Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 50
प्ररोहो नास्ति पापस्य पुण्यस्य वृद्धिरुत्तमा । द्वारकायां कथं जातं वैलक्षण्यमिदं प्रभो । क्षेत्रेभ्यः सर्वतीर्थेभ्य आश्चर्य्यं कथयंति ते
praroho nāsti pāpasya puṇyasya vṛddhiruttamā | dvārakāyāṃ kathaṃ jātaṃ vailakṣaṇyamidaṃ prabho | kṣetrebhyaḥ sarvatīrthebhya āścaryyaṃ kathayaṃti te
பிரபோ! த்வாரகையில் பாவம் இனி முளைக்காது; புண்ணியம் மிகச் சிறப்பாக வளர்கிறது. இந்த அபூர்வ தன்மை த்வாரகையில் எவ்வாறு ஏற்பட்டது? எல்லா க்ஷேத்திரங்களும் தீர்த்தங்களும் மீறிய அதிசயம் என மக்கள் கூறுகின்றனர்.
Bali (deduced; dialogue context with Prahlāda in Dvārakā Māhātmya)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Listener: Addressed to ‘Prabho’ (Lord/superior), within the Prahlāda–Bali dialogue context
Scene: A devotee questions a revered speaker about why Dvārakā is uniquely powerful; behind them, a luminous coastal city and temple silhouette suggest a sanctified field where darkness (pāpa) cannot take root and merit blossoms.
FAQs
Dvārakā is portrayed as a uniquely purifying kṣetra where sin does not re-arise and merit expands greatly.
Dvārakā as a whole sacred city/kṣetra, praised as surpassing other tīrthas.
No specific rite is prescribed here; the verse raises a doctrinal question about Dvārakā’s exceptional purifying power.