Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 6
आराधितो मया पूर्वं तुष्टो मेऽद्य सुरेश्वरः । वह्निना वेष्टिता साहमेकपादेन संस्थिता
ārādhito mayā pūrvaṃ tuṣṭo me'dya sureśvaraḥ | vahninā veṣṭitā sāhamekapādena saṃsthitā
முன்பு நான் பக்தியுடன் ஆராதித்தேன்; இன்று தேவர்களின் ஈசன் என்மேல் திருப்தியடைந்தான். அக்கினியால் சூழப்பட்டு, நான் ஒரே காலில் உறுதியாக நின்றேன் (தவத்தில்).
Devī (Pārvatī)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Scene: An ascetic stands on one foot within a ring of flames, body steady, eyes focused; above, a divine presence (Sura-īśvara) bestows approval; the scene balances intensity (fire) with inner calm.
FAQs
Steadfast austerity and sincere worship culminate in divine approval; discipline (tapas) is validated when it ripens into grace.
The verse sits within Prabhāsakṣetramāhātmya; the tapas is recalled as part of the narrative leading into Prabhāsa’s greatness.
An austerity model is described (eka-pāda-sthāna, fire-encircled tapas), but it is not framed as a general prescription for all.