Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 21
अष्टदं हरिच्छ्मश्रुं शंकुकर्णं विलोहितम् । श्वपादं ह्रस्वबाहुं च पिंगलं शुचिभूषणम्
aṣṭadaṃ haricchmaśruṃ śaṃkukarṇaṃ vilohitam | śvapādaṃ hrasvabāhuṃ ca piṃgalaṃ śucibhūṣaṇam
அவன் எட்டு பற்கள் உடையவன்; மஞ்சள்-பச்சைத் தாடியுடன், சங்கம் போன்ற காதுகளுடன், செம்மை நிறத் தோற்றத்துடன் இருந்தான். நாய் போன்ற பாதங்களும் குறுகிய கரங்களும் உடையவன்; பிங்கல நிறத்துடன் தூய ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டான்.
Sūta (Lomaharṣaṇa) to the sages (deduced)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Scene: A mythic figure with eight teeth, tawny beard, conch-like ears, reddish hue, dog-like feet and short arms, yet wearing clean ornaments—presented as a wondrous, unsettling birth-description within a sacred narrative setting.
FAQs
It underscores that divine roles and authority are not dependent on outward beauty; dharma can manifest through unexpected forms.
The description occurs within Prabhāsakṣetra Māhātmya, part of the Prabhāsa sacred landscape narration.
None; the verse is descriptive (iconography/physical traits).