Adhyaya 44

Verse 1

सूत उवाच । एतत्पुराणमखिलं पुरा स्कन्देन भाषितम् । भृगवे ब्रह्मपुत्राय तस्माल्लेभे तथांऽगिराः

சூதர் கூறினார்—இந்த முழுப் புராணத்தையும் முற்காலத்தில் ஸ்கந்தன், பிரம்மாவின் புதல்வனான ப்ருகுவுக்கு உரைத்தான்; அவனிடமிருந்தே அங்கிரஸரும் இதைப் பெற்றார்।

Verse 2

ततश्च च्यवनः प्राप ऋचीकश्च ततो मुनिः । एवं परंपरा प्राप्तं सर्वेषु भुवनेष्वपि

பின்னர் ச்யவனர் இதைப் பெற்றார்; அதன் பின் முனி ருசீகர். இவ்வாறு பரம்பரையாக இது எல்லா உலகங்களிலும் பரவியது।

Verse 3

स्कान्दं पुराणमेतच्च कुमारेण पुरोद्धृतम् । यः शृणोति सतां मध्ये नरः पापाद्विमुच्यते

இந்த ஸ்கந்தப் புராணம் தெய்வ இளையவன் குமாரனால் முதலில் வெளிப்படுத்தப்பட்டது. சத்புருஷர்களின் நடுவில் இதைச் செவிமடுப்பவன் பாவத்திலிருந்து விடுபடுவான்.

Verse 4

इदं पुराणमायुष्यं चतुर्वर्णसुखप्रदम् । निर्मितं षण्मुखेनेह नियतं सुमहात्मना

இந்தப் புராணம் ஆயுளை வளர்க்கும்; நான்கு வர்ணங்களுக்கும் நலம்-இன்பம் அளிக்கும். இங்கு மகாத்மையான ஷண்முகன் (ஷடானனன்) இதை இயற்றி முறையாக நிறுவினான்.

Verse 5

एवमेतत्समाख्यातमाख्यानं भद्रमस्तु वः

இவ்வாறு இந்த ஆக்யானம் முறையாக உரைக்கப்பட்டது. உங்களுக்கு மங்களம் உண்டாகுக.

Verse 6

मण्डितं सप्तभिः खण्डैः स्कान्दं यः शृणुयान्नरः । न तस्य पुण्यसंख्यानं कर्तुं शक्येत केनचित्

ஏழு காண்டங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஸ்கந்தப் புராணத்தை யார் கேட்கிறாரோ, அவருடைய புண்ணியத்தின் அளவை யாராலும் கணிக்க முடியாது.

Verse 7

य इदं धर्ममाहात्म्यं ब्राह्मणाय प्रयच्छति । स्वर्गलोके वसेत्तावद्यावदक्षरसंख्यया

இந்த ‘தர்மமாஹாத்ம்யம்’ நூலை ஒரு பிராமணருக்கு தானமாக அளிப்பவன், இதில் உள்ள எழுத்துகளின் எண்ணிக்கைக்கு இணையான காலம் வரை ஸ்வர்கலோகத்தில் வாசம் செய்வான்.

Verse 8

यथा हि वर्षतो धारा यथा वा दिवि तारकाः । गंगायां सिकता यद्वत्तद्वत्संख्या न विद्यते

மழைத் தாரைகள் போலவும், வானின் நட்சத்திரங்கள் போலவும், கங்கையின் மணற்கண்கள் போலவும் எண்ண இயலாதது; அதுபோலவே அந்தப் புண்ணியத்திற்கும் கணக்கு இல்லை।

Verse 9

यो नरः शृणुयाद्भक्त्या दिनानि च कियन्ति वै । सर्वार्थसिद्धो भवति य एतत्पठते नरः

பக்தியுடன் எத்தனை நாட்கள் இயலுமோ அவ்வளவு நாட்கள் இதைச் செவிமடுப்பவன் எல்லா நோக்கங்களிலும் வெற்றி பெறுவான்; இதை ஓதுபவனும் அனைத்துப் பயன்களிலும் நிறைவு அடைவான்।

Verse 10

पुत्रार्थी लभते पुत्रान्धनार्थी लभते धनम् । लभते पतिकामा या पतिं कन्या मनोरमम्

மகன் வேண்டுபவன் மக்களைப் பெறுவான்; செல்வம் வேண்டுபவன் செல்வம் பெறுவான்; கணவன் வேண்டுகின்ற கன்னி அழகிய கணவனை அடைவாள்।

Verse 11

समागमं लभन्ते च बान्धवाश्च प्रवासिभिः । स्कान्दं पुराणं श्रुत्वा तु पुमानाप्नोति वाञ्छितम्

வெளிநாட்டில் உள்ள உறவினருடனும் குடும்பத்தாருக்கு மீண்டும் சந்திப்பு கிடைக்கும்; ஸ்கந்த புராணத்தைச் செவிமடுத்தால் மனிதன் விரும்பிய பயனை அடைவான்।

Verse 12

शृण्वतः पठतश्चैव सर्वकामप्रदं नृणाम्

செவிமடுப்பவர்களுக்கும் ஓதுபவர்களுக்கும்—இது மனிதர்க்கு எல்லா விருப்பங்களையும் அருள்கிறது।

Verse 13

पुण्यं श्रुत्वा पुराणं वै दीर्घमायुश्च विन्दति । महीं विजयते राजा शत्रूंश्चाप्यधितिष्ठति

இந்தப் புண்ணியமிகு புராணத்தைச் செவிமடுத்தால் மனிதன் நிச்சயமாக நீண்ட ஆயுளைப் பெறுவான். அரசன் பூமியை வென்று, பகைவர்களையும் தன் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டுவருவான்.

Verse 14

वेदविच्च भविद्विप्रः क्षत्रियो राज्यमाप्नुयात् । धनं धान्यं तथा वैश्यः शूद्रः सुखमवाप्नुयात्

பிராமணன் வேதஞானியாகிறான்; க்ஷத்திரியன் அரசாட்சியை அடைகிறான். வைசியன் செல்வமும் தானியமும் பெறுகிறான்; சூத்ரன் இன்பத்தை அடைகிறான்.

Verse 15

अध्यायमेकं शृणुयाच्छ्लोकं श्लोकार्धमेव वा । यः श्लोकपादं शृणुयाद्विष्णुलोकं स गच्छति

ஒரு அத்தியாயமோ, ஒரு சுலோகமோ, அல்லது அரைச் சுலோகமோ கேட்டாலும்—சுலோகத்தின் ஒரு பாதம் கூட கேட்டவன் விஷ்ணுலோகத்தை அடைவான்.

Verse 16

श्रुत्वा पुराणमेतद्धि वाचकं यस्तु पूजयेत् । तेन ब्रह्मा च विष्णुश्च रुद्रश्चैव प्रपूजितः

இந்தப் புராணத்தைச் செவிமடுத்து அதன் வாசகரை வணங்குபவன்—அந்தச் செயல் மூலம் பிரம்மா, விஷ்ணு, ருத்ரன் மூவரும் வணங்கப்பட்டவர்களாகிறார்கள்.

Verse 17

एकमप्यक्षरं यस्तु गुरुः शिष्ये निवेदयेत् । पृथिव्यां नास्ति तद्द्रव्यं यद्दत्त्वा ह्यनृणी भवेत्

குரு சீடனுக்கு ஒரு எழுத்தையேனும் உபதேசித்தால், அந்தக் கடனைத் தீர்க்க பூமியில் கொடுத்தால் போதுமான செல்வம் எதுவும் இல்லை; அதனால் முழுமையாகக் கடனிலிருந்து விடுபட முடியாது.

Verse 18

अतः संपूजनीयस्तु व्यासः शास्त्रोपदेशकः । गोभू हिरण्यवस्त्राद्यैर्भोजनैः सार्वकामिकैः

ஆகையால் சாஸ்திர உபதேசகரான வ்யாசர் முறையாகப் போற்றப்பட வேண்டியவர். பசு, நிலம், பொன், ஆடை முதலிய தானங்களாலும், எல்லா வேண்டுதலையும் நிறைவு செய்யும் உணவளிப்பாலும் அவரைச் சிறப்பிக்க வேண்டும்।

Verse 19

य एवं भक्तियुक्तस्तु श्रुत्वा शास्त्रमनुत्तमम् । पूजयेदुपदेष्टारं स शैवं पदमाप्नुयात्

பக்தியுடன் இந்த ஒப்பற்ற சாஸ்திர உபதேசத்தைச் செவிமடுத்து, உபதேசகரை வழிபடுகிறவன் சைவப் பதம்—சிவனின் பரம நிலையைக்—கடைகிறான்।

Verse 20

पुराणश्र वणादेव अनेकभवसंचितम् । पापं प्रशममायाति सर्वतीर्थफलं लभेत्

புராணத்தைச் செவிமடுப்பதாலேயே பல பிறவிகளில் சேர்த்த பாவம் அடங்கும்; எல்லாத் தீர்த்தங்களின் பலனும் கிடைக்கும்।

Verse 21

अमृतेनोदरस्थेन म्रियन्ते सर्वदेवताः । कण्ठस्थितविषेणापि यो जीवति स पातु वः

அமிர்தம் வயிற்றிலேயே அடங்கிக் கிடந்தாலும் எல்லாத் தேவரும் இறந்து போவார்கள்; ஆனால் தொண்டையில் விஷம் தங்கியிருந்தும் உயிர்வாழ்பவன்—அந்த நீலகண்ட சிவன் உங்களைப் பாதுகாப்பானாக।

Verse 22

व्यास उवाच । इत्युक्त्वोपरते सूते शौनकादि महर्षयः । संपूज्य विधिवत्सूतं प्रशस्याथाभ्यनन्दयन्

வ்யாசர் கூறினார்—சூதர் இவ்வாறு சொல்லி நிறுத்தியபோது, சௌனக முதலிய மகரிஷிகள் முறையாகச் சூதரைப் பூஜித்து, புகழ்ந்து, மகிழ்ச்சியுடன் ஒப்புதல் தெரிவித்தனர்।

Verse 23

ऋषय ऊचुः । कथितो भवता सर्गः प्रतिसर्गस्तथैव च । वंशानुवंशचरितं पुराणानामनुक्रमः

ரிஷிகள் கூறினர்—நீர் ஸர்க்கமும் பிரதிஸர்க்கமும், மேலும் வம்ச-உபவம்சச் சரிதமும் புராணங்களின் ஒழுங்கான வரிசையும் முறையாக உரைத்தீர்।

Verse 24

मन्वन्तरप्रमाणं च ब्रह्माण्डस्य च विस्तरः । ज्योतिश्चक्रस्वरूपं च यथावदनुवर्णितम्

நீர் மன்வந்தரங்களின் அளவையும், பிரஹ்மாண்டத்தின் விரிவையும், ஜ்யோதி-சக்கரத்தின் உண்மைச் சொரூபத்தையும் முறையாக விளக்கியீர்।

Verse 25

धन्याः स्म कृतकृत्याः स्म वयं तव मुखाम्बुजात् । स्कान्दं महापुराण हि श्रुत्वा सूतातिहर्षिताः

நாங்கள் பாக்கியவான்கள்; எங்கள் நோக்கம் நிறைவேறியது. உமது முக-தாமரையிலிருந்து ஸ்காந்த மகாபுராணம் கேட்டதால், ஓ சூதா, மிகுந்த மகிழ்ச்சியடைந்தோம்।

Verse 26

वयं महर्षयो विप्राः प्रदद्मोऽद्य तवाऽशिषः । व्यासशिष्य महाप्राज्ञ चिरं जीव सुखी भव

நாங்கள் பிராமண மகரிஷிகள் இன்று உமக்கு ஆசீர்வாதம் அளிக்கிறோம்—வ்யாசரின் சீடனே, மஹாப்ராஜ்ஞனே, நீண்ட ஆயுளுடன் சுகமாக வாழ்வாயாக।

Verse 27

इति दत्त्वाऽशिषस्तस्मै दत्त्वा वासोविभूषणम् । विसृज्य लोमशं सूतं यज्ञकर्माण्यथाचरन्

இவ்வாறு அவருக்கு ஆசீர்வாதமும், ஆடைகளும் ஆபரணங்களும் அளித்து, லோமஹர்ஷண சூதரை மரியாதையுடன் அனுப்பிவிட்டு, பின்னர் யாகக் கிரியைகளை மேற்கொண்டனர்।

Verse 44

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे चतुर्थे द्वारकामाहात्म्ये स्कन्दमहापुराणश्रवणपठनपुस्तकप्रदानपौराणिकव्यासपूजनमाहात्म्यवर्णनपूर्वकं समस्तस्कान्दमहा पुराणग्रन्थसमाप्त्युपसंहारसूतसत्कारवृत्तान्तवर्णनंनाम चतुश्चत्वारिंशत्तमोऽध्यायः

இவ்வாறு திருஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்று ஆயிரம் சுலோகங்களுடைய ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தில், நான்காம் பிரிவான ‘த்வாரகா மாஹாத்ம்ய’த்தில்—ஸ்கந்தமகாபுராணத்தைச் செவியுறக் கேட்பதும் வாசிப்பதும் தரும் மகிமை, நூல்தானம், பௌராணிக வ்யாசபூஜை, மேலும் முழு ஸ்கந்தபுராணத்தின் நிறைவு-உபஸம்ஹாரம் மற்றும் சூதருக்கு அளித்த மரியாதையின் வரலாறு—இவற்றை உரைக்கும் நாற்பத்துநான்காம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।