Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 11
पश्चिमां दिशमास्थाय तीरे नदनदीपतेः । तेजोमयस्य रूपस्य द्रष्टुकामा महात्मनः । तस्मिन्मानसमाधाय तेपिरे परमं तपः
paścimāṃ diśamāsthāya tīre nadanadīpateḥ | tejomayasya rūpasya draṣṭukāmā mahātmanaḥ | tasminmānasamādhāya tepire paramaṃ tapaḥ
அவர்கள் மேற்குத் திசையை நாடி, நதிகளின் நாதனின் கரையில் தங்கினர். அந்த மகாத்மாவின் ஒளிமயத் திருவுருவைத் தரிசிக்க விரும்பி, மனத்தை அவர்மேல் நிலைநிறுத்தி பரமத் தவம் செய்தனர்.
Prahlāda
Tirtha: Dvārakā–Prabhāsa coastal tīrtha (contextual)
Type: kshetra
Listener: Pilgrimage-inquirer audience (ṛṣis/śaunaka-group style, context-dependent)
Scene: A group of Brahmā’s sons journey westward and sit in austere meditation on a sea/river bank, minds fixed on a radiant Great Soul, performing prolonged tapas under a vast sky.
FAQs
Darśana is attained through concentrated mind and tapas; inner discipline sanctifies outer pilgrimage.
The western sacred riverbank leading toward the coastal sacred sphere of Dvārakā/Varuṇa’s region, within the Gomātī origin narrative.
Tapas with mānasa-samādhi—performing austerity while fixing the mind in meditative concentration.