Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 8
अतीतान्पुरुषान्सप्त भविष्यांश्च चतुर्द्दश । नरकात्तारयेत्सर्वांल्लोकान्कृष्णेति कीर्तनात् । न ते जीवंति लोकेऽस्मिन्यत्रतत्र स्थिता नराः
atītānpuruṣānsapta bhaviṣyāṃśca caturddaśa | narakāttārayetsarvāṃllokānkṛṣṇeti kīrtanāt | na te jīvaṃti loke'sminyatratatra sthitā narāḥ
‘கிருஷ்ண’ நாமகீர்த்தனத்தால் கடந்த ஏழு தலைமுறை முன்னோர்களையும், வரவிருக்கும் பதினான்கு தலைமுறையினரையும் நரகத்திலிருந்து மீட்கலாம்; எங்கு எப்படியிருந்தாலும் இவ்வகை பக்தியின்றி இருப்போர் இவ்வுலகில் உண்மையில் வாழ்வதில்லை।
Skanda (deduced)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Scene: A devotee in Dvārakā chants ‘Kṛṣṇa’ while subtle ancestral figures rise from a dark nether realm toward light; the sea-city’s temples and flags frame the scene, suggesting liberation across time.
FAQs
Kṛṣṇa-nāma-kīrtana is exalted as a salvific act benefiting one’s lineage across generations.
The statement belongs to Dvārakā Māhātmya, where Kṛṣṇa’s presence makes devotion especially efficacious.
Chant and praise the name “Kṛṣṇa” (kīrtana/nāma-japa) for deliverance and merit.