Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 4
अद्य मे तेजसः पिंडो जातो ज्ञानं हृदि स्थितम् । अद्य मे कुलशीलं च अद्य मे रूपलक्षणम्
adya me tejasaḥ piṃḍo jāto jñānaṃ hṛdi sthitam | adya me kulaśīlaṃ ca adya me rūpalakṣaṇam
இன்று எனக்குள் தெய்வீகத் தேஜஸின் திண்மை எழுந்தது; என் இதயத்தில் ஞானம் நிலைபெற்றது. இன்று என் குலமும் ஒழுக்கமும் நிறைவு பெற்றன; இன்று என் உருவமும் நல்விலக்கணங்களும் பூர்த்தியடைந்தன.
Devī (Pārvatī)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Scene: A pilgrim-sage at Prabhāsa experiences a sudden inner effulgence: a halo-like tejas around the body, calm face, and a heart-lotus motif signifying established knowledge; the sacred coastal tīrtha landscape with temple silhouettes in the distance.
FAQs
True ‘auspiciousness’ is internal: tejas and jñāna established in the heart, expressed outwardly as refined conduct (śīla).
Prabhāsa-kṣetra by context, as the māhātmya being heard is said to generate this transformation.
None explicitly; the verse describes spiritual fruits rather than prescribing acts.