Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 8
येनासुराश्चापि दनोश्च पुत्रा विद्याधरोरगगणैश्च वृताः समग्राः । संयोजिता न तु फलं फलमूलमुक्तास्तं शंकरं शरणदं शरणं व्रजामि
yenāsurāścāpi danośca putrā vidyādharoragagaṇaiśca vṛtāḥ samagrāḥ | saṃyojitā na tu phalaṃ phalamūlamuktāstaṃ śaṃkaraṃ śaraṇadaṃ śaraṇaṃ vrajāmi
தனுவின் புதல்வரான அசுரர்கள், வித்யாதரர் மற்றும் நாகக் கணங்கள் அனைத்துடனும் சேர்த்து, யாரால் ஒழுக்கத்தில் ஒன்றுபடுத்தப்பட்டார்களோ; ஆனால் பலனும் மூலமும் (ஆசை) துறக்காததால் பலன்-பந்தத்திலிருந்து விடுபடவில்லை—அந்த சரணதாதா சங்கரனை நான் சரணடைவேன்।
Dhruva
Tirtha: Prabhāsa
Type: kshetra
Scene: Assemblies of Asuras (sons of Danu), Vidyādharas, and Nāgas stand in ordered ranks under Śiva’s unseen/manifest authority; a symbolic depiction of discipline without full release from desire.
FAQs
Without renouncing the ‘fruit and root’ of attachment, beings remain bound; Śiva is praised as the power who can yoke and liberate.
The hymn is situated within Prabhāsakṣetra Māhātmya, though this verse is doctrinal rather than geographic.
Implicit counsel toward niṣkāma-bhakti and renunciation of karmaphala; expressed through stotra-recitation and surrender.