कृष्णजागरणे दानं यच्चाल्पमपि दीयते । सर्वं कोटिगुणं ज्ञेयमित्याहुः कवयो नृप
kṛṣṇajāgaraṇe dānaṃ yaccālpamapi dīyate | sarvaṃ koṭiguṇaṃ jñeyamityāhuḥ kavayo nṛpa
அரசே! கிருஷ்ண ஜாகரணத்தில் அளிக்கப்படும் தானம் சிறிதாயினும், அது கோடி மடங்கு புண்ணியமாகும் என்று முனிவர்-கவிஞர்கள் உரைக்கின்றனர்।
Mārkaṇḍeya (deduced from section continuity)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Listener: nṛpa (king) explicitly addressed
Scene: A night vigil at Dvārakā: devotees offer small alms—handfuls of grain, a lamp, a coin—to the poor and to temple service; the gifts radiate outward as countless light-points symbolizing koṭiguṇa merit.
Timing charity with sacred devotion (Kṛṣṇa-vigil) magnifies its spiritual fruit immensely.
The setting is Dvārakā Māhātmya, aligning the vigil and charity with Kṛṣṇa’s sacred geography.
Dāna (charity) performed during Kṛṣṇa-jāgaraṇa (devotional vigil).