Adhyaya 42

Verse 1

प्रह्लाद उवाच । वृषोत्सर्गं करिष्यंति वैशाख्यां चैव कार्तिके । द्वारकायां पिशाचत्वं मुक्त्वा यांति पितामहाः

பிரஹ்லாதன் கூறினான்—வைசாகமும் கார்த்திகமும் அவர்கள் வ்ருஷோத்ஸர்கம் செய்வார்கள்; த்வாரகையில் பிதாமஹர்கள் பிசாசுத்தன்மையிலிருந்து விடுபட்டு பரமகதியை அடைகிறார்கள்.

Verse 2

ब्रह्महत्या सुरापानं स्तेयं गुर्वंगनागमः । एवंविधानि पापानि कृत्वा चैव गुरूण्यपि

பிராமணஹத்தி, மதுபானம், திருட்டு, குருபத்னியுடன் சேர்தல்—இத்தகைய பாவங்களை, மிகக் கடுமையானவையாயினும் செய்து…

Verse 3

स्नानमात्रेण गोमत्यां श्रीकृष्णस्य च दर्शनात् । विलयं याति दैत्येन्द्र कल्पकोटिकृतान्यपि

ஹே தைத்யேந்திரா! கோமதியில் வெறும் ஸ்நானத்தாலும் ஸ்ரீகிருஷ்ண தரிசனத்தாலும், கோடி கோடி கல்பங்களில் சேர்ந்த பாவங்களும் கரைந்து அழிகின்றன.

Verse 4

रुक्मिणीं ये प्रपश्यंति भक्तियुक्ताः कलौ नराः । पुरीं प्रदक्षिणां कृत्वा जप्त्वा नामसहस्रकम्

கலியுகத்தில் பக்தியுடன் ருக்மிணீ தேவியை தரிசிப்போர், நகரை பிரதட்சிணம் செய்து, நாமஸஹஸ்ரம் ஜபித்து புண்ணியம் பெறுவர்।

Verse 5

प्रदक्षिणीकृतं सर्वं ब्रह्मांडं नात्र संशयः । महादानैस्तु चान्यत्र यत्फलं परिकीर्तितम् । द्वारकायां तु रुक्मिण्यां दृष्टायां जायते तदा

இந்த பிரதட்சிணையால் முழு பிரபஞ்சமே பிரதட்சிணம் செய்யப்பட்டதுபோல் ஆகும்—இதில் ஐயமில்லை. வேறு இடங்களில் மகாதானத்தால் கூறப்படும் பலன், த்வாரகையில் ருக்மிணீ தரிசனத்தால் அதேபோல் உண்டாகும்।

Verse 6

द्वादशीवासरे प्राप्ते माहात्म्यं द्वारकाभवम् । पठते संनिधौ विष्णोः शृणु वक्ष्यामि तत्फलम्

த்வாதசி நாள் வந்தபோது விஷ்ணுவின் சந்நிதியில் இந்த த்வாரகா மாஹாத்மியத்தைப் பாராயணம் செய்பவனுக்குரிய பலனை கேள்—நான் உரைக்கிறேன்।

Verse 7

सर्वेषु चैव लोकेषु कामचारी विराजते । पद्मवर्णेन यानेन किंकिणीजालमालिना

அவன் எல்லா லோகங்களிலும் விருப்பம்போல் செல்லவல்லவனாய், தாமரை நிறமுடைய தெய்வ விமானத்தில், சலசலக்கும் மணிவலை அலங்காரத்துடன் ஒளிர்வான்।

Verse 8

दिव्यश्वेताश्वयुक्तेन कामगेन यथासुखम् । आभूतसंप्लवं यावत्क्रीडतेऽप्सरसां गणैः

தெய்வீக வெண்குதிரைகள் பூட்டிய, விருப்பம்போல் செல்லும் ரதத்தில் அவன் இன்பமாய் உலாவி, பிரளயம் வரையிலும் அப்சரஸ்களின் கூட்டத்துடன் விளையாடுவான்।

Verse 9

कृतकृत्यश्च भवति कल्पकोटिसमन्वितः । यथा निर्मथनादग्निः सर्वकाष्ठेषु दृश्यते । तथा च दृश्यते धर्मो द्वादशीसेवनान्नरे

அவன் கೃತக்ருத்யனாகி கோடி கல்பங்களின் புண்ணியத்துடன் கூடியவனாகிறான். மத்தனத்தால் எல்லா மரத்திலும் உள்ள அக்னி வெளிப்படுவது போல, த்வாதசி அனுஷ்டானத்தால் மனிதனில் தர்மம் வெளிப்படும்.

