Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 55
प्रह्लाद उवाच । तदा सर्वमभूत्तत्र यद्यदाह च वै मुनिः । वाचि वीर्यं हि विप्राणां निर्मितं विष्णुना स्वयम्
prahlāda uvāca | tadā sarvamabhūttatra yadyadāha ca vai muniḥ | vāci vīryaṃ hi viprāṇāṃ nirmitaṃ viṣṇunā svayam
பிரஹ்லாதன் கூறினான்—அப்போது அங்கே முனிவர் சொன்னதெல்லாம் அப்படியே நடந்தது; ஏனெனில் பிராமணர்களின் வாக்கில் உள்ள வலிமை விஷ்ணுவால் தாமே உருவாக்கப்பட்டு நிலைநிறுத்தப்பட்டது।
Prahlāda
Tirtha: Dvārakā-kṣetra (contextual)
Type: kshetra
Listener: sages/assembly in the māhātmya frame
Scene: Prahlāda narrates with composed devotion; behind him, the locale shows the curse’s fulfillment—river altered, people witnessing; a subtle Viṣṇu presence symbolizes the divine ground of vāk-śakti.
FAQs
It affirms vāk-śakti: truthful, dharmic speech—especially of realized sages and Brāhmaṇas—carries divine potency sustained by Viṣṇu.
The verse sits within Dvārakā-māhātmya (glorification of Dvārakā) in the Prabhāsa-khaṇḍa, though this particular line emphasizes sacred speech rather than naming a tirtha.
No direct ritual is prescribed here; the focus is on faith in the dharmic utterances of sages/Brāhmaṇas.