Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 9
स ज्ञात्वा कामिकं क्षेत्रं प्रतिष्ठाप्य महेश्वरम् । तपश्चचार विपुलं दिव्यं वर्षशतं प्रिये । ध्यायन्देवं महादेवं शान्तस्तद्गतमानसः
sa jñātvā kāmikaṃ kṣetraṃ pratiṣṭhāpya maheśvaram | tapaścacāra vipulaṃ divyaṃ varṣaśataṃ priye | dhyāyandevaṃ mahādevaṃ śāntastadgatamānasaḥ
இது வேண்டுதலை நிறைவேற்றும் க்ஷேத்திரம் என அறிந்து, அவன் மகேஸ்வரன் (லிங்கம்) பிரதிஷ்டை செய்தான். பின்னர், ஓ பிரியே, தெய்வீக நூறு ஆண்டுகள் பெருந்தவம் செய்தான்—மகாதேவனைத் தியானித்து, அமைதியுடன், மனத்தை அவரிடமே ஒன்றாக்கி.
Śiva (Īśvara)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Mahādevī addressed as priye
Scene: On the Prabhāsa shore or sacred grove, Pratyūṣa installs a liṅga (Maheśvara) on a pedestal; then sits in deep meditation for ‘a hundred divine years’, surrounded by stillness—only waves, wind, and a faint aura around the liṅga.
FAQs
In a sacred kṣetra, devotion expressed through consecration, austerity, and meditation ripens into divine response and fulfillment.
Prabhāsa-kṣetra, praised as kāmika—capable of granting rightful desires when approached with tapas and bhakti.
Liṅga-pratiṣṭhā (establishing Śiva) and sustained tapas/dhyāna are described as the spiritual disciplines undertaken.