Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 48
ये नित्यं प्रातरुत्थाय द्वारकेति वदंति च । तीर्थकोटिभवं पुण्यं लभंते च दिनेदिने
ye nityaṃ prātarutthāya dvāraketi vadaṃti ca | tīrthakoṭibhavaṃ puṇyaṃ labhaṃte ca dinedine
எவர் தினமும் காலை எழுந்து ‘த்வாரகா’ என்று உச்சரிக்கிறார்களோ, அவர்கள் நாள்தோறும் கோடி தீர்த்த யாத்திரைகளால் உண்டாகும் புண்ணியத்துக்கு ஒப்பான புண்ணியத்தைப் பெறுவர்।
Narrator (contextual Purāṇic voice within Dvārakā Māhātmya; specific speaker not stated in the verse)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Listener: (Implied) the Purāṇic audience
Scene: A simple domestic dawn: a devotee rises, folds hands, and softly says ‘Dvārakā’; behind, a visionary overlay shows countless tīrthas converging into the single syllables, like rivers flowing into the sea near Dvārakā.
FAQs
Tīrtha-nāma is spiritually potent: even uttering ‘Dvārakā’ daily is treated as a vast purifier and merit-generator.
Dvārakā itself is directly glorified as a name and sacred geography.
Morning utterance/recitation of the name ‘Dvārakā’ as a daily devotional practice.