Adhyaya 158

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि अनंगेश्वरमुत्तमम् । रत्नेश्वरादग्रतःस्थं धनुषान्तरमास्थितम्

ஈஸ்வரன் கூறினார்—பின்பு, ஓ மகாதேவி, ரத்னேஸ்வரத்தின் முன்னிலையில் வில்லளவு தூரத்தில் அமைந்துள்ள உத்தம அனங்கேஸ்வரத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்।

Verse 2

स्थापितं कामदेवेन तल्लिंगं विष्णुसूनुना । ज्ञात्वा तद्वैष्णवं स्थानं कलौ पातकनाशनम्

விஷ்ணுவின் புதல்வன் காமதேவன் அந்த லிங்கத்தை நிறுவினான். அந்த இடம் வைஷ்ணவத் தன்மை உடையது என அறிந்தால், கலியுகத்தில் அது பாபநாசகமாகும்।

Verse 3

तं दृष्ट्वा पूजयित्वा तु कामदेवसमो भवेत् । स्वर्गविद्याधरीणां च जायते चित्तमोहकः

அவரை தரிசித்து வழிபட்டால் மனிதன் காமதேவனுக்கு ஒப்பாகிறான்; மேலும் ஸ்வர்கத்தின் வித்யாதரிகளிடையிலும் மனதை மயக்கும் கவர்ச்சியுடையவனாகிறான்।

Verse 4

तस्यान्वयेऽपि न भवेत्कुरूपो दुर्भगोऽपि वा

அவருடைய வம்சத்திலும் எவரும் குரூபராகவோ துர்பாக்கியசாலியாகவோ ஆகார்।

Verse 5

तत्रानंगत्रयोदश्यां व्रतेन वरवर्णिनि । विशेषाराधनं तत्र जन्मसाफल्यकारणम्

அங்கே அனங்க-திரயோதசி நாளில், அழகிய நிறமுடையவளே, விரதத்துடன் செய்யும் விசேஷ ஆராதனை பிறவி சாபல்யத்திற்குக் காரணமாகும்.

Verse 6

शय्यादानं तु दातव्यं तत्र विप्राय शीलिने । विशेषाद्विष्णुभक्ताय सम्यग्यात्राफलं लभेत्

அந்த புனிதத் தலத்தில் ஒழுக்கமுடைய பிராமணருக்கு—சிறப்பாக விஷ்ணுபக்தருக்கு—படுக்கை தானம் அளிக்க வேண்டும்; அதனால் யாத்திரையின் முழுப் பலன் உறுதியாகக் கிடைக்கும்.

Verse 158

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रत्नेश्वरमाहात्म्येऽनंगेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टपंचाशदुत्तरशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் ஏகாசீதி-சாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாச கண்டத்தில், முதல் ‘பிரபாசக்ஷேத்ர மாஹாத்ம்ய’த்தில், ரத்னேஸ்வர மாஹாத்ம்யத்தின் உட்பிரிவாக ‘அனங்கேஸ்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனப்படும் நூற்றைம்பத்தெட்டாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.