Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 92
मार्कण्डेय उवाच । ततो वर्षशते प्राप्ते गत्वा द्वारवतीं पुरीम् । प्राणान्कृष्णोपदेशेन त्यक्त्वा मोक्षं जगाम ह
mārkaṇḍeya uvāca | tato varṣaśate prāpte gatvā dvāravatīṃ purīm | prāṇānkṛṣṇopadeśena tyaktvā mokṣaṃ jagāma ha
மார்க்கண்டேயர் கூறினார்—நூறு ஆண்டுகள் நிறைவேறியபின் அவன் த்வாரவதீ நகரம் சென்றான். ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் உபதேசத்தினால் உயிர்வாயுவை விட்டுத் திண்ணமாக மோக்ஷம் அடைந்தான்.
Mārkaṇḍeya
Tirtha: Dvārakā (Dvāravatī)
Type: kshetra
Listener: Indradyumna
Scene: A venerable sage, after a century of life, journeys to ocean-girt Dvārakā; seated in yogic composure, he relinquishes prāṇa by Kṛṣṇa’s instruction and attains mokṣa.
FAQs
Liberation is attainable through divine instruction and right departure of prāṇa, especially when aligned with a sanctified place and steadfast devotion.
Dvāravatī (Dvārakā) is explicitly glorified as the setting where mokṣa is attained.
No formal ritual is described; the means highlighted is Kṛṣṇa’s upadeśa (spiritual instruction) culminating in relinquishing prāṇa for mokṣa.