Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 29
स्नानं कृत्वा ततो देवि मंत्रराजेन संयुतम् । हरेफौ बिंदु लक्ष्मीश्च तथाऽन्यो दीर्घया सह
snānaṃ kṛtvā tato devi maṃtrarājena saṃyutam | harephau biṃdu lakṣmīśca tathā'nyo dīrghayā saha
தேவி! ஸ்நானம் செய்து பின்பு ‘மந்திரராஜம்’னை அனுஷ்டிக்க வேண்டும்—‘ஹ’ எழுத்து ரேபம் (ர) உடன் இணைந்து, பிந்து (அனுநாசிகம்) மற்றும் ‘ஸ்ரீ/லக்ஷ்மீ’யுடன் கூடி, நீளமாத்திரையுடன் மற்றொரு எழுத்தும் சேர்ந்து முறையாக அமைந்ததாகும்।
Skanda (deduced; vocative 'devi' indicates instruction addressed to the Goddess/listener in-frame)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Devī
Scene: At Prabhāsa’s sacred waters, a pilgrim completes snāna; a teacher-like figure indicates the mantra’s syllabic components (ha, ra, bindu, śrī, dīrgha) as luminous akṣaras hovering above a water-lotus; the sea-breeze and Somnātha’s sacred aura pervade the scene.
FAQs
After purification, mantra becomes the refined vehicle of devotion—sound is treated as a precise sacred technology.
Prabhāsa Kṣetra, continuing the prescribed sequence of snāna and mantra for Sūrya-oriented rites.
After bathing, employ the mantrarāja, described through its phonetic components (ha, repha, bindu, śrī, and a long-vowel element).