Adhyaya 140

Verse 1

ततो गच्छेन्महादेवि नदीं चित्रपथां ततः । ब्रह्मकुण्डसमीपस्थां चित्रादित्यस्य मध्यतः

பின்பு, ஓ மகாதேவி, ‘சித்ரபதா’ எனப்படும் நதியிடம் செல்ல வேண்டும்; அது பிரஹ்மகுண்டத்தின் அருகில், சித்ராதித்யத் திருத்தலத்தின் நடுவில் அமைந்துள்ளது.

Verse 2

यदा च चित्रः संनीतो यमदूतैः सुरप्रिये । सशरीरो महाप्राज्ञो यमादेशपरायणैः

மேலும், ஓ தேவர்க்கு பிரியமானவளே, யமனின் ஆணைக்குப் பணிந்த யமதூதர்கள் மகாப்ராஜ்ஞனான சித்ரனை உடலோடு எடுத்துச் சென்றபோது.

Verse 3

एवं ज्ञात्वा तु तत्रस्था भगिनी तस्य दुःखिता । चित्रा नदी ततो भूत्वा स्वसा तस्य महात्मनः

இவ்வாறு அறிந்து அங்கே நின்ற அவன் சகோதரி துயருற்றாள்; பின்னர் அந்த மகாத்மாவின் உடன்பிறப்பாக ‘சித்ரா’ எனும் நதியாக ஆனாள்.

Verse 4

प्रविष्टा सागरे देवि अन्वेषन्ती च बांधवम् । ततश्चित्रपथानाम तस्याश्चक्रुर्द्विजातयः

தேவி! அவள் கடலில் புகுந்து தன் உறவினரைத் தேடிக் கொண்டிருந்தாள்; அப்போது இருபிறப்பினர் அவளுக்கு ‘சித்ரபதா’ எனப் பெயரிட்டனர்.

Verse 5

एवं तत्र समुत्पन्ना सा नदी वरवर्णिनि

அழகிய நிறமுடையவளே! இவ்வாறு அங்கே அந்த நதி தோன்றியது.

Verse 6

तस्यां स्नात्वा नरो यस्तु चित्रादित्यं प्रपश्यति । स याति परमं स्थानं यत्र देवो दिवाकरः

அந்நதியில் நீராடி ‘சித்ராதித்யன்’ தரிசனம் செய்பவன், தேவன் திவாகரன் (சூரியன்) உறையும் பரமபதத்தை அடைவான்.

Verse 7

अस्मिन्कलियुगे देवि अंतर्धानं गता नदी । प्रावृट्काले च दृश्येत दुर्लभं तत्र दर्शनम्

தேவி! இக்கலியுகத்தில் அந்த நதி மறைந்துவிட்டது; மழைக்காலத்தில் மட்டும் தோன்றும், அப்போதும் அதன் தரிசனம் அரிது.

Verse 8

स्नानं दानं विशेषेण सर्वपातकनाशनम्

நீராடலும் தானமும்—சிறப்பாக—எல்லாப் பாவங்களையும் அழிப்பவை.

Verse 9

भुक्तो वाप्यथवाऽभुक्तो रात्रौ वा यदि वा दिवा । पर्वकालेऽथवाऽकाले पवित्रोऽप्यथवाऽशुचिः

அவன் உண்டிருந்தாலும் உண்ணாவிட்டாலும்; இரவாயினும் பகலாயினும்; பண்டிகைக் காலமாயினும் அல்லாத காலமாயினும்; தூயவனாயினும் அசுத்தனாயினும்—

Verse 10

यदैव दृश्यते तत्र नदी चित्रपथा प्रिये । प्रमाणं दर्शनं तस्या न कालस्तत्र कारणम्

அன்பே! அங்கே எப்பொழுதெல்லாம் சித்ராபதா நதி காட்சியளிக்கிறதோ, அந்த தரிசனமே அளவுகோல்; அங்கே காலம் காரணமல்ல.

Verse 11

दृष्ट्वा नदीं महादेवि पितरः स्वर्गसंस्थिताः । गायंति तत्र सामानि नृत्यन्ति च हसंति च

மகாதேவி! நதியைத் தரிசித்தவுடன், ஸ்வர்கத்தில் இருப்போர் பித்ருக்கள் அங்கே சாமன் பாடல்களைப் பாடுகின்றனர்; நடனமாடுகின்றனர், சிரிக்கின்றனர் கூட.

Verse 12

अस्माकं वंशजः कश्चिच्छ्राद्धमत्र करिष्यति । यावत्कल्पं तथाऽस्माकं प्रीतिमुत्पादयिष्यति

‘எங்கள் வம்சத்தில் ஒருவன் இங்கே ஸ்ராத்தம் செய்வான்; ஒரு கல்பம் நீடிக்கும் வரையில் அவன் எங்களுக்கு மகிழ்ச்சியும் திருப்தியும் உண்டாக்குவான்.’

Verse 13

एवं ज्ञात्वा नरस्तत्र स्नानं श्राद्धं च कारयेत् । सर्वपापविनाशार्थं पितॄणां प्रीतये तथा

இவ்வாறு அறிந்து, மனிதன் அங்கே ஸ்நானமும் ஸ்ராத்தமும் செய்ய வேண்டும்—அனைத்துப் பாபங்களும் நாசமடையவும், பித்ருக்களின் பிரீதிக்காகவும்.

Verse 14

इत्येतत्कथितं देवि यथा चित्रपथा नदी । प्रभासक्षेत्रमासाद्य संस्थिता पापनाशिनी

தேவி, இவ்வாறு கூறப்பட்டது: சித்ராபதா நதி பிரபாசக்‌ஷேத்திரத்தை அடைந்து அங்கே பாபநாசினியாக நிலைபெற்றது.

Verse 140

इति श्रीस्कांदे महापुराण एका शीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये चित्रपथानदीमाहात्म्यवर्णनंनाम चत्वारिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீஸ்காந்த மஹாபுராணத்தின் ஏகாஶீதி-ஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தின் முதல் பிரபாசக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில் ‘சித்ராபதா-நதீமாஹாத்ம்ய-வர்ணனம்’ எனும் 140ஆம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.