Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 17
तांबूलं च सकर्पूरं कृत्वा नीराजनादिकम् । प्रदक्षिणां नमस्कारं स्तुतिपूर्वं पुनःपुनः
tāṃbūlaṃ ca sakarpūraṃ kṛtvā nīrājanādikam | pradakṣiṇāṃ namaskāraṃ stutipūrvaṃ punaḥpunaḥ
அவன் கற்பூரம் கலந்த தாம்பூலத்தை அர்ப்பணித்து, ஆரத்தி முதலிய நீராஜனங்களைச் செய்து, ஸ்தோத்திரத்துடன் மீண்டும் மீண்டும் பிரதட்சிணமும் நமஸ்காரமும் செய்தான்।
Narrator (contextual Purāṇic narrator within Dvārakā-māhātmya)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Scene: A devotee stands before Kṛṣṇa’s shrine in Dvārakā, offering tāmbūla with camphor, lamps circling in ārati; he then performs repeated pradakṣiṇā and full prostrations while chanting hymns.
FAQs
Devotion is expressed through repeated, humble acts—praise, circumambulation, and prostration—centering the heart on the Lord.
The Dvārakā worship-context of the chapter, where such temple-style rites form part of tīrtha observance.
Offering tāmbūla with camphor, performing nīrājana (ārati), and doing pradakṣiṇā and namaskāra repeatedly with stuti.