Adhyaya 124
இந்த அதிகாரத்தில் சிவ–தேவி உரையாடல் வழியாக, மேற்குத் திசையில் உள்ள கௌரியின் ஒரு சிறப்பு தலத்தைச் சுட்டுகின்றனர்; அங்கு தேவி ‘சௌபாக்யேஸ்வரி’ எனத் தாம்பத்திய மங்களமும் நலனும் அருள்பவளாகப் போற்றப்படுகிறாள். அந்த இடம் ராவணனுடன் தொடர்புடைய ‘ராவணேச’ என்ற குறிப்பாலும், ‘ஐந்து வில்ல்களின் தொகுதி’ என்ற இடநாமச் சுட்டியாலும் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. காரணக் கதையாக, அருந்ததி தேவி சௌபாக்ய விருப்பத்தால் அங்கே கௌரி வழிபாட்டில் ஈடுபட்டு கடும் தவம் செய்து, தேவியின் சக்தியால் பரம சித்தியை அடைந்தாள் என்று கூறப்படுகிறது. மாக மாத சுக்லபட்சத் திருதியை சிறப்பு புண்ணிய நாளாக குறிப்பிடப்படுகிறது. பலश्रுதி: பக்தியுடன் அந்த தேவியை வழிபடுவோர் இவ்வாழ்விலும் அடுத்த பிறவிகளிலும் சௌபாக்யம் பெறுவர்.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि गौरीं सौभाग्यदायिनीम् । पश्चिमे रावणेशस्य धनुषां पञ्चके स्थिताम्
ஈஸ்வரன் கூறினார்—மகாதேவி! பின்னர் ராவணேஸ்வரத்தின் மேற்கில் ‘ஐந்து வில்’ அளவிலான இடத்தில் நிலைத்திருக்கும், சௌபாக்யம் அருளும் கௌரியை நாடிச் செல்ல வேண்டும்।
Verse 2
यत्रातप्यत्तपो घोरं स्वयं देवी ह्यरुंधती । सौभाग्यं कांक्षमाणा सा गौरीपूजापरायणा
அங்கே தேவியான அருந்ததி தானே சௌபாக்யத்தை விரும்பி, கௌரிப் பூஜையில் முழுமையாக ஈடுபட்டு, கடும் தவம் செய்தாள்।
Verse 3
संप्राप्ता परमां सिद्धिं तस्या देव्याः प्रभावतः । तृतीयायां शुक्लपक्षे माघे मासि वरानने
அழகிய முகத்தையுடையவளே! அந்த தேவியின் பிரபாவத்தால் அவள் உன்னத சித்தியை அடைந்தாள்—மாசி (மா) மாதம் சுக்லபக்ஷத்தின் திருதியை நாளில்।
Verse 4
यस्तां पूजयते भक्त्या स सौभाग्यमवाप्नुयात् । अन्यजन्मनि देवेशि नात्र कार्या विचारणा
தேவேசி! யார் பக்தியுடன் அவளைப் பூஜிக்கிறாரோ, அவர் சௌபாக்யத்தை அடைவார்—மற்றொரு பிறவியிலும்; இதில் ஐயமோ ஆராய்ச்சியோ வேண்டாம்।
Verse 124
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सौभाग्येश्वरीमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुर्विशत्युत्तरशततमोऽध्यायः
இவ்வாறு ஸ்ரீஸ்காந்த மகாபுராணத்தின் ஏகாஶீதிஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாஸகண்டத்தின் முதல் பிரபாஸக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில் “ஸௌபாக்யேஸ்வரீ மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்” எனும் பெயருடைய நூற்று இருபத்திநான்காம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது.