Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 27
तत्र चेष्टां प्रकुर्वाणो हसते जल्पतेऽपि वा । मुक्तं तेन परं मातुर्योनियंत्रस्य निर्गमम्
tatra ceṣṭāṃ prakurvāṇo hasate jalpate'pi vā | muktaṃ tena paraṃ māturyoniyaṃtrasya nirgamam
அங்கே ஒருவர் சைகைகள் செய்தாலும், சிரித்தாலும், பேசினாலும் கூட, அந்த பக்தி-பங்கேற்பினால் தாயின் கருப்பைச் சங்கிலியிலிருந்து விடுபட்டு, மீண்டும் பிறப்பதற்கான கட்டாயம் நீங்குவான்.
Unspecified (instructional voice within Dvārakā Māhātmya; likely Sūta in Purāṇic frame)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Listener: King (nara-īśvara)
Scene: In a devotional crowd at Dvārakā, people gesture, laugh, and speak in joyful participation around Kṛṣṇa’s worship—yet the scene is suffused with a quiet undertone of liberation.
FAQs
Even imperfect yet heartfelt participation in the Lord’s worship can become a cause for liberation from rebirth.
Dvārakā, where Kṛṣṇa-centered worship is described as mokṣa-bestowing.
Participating expressively in the worship setting—gestures, speech, and responsive devotion—without reserve.