Adhyaya 21

Verse 1

श्रीप्रह्लाद उवाच । शिवलिगमलंघ्यं हि बुद्धिपूर्वं हतो ह्यहम् । उवाच कृष्णं दनुजश्छलितोऽहं त्वयाऽनघ

ஸ்ரீ பிரஹ்லாதன் கூறினான்—அலங்க்யமான சிவலிங்கத்தை நான் அறிந்தே மீறினேன்; அதனால் நான் கொல்லப்பட்டேன். அப்போது தநுஜன் கிருஷ்ணனை நோக்கி—ஹே பாவமற்றவனே, நீ என்னை யுக்தியால் ஏமாற்றினாய்—என்றான்.

Verse 2

श्रीविष्णु रुवाच । परितुष्टोस्मि ते दैत्य शौर्येण शिवसंश्रयात् । वरं वरय भद्रं ते यदिच्छसि महामते

ஸ்ரீ விஷ்ணு கூறினார்—ஹே தைத்யா, சிவனைச் சரணடைந்த உன் வீரத்தால் நான் மகிழ்ந்தேன். ஹே பெருமதியே, உனக்கு மங்களம் உண்டாக; நீ விரும்பும் வரத்தை வேண்டு.

Verse 3

कुश उवाच । यथा पूज्यो महादेवो मम त्वं च तथा हरे । एक एव द्विधामूर्तिस्तस्मात्त्वां वरयाम्यहम्

குசன் கூறினான்—எனக்கு மகாதேவன் எவ்வளவு வணக்கத்தக்கவனோ, அதுபோல நீயும், ஹரியே, வணக்கத்தக்கவன். நீ ஒரே தத்துவம்; இரு வடிவங்களாக வெளிப்பட்டவன்; ஆகவே வரமாக உன்னையே தேர்ந்தெடுக்கிறேன்.

Verse 4

शिवलिंगं त्वया नाथ स्थापितं यन्ममोपरि । मम नाम्ना भवतु च कुशेश्वर इति स्मृतम्

ஹே நாதா, நீ என் மேல் நிறுவிய சிவலிங்கம் என் பெயரால் விளங்கட்டும்; அது ‘குசேஸ்வரன்’ என்று நினைவுகூரப்படட்டும்.

Verse 5

अनुग्राह्यो यद्यहं ते मम कीर्तिर्भवत्वियम् । एवं भविष्यतीत्युक्तस्तत्रैवावस्थितोऽसुरः

நான் உமது அருளுக்குப் பாத்திரனானால், இதுவே என் புