Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 62
सा रोमहर्षविवशा त्रपया परीता कोपानुरागकलुषा कृतविप्रलापा । संवर्द्धितद्विगुणशोकभरा च देवी नानारसं बत दृशोर्विषयं प्रपेदे
sā romaharṣavivaśā trapayā parītā kopānurāgakaluṣā kṛtavipralāpā | saṃvarddhitadviguṇaśokabharā ca devī nānārasaṃ bata dṛśorviṣayaṃ prapede
தேவி மெய்சிலிர்ப்பால் தளர்ந்து, நாணத்தால் நிறைந்து, கோபமும் அன்பும் கலந்த கலக்கத்தால் தடுமாறி, தொடர்பற்ற சொற்களை உதிர்த்தாள். அவளின் சோகம் இரட்டிப்பானது; கண்முன் பலவகை உணர்ச்சிகளின் சுழல் தோன்றியது।
Prahlāda (narration continues)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Scene: The goddess trembles with horripilation, eyes brimming with many rasas—shame, anger, love, grief—uttering broken words as sorrow doubles in Kṛṣṇa’s presence.
FAQs
Devotional encounter can awaken complex emotions; the Purāṇa validates inner turmoil as part of transformation toward refuge in God.
The emotional drama unfolds within Dvārakā-māhātmya, reinforcing Dvārakā’s sanctity through Kṛṣṇa-centered remembrance.
None; the verse is primarily rasa-oriented narrative psychology.