Verse 10

अतः परं प्रवक्ष्यामि पितृभिः परिकीर्तितम् । अपि स्यात्स कुलेऽस्माकं गोमत्यां श्रद्धया नरः । स्नात्वा संपूज्य कृष्णं च श्राद्धं कुर्यात्सपिण्डकम्

இப்போது பித்ருக்கள் புகழ்ந்து உரைத்ததை நான் கூறுகிறேன். எங்கள் குலத்தில், பக்தியுடன் கோமதியில் நீராடி, ஸ்ரீகிருஷ்ணனை முறையாகப் பூஜித்து, பின்னர் சபிண்டக ஸ்ராத்தம் செய்யும் ஒருவன் இருப்பானாக.

Verse 11

अपि स्यात्स कुलेऽस्माकं गोमत्युदधिसंगमे । स्नात्वा पश्यति यः कृष्णमस्माकं तारणाय वै

எங்கள் குலத்தில், கோமதி-கடல் சங்கமத்தில் நீராடி ஸ்ரீகிருஷ்ணனை தரிசிப்பவன் இருப்பானாக; உண்மையில் அது எங்கள் மீட்பிற்காகவே ஆகும்.

Verse 12

अपिस्यात्स कुलऽस्माकं यः श्रुत्वा ब्राह्मणाननात् । द्वारकामाहात्म्यमिदं पूजयिष्यति भक्तितः

எங்கள் குலத்தில், பிராமணரின் வாய்மொழியால் இந்த த்வாரகா-மாஹாத்மியத்தை கேட்டு, பக்தியுடன் இதை வணங்கி மதிப்பவன் இருப்பானாக.

Verse 13

भविष्यति कुलेऽस्माकं यो गच्छेद्द्वारकां पुरीम् । संप्राप्य द्वादशीं शुद्धां यः करिष्यति जागरम्

எங்கள் குலத்தில், த்வாரகா நகரத்திற்குச் சென்று, தூய த்வாதசியை அடைந்து, ஜாகரணம் (இரவு விழிப்பு) செய்வவன் இருப்பான்.

Verse 14

भविष्यति कुलेऽस्माकं पुत्रो वा दुहिता तथा । स्तुवन्नामसहस्रं तु कृष्णस्याग्रे पठिष्यति

எங்கள் குலத்தில் மகனோ மகளோ ஒருவர் பிறந்து, இறைவனைப் போற்றி, ஸ்ரீகிருஷ்ணன் முன்னிலையில் ஸஹஸ்ரநாமத்தைப் பாராயணம் செய்வார்/செய்வாள்।

Verse 15

अपि स्यात्स कुलेऽस्माकं भविष्यति धृतव्रतः । गोपीचन्दनदानेन यस्तोषयति वैष्णवान्

எங்கள் குலத்தில் விரதத்தில் உறுதியான ஒருவர் இருக்கட்டும்; கோபீசந்தனம் தானம் செய்து வைஷ்ணவர்களை மகிழ்விப்பார்/மகிழ்விப்பாள்।

Verse 16

अपि स्यात्स कुलेऽस्माकं वैष्णवानां तु सन्निधौ । द्वारकायाश्च माहात्म्यं पठिष्यति जितेन्द्रियः

எங்கள் குலத்தில் புலனடக்கம் கொண்ட ஒருவர் இருக்கட்டும்; வைஷ்ணவர்களின் முன்னிலையில் த்வாரகா மஹாத்மியத்தைப் பாராயணம் செய்வார்/செய்வாள்।

Verse 17

भविष्यति कुलेऽस्माकं माहात्म्यं द्वारकाभवम् । लिखित्वा कृष्णतुष्ट्यर्थं स्वगृहे धारयिष्यति

எங்கள் குலத்தில் ஒருவர் இருப்பார்; த்வாரகாவில் தோன்றிய இந்த மஹாத்மியத்தை எழுதி, ஸ்ரீகிருஷ்ணன் திருப்திக்காக தம் இல்லத்தில் பாதுகாத்து வைத்திருப்பார்/வைத்திருப்பாள்।

