Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 56
ऋषितीर्थदेवा ऊचुः । कदा द्रक्ष्यामहे पुण्यां द्वारकां कृष्णपालिताम् । श्रीकृष्णदेवमूर्तिं च कृष्णवक्त्रं सुशोभितम्
ṛṣitīrthadevā ūcuḥ | kadā drakṣyāmahe puṇyāṃ dvārakāṃ kṛṣṇapālitām | śrīkṛṣṇadevamūrtiṃ ca kṛṣṇavaktraṃ suśobhitam
ரிஷிகள், தீர்த்தங்கள், தேவர்கள் கூறினர்—எப்போது நாம் புண்ணியத் தலமான, ஸ்ரீகிருஷ்ணனால் காக்கப்படும் த்வாரகையை தரிசிப்போம்? மேலும் ஸ்ரீகிருஷ்ணனின் தெய்வீக மூர்த்தியையும், அவரது அழகுற ஒளிவீசும் முகத்தையும் எப்போது காண்போம்?
Ṛṣis, Tīrthas, and Devas (collective)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Scene: A celestial assembly—ṛṣis, personified tīrthas, and devas—gazing westward with folded hands, yearning to behold Dvārakā and Kṛṣṇa’s radiant face.
FAQs
The highest aspiration is darśana of the Lord and his sacred city; Dvārakā is holy because it is protected and illumined by Kṛṣṇa.
Dvārakā is explicitly glorified as puṇyā and ‘Kṛṣṇa-protected’ (kṛṣṇa-pālitā).
The verse implies darśana-yātrā (pilgrimage for sacred seeing) rather than prescribing a specific vow, donation, or bath.