Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 45
ययौ द्वारवतीं हृष्टो देवदेवस्य सादरम् । कृष्णं दृष्ट्वा परां सिद्धिं संप्राप्तो देवमंदिरे
yayau dvāravatīṃ hṛṣṭo devadevasya sādaram | kṛṣṇaṃ dṛṣṭvā parāṃ siddhiṃ saṃprāpto devamaṃdire
மகிழ்ச்சியுடன் அவன் தேவர்களின் தேவனின் தாமமான த்வாரவதிக்கு பக்தியுடன் சென்றான். ஸ்ரீகிருஷ்ண தரிசனத்தால் பரமசித்தியை அடைந்து தெய்வ ஆலயத்தை அடைந்தான்.
Narrator (contextual; within Dvārakā Māhātmya narration)
Tirtha: Dvāravatī / Dvārakā
Type: kshetra
Scene: King Dilīpa arrives joyfully at Dvāravatī, approaches the divine temple, and attains supreme perfection upon beholding Kṛṣṇa.
FAQs
Kṛṣṇa-darśana at Dvārakā, approached with reverence, is portrayed as a direct cause of supreme spiritual attainment (parā siddhi).
Dvāravatī/Dvārakā, celebrated as a sacred city where seeing Kṛṣṇa grants exceptional merit.
No explicit rite is prescribed; the act emphasized is devotional pilgrimage and darśana (reverent seeing) of Kṛṣṇa in the temple.