Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 4
तदा मनसि संतापं कृत्वा निर्वेदमागतः । ततः प्रसन्नतां यातो जमदग्निर्महातपाः
tadā manasi saṃtāpaṃ kṛtvā nirvedamāgataḥ | tataḥ prasannatāṃ yāto jamadagnirmahātapāḥ
அப்போது மனத்தில் துயர்தீயை ஏற்றுக் கொண்டு அவன் மனவெறுப்பும் பச்சாத்தாபமும் அடைந்தான்; பின்னர் மகாதபஸ்வி ஜமதக்னி அமைதியுற்று அருள்முகம் கொண்டார்।
Īśvara (Śiva)
Tirtha: Rāmeśvara (Prabhāsa)
Type: temple
Listener: Mahādevī (Pārvatī)
Scene: A quiet hermitage moment after turmoil: Paraśurāma in remorseful posture; Jamadagni’s face softens into serenity and blessing; a distant liṅga silhouette foreshadows expiation.
FAQs
Remorse (nirveda) and inner heat of conscience can mature into serenity and forgiveness, restoring dharmic balance.
No site is named in this verse; it supports the larger Prabhāsa-kṣetra narrative by explaining the chain of events.
None; the focus is psychological and ethical—remorse leading to reconciliation.