Verse 18

स्वर्णदानं च गोदानं भूमिदानं तथैव च । यावज्जीवं भवेद्दत्तं येनेदं धारितं कलौ

கலியுகத்தில் இதை (மஹாத்மியத்தை) யார் பாதுகாத்து வைத்திருக்கிறாரோ, அவருக்கு வாழ்நாள் முழுவதும் பொன் தானம், பசு தானம், நில தானம் செய்த பலன் கிடைத்ததுபோல் ஆகும்।

Verse 19

तप्तकृच्छ्रं महाकृच्छ्रं मासोपोषणमेव च । यावज्जीवं कृतं तेन येनेदं श्रावितं कलौ

கலியுகத்தில் யார் இந்த மாஹாத்மியத்தைச் செவியுறச் செய்வாரோ, அவர் வாழ்நாள் முழுதும் தப்தக்ருச்சிரம், மஹாக்ருச்சிரம், மாதோபவாசம் செய்ததற்குச் சமமான பலன் பெறுவர்।

Verse 20

प्रायश्चित्तानि चीर्णानि पापानां नाशनाय । द्वारकायाश्च माहात्म्यं येन विस्तारितं कलौ

பாவநாசத்திற்காகப் பிராயச்சித்தங்கள் செய்யப்படுகின்றன; அதுபோல கலியுகத்தில் யாரால் த்வாரகையின் மாஹாத்மியம் விரிவாகப் பரப்பப்படுகிறதோ, அதுவும் பாவநாசகமாகும்।

Verse 21

तावत्तिष्ठंति पुरुषे ब्रह्महत्यादिकानि च । यावन्न लिखते जंतुर्माहात्म्यं द्वारकाभवम्

ஜீவன் த்வாரகா-சம்பந்தமான இந்த மாஹாத்மியத்தை எழுதும்வரை, பிரம்மஹத்த்யை முதலான பாவங்கள் மனிதனுள் நிலைத்திருக்கும்।

Verse 22

दानैः सर्वैश्च किं तस्य सर्वतीर्थावगाहनैः । द्वारकायाश्च माहात्म्यं येनेदं लिखितं गृहे

யார் தம் இல்லத்தில் இந்த த்வாரகா மாஹாத்மியத்தை எழுதிவைத்தாரோ, அவருக்கு எல்லாத் தானங்களும் எல்லாத் தீர்த்தஸ்நானங்களும் எதற்கு?

Verse 23

सर्व दुःखप्रशमनं सर्वकार्य्यप्रसाधनम् । चतुर्वर्गप्रदं नित्यं हरिभक्तिविवर्द्धनम्

இது எல்லாத் துயரங்களையும் தணிக்கிறது, எல்லா தர்மமான காரியங்களையும் நிறைவேற்றுகிறது, நான்கு புருஷார்த்தங்களையும் அருள்கிறது, என்றும் ஹரிபக்தியை வளர்க்கிறது।

Verse 24

न चाधिर्भवते नूनं याम्यं तस्य भयं नहि । माहात्म्यं पठते यत्र द्वारकायाः समुद्भवम्

த்வாரகையிலிருந்து உதித்த த்வாரகா-மாஹாத்மியம் எங்கு பாராயணம் செய்யப்படுகிறதோ, அங்கே நிச்சயமாக எந்தத் துன்பமும் எழாது; அவனுக்கு யமபயமும் இல்லை।

Verse 25

लिखितं तिष्ठते यस्य गृहे तत्तीर्थमेव च । बलाच्छुणुष्व माहात्म्यं द्वारकायाः समुद्भवम्

யாருடைய இல்லத்தில் இதன் எழுதப்பட்ட பிரதியிருப்பதோ, அவன் இல்லமே உண்மையில் தீர்த்தமாகும். ஆகவே த்வாரகையிலிருந்து உதித்த த்வாரகா-மாஹாத்மியத்தை கவனமாகக் கேள்।

Verse 26

विधि मन्त्रक्रियाहीनां पूजां गृह्णाति केशवः । माहात्म्यं तिष्ठते नित्यं लिखितं यस्य वेश्मनि । न तस्यागःसहस्रैस्तु कृतैर्लिप्यति मानवः

விதி, மந்திரக் கிரியையற்ற பூஜையையும் கேசவன் ஏற்றுக்கொள்கிறான். யாருடைய இல்லத்தில் இந்த மாஹாத்மியம் எழுதப்பட்டு எப்போதும் இருப்பதோ, அவன் ஆயிரம் பாவங்கள் செய்தாலும் மாசுபடான்।

Verse 27

यः पठेच्छृणुते वापि माहात्म्यं द्वारकाभवम् । न भवेद्भूतवैकल्यं धर्मवैकल्यमेव च

த்வாரகையிலிருந்து தோன்றிய இந்த த்வாரகா-மாஹாத்மியத்தை யார் படிக்கிறாரோ அல்லது கேட்கிறாரோ, அவருக்கு உடல்-வாழ்வின் நலத்தில் குறை இல்லை; தர்மத்திலும் குறை இல்லை।

Verse 28

यः स्मरेत्प्रातरुत्थाय माहात्म्यं द्वारकाभवम् । द्वादशीनां च सर्वासां यच्चोक्तं लभते फलम्

காலை எழுந்து த்வாரகையிலிருந்து உதித்த இந்த மாஹாத்மியத்தை யார் நினைவுகூர்கிறாரோ, அவர் எல்லா த்வாதசி விரதங்களுக்குச் சொல்லப்பட்ட பலனை அடைகிறார்।

Verse 29

त्रिदशैः पूज्यते नित्यं वन्द्यते सिद्धचारणैः । माहात्म्यं पठते यो वै द्वारकायाः समुद्भवम्

த்வாரகையிலிருந்து எழுந்த த்வாரகா-மாஹாத்மியத்தை யார் பாராயணம் செய்கிறாரோ, அவர் எப்போதும் தேவர்களால் பூஜிக்கப்படவும் சித்தர்-சாரணர்களால் வணங்கப்படவும் செயப்படுகிறார்।

Verse 30

द्वारका वसते यत्र तत्र विष्णुः सनातनः । तत्र तीर्थानि सर्वाणि सर्वे देवाः सवासवाः । यज्ञा वेदाश्च ऋषयस्त्रैलोक्यं सचरा चरम्

த்வாரகை எங்கு தங்கியிருக்கிறதோ அங்கேயே சனாதன விஷ்ணு வாசம் செய்கிறார். அங்கே எல்லா தீர்த்தங்களும், இந்திரனுடன் கூடிய எல்லா தேவர்களும், யாகங்களும், வேதங்களும், ரிஷிகளும்—சராசரமாய் முழுத் திரிலோகமும் நிறைந்திருக்கும்।

Verse 31

शक्तो हि द्वारकां गंतुं मानवो न हि पुत्रक । कृष्णदर्शनजं पुण्यं माहात्म्यं पठतो भवेत्

மகனே! எல்லா மனிதரும் த்வாரகைக்கு செல்ல வல்லவர் அல்லர்; ஆனால் இந்த மாஹாத்மியத்தை பாராயணம் செய்பவருக்கு கிருஷ்ண தரிசனத்தால் உண்டாகும் புண்ணியம் கிடைக்கும்।

Verse 32

सत्यं शौचं श्रुतं वित्तं सुशीलं च क्षमाऽर्जवम् । सर्वं च निष्फलं तस्य माहात्म्यं न शृणोति यः

சத்தியம், தூய்மை, கல்வி, செல்வம், நல்லொழுக்கம், பொறுமை, நேர்மை—இந்த மாஹாத்மியத்தை கேளாதவர்க்கு இவை அனைத்தும் பயனற்றதாகிவிடும்।

Verse 33

षण्मासे च भवेत्पुत्रो लक्ष्मीश्चैव विवर्द्धते । तस्य यः शृणुते भक्त्या माहात्म्यं द्वारकाभवम्

பக்தியுடன் த்வாரகையிலிருந்து எழுந்த இந்த மாஹாத்மியத்தை கேட்பவருக்கு ஆறு மாதங்களில் புத்திரப் பேறு உண்டாகும்; லக்ஷ்மியும் மேலும் பெருகும்।

Verse 42

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे चतुर्थे द्वारकामाहात्म्ये द्वारकाक्षेत्रे वृषोत्सर्गादिक्रियाकरण द्वारकामाहात्म्यश्रवणादिफलवर्णनंनाम द्विचत्वारिंशत्तमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் ஏகாஶீதிஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாஸகண்டத்தின் நான்காம் த்வாரகாமாஹாத்ம்யத்தில், த்வாரகா க்ஷேத்திரத்தில் வ்ருஷோத்ஸர்கம் முதலிய கிரியைகள் செய்தல் மற்றும் த்வாரகாமாஹாத்ம்யம் கேட்பதன் முதலிய பலன்களை விளக்கும் ‘பலவர்ணனம்’ எனும் நாற்பத்தி இரண்டாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது।