Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 5
महानदीं प्राप्य दिनं च विष्णोस्तोयांजलिं यस्तुपितॄन्ददाति । श्राद्धं कृतं तेन समाः सहस्रं यच्छन्ति कामान्पितरः सुतृप्ताः
mahānadīṃ prāpya dinaṃ ca viṣṇostoyāṃjaliṃ yastupitṝndadāti | śrāddhaṃ kṛtaṃ tena samāḥ sahasraṃ yacchanti kāmānpitaraḥ sutṛptāḥ
மகாநதியை அடைந்து விஷ்ணுவின் புனித நாளில் யார் பித்ருக்களுக்கு நீராஞ்சலி (தர்ப்பணம்) அளிக்கிறாரோ, அவரால் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்குச் சமமான ஸ்ராத்தம் செய்ததாகக் கருதப்படும்; திருப்தியடைந்த பித்ருக்கள் வேண்டிய வரங்களை அளிப்பர்।
Skanda (deduced from Dvārakā Māhātmya narrative style within Prabhāsa Khaṇḍa)
Tirtha: Mahānadī-tīrtha
Type: river
Scene: At a broad sacred riverbank, a devotee stands facing the water, offering an añjali of water for pitṛs; behind, a small Viṣṇu shrine/flag; above, satisfied ancestors appear serene, granting boons.
FAQs
A tīrtha-based act of Pitṛ-tarpaṇa, done with devotion on a Viṣṇu-sacred day, is magnified into enduring dharma: it pleases the ancestors and returns blessings to the devotee.
The Mahānadī tīrtha associated with Dvārakā in the Prabhāsa Khaṇḍa’s Dvārakā Māhātmya.
Offering a water-oblation (toyāñjali / tarpana) to the Pitṛs at the Mahānadī, which is praised as equivalent to having performed Śrāddha for a thousand years.