्पाढ्यं शाखामृगगणाकुलम् । पुष्प पद्मवनोपेतं सपल्वलमहावनम्
sarvatra tarupuṣpāḍhyaṃ śākhāmṛgagaṇākulam | puṣpa padmavanopetaṃ sapalvalamahāvanam
அம்மாபெரும் வனம் எங்கும் மரப்பூக்களால் செழித்து, கிளைகளில் உலவும் விலங்கு கூட்டங்களால் நிரம்பி; மலர்ந்த புதர்களும் தாமரைத் தோப்புகளும் அலங்கரித்து, குளங்களும் சதுப்புநீர்க் குளங்களும் நிறைந்திருந்தது।
Sūta (Lomaharṣaṇa) (deduced)
Sacred geography is celebrated through abundance and beauty—nature’s harmony becomes a sign of auspiciousness and merit-bearing terrain.
A sanctified forest landscape associated with Raivata Udyāna in the Prabhāsa Khaṇḍa narrative.
None; it is a māhātmya-style descriptive praise of the landscape.