Adhyaya 117

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि भूतनाथेश्वरं हरम् । कुण्डेश्वर्या ईशभागे धनुषां विंशकेऽन्तरे

ஈஸ்வரன் கூறினார்—பின்னர், ஓ மஹாதேவி, பூதநாதேஸ்வரன் எனப் புகழ்பெற்ற ஹரனைத் தரிசிக்கச் செல்ல வேண்டும். அது குண்டேஸ்வரியிலிருந்து ஈசான திசையில் இருபது தனுஸ் தூரத்தில் உள்ளது.

Verse 2

कल्पलिंगं महादेवि ह्यनादिनिधनं स्थितम् । पूर्वं त्रेतायुगे देवि वीरभद्रेश्वरीति च

ஓ மஹாதேவி, அங்கே ஆதியுமில்லா அந்தமுமில்லா ‘கல்பலிங்கம்’ நிலைத்திருக்கிறது. ஓ தேவி, முன்பு திரேதா யுகத்தில் அது ‘வீரபத்ரேஸ்வரி’ எனவும் அழைக்கப்பட்டது.

Verse 3

प्रख्यातं भुवि देवेशि कलौ भूतेश्वरं स्मृतम् । पुरा द्वापरसंधौ च तत्र भूतानि कोटिशः

ஓ தேவேசி, இது உலகில் புகழ்பெற்றது; கலியுகத்தில் ‘பூதேஸ்வரன்’ என நினைவுகூரப்படுகிறது. மேலும் பழங்காலத்தில் துவாபர யுகச் சந்தியில் அங்கே கோடிக்கணக்கான பூதங்கள் கூடின.

Verse 4

संसिद्धिं परमां जग्मुस्तल्लिंगस्य प्रभावतः । तेन भूतेश्वरं नाम प्रख्यातं धरणीतले

அந்த லிங்கத்தின் மகிமையால் அவர்கள் பரம சித்தியை அடைந்தனர்; ஆகவே ‘பூதேஸ்வர’ என்னும் நாமம் பூமியில் புகழ்பெற்றது।

Verse 5

तत्र कृष्णचतुर्द्दश्यां रात्रौ संपूज्य शंकरम् । दक्षिणां दिशमाश्रित्य अघोरं पूजयेत्तु यः

அங்கே கிருஷ்ண சதுர்தசி இரவில் சங்கரனை முறையாகப் பூஜித்து, தென் திசை நோக்கி அ஘ோர ரூபத்தை வழிபடுகிறவன் பலனை அடைவான்।

Verse 6

दृढं जितेन्द्रियो भूत्वा निर्भयो ध्यानसंयु तः । तस्यैव जायते सिद्धिर्या काचिद्भूतले स्थिता

உறுதியுடன், இந்திரியங்களை அடக்கி, அச்சமின்றி, தியானத்தில் நிலைத்து இருப்பவன்—பூமியில் பெறத்தக்க எந்தச் சித்தியையும் நிச்சயமாக அடைவான்।

Verse 7

तिलहेमप्रदानं च पिण्डदानं च तत्र वै । पितॄनुद्दिश्य दद्याद्वै तेषां प्रेतत्वमुक्तये

அங்கே பித்ருக்களை நோக்கி எள்ளும் பொன்னும் தானமாகவும், பிண்டதானமாகவும் அளிக்க வேண்டும்; அதனால் அவர்கள் பிரேதநிலையிலிருந்து விடுபடுவர்।

Verse 8

इति निगदितमेतद्भूतनाथेश्वरस्य प्रचुरकलिमलानां नाशनं पुण्यहेतुः । पठति च पुरुषो वा यः शृणोतीह भक्त्या सुरवरमहिमानं मुच्यते पातकौघैः

இவ்வாறு பூதநாதேஸ்வரரின் மகிமை உரைக்கப்பட்டது; இது கலியுகத்தின் மிகுந்த மாசுகளை அழிக்கும் புண்ணியக் காரணம். பக்தியுடன் இதை வாசிப்பவனோ அல்லது இங்கே கேட்பவனோ, தேவர்களில் சிறந்தவரின் மகிமையால் பாவக் குவியல்களிலிருந்து விடுபடுவான்।

Verse 117

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कुंडेश्वरी माहात्म्ये भूतनाथेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तदशोत्तरशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் ஏகாஶீதி-ஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாஸகண்டத்தில், முதல் பிரபாஸக்ஷேத்ர மாஹாத்ம்யத்தின் உட்பட்ட குண்டேஸ்வரீ மாஹாத்ம்யத்தில் “பூதநாதேஸ்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்” எனும் பெயருடைய நூற்று பதினேழாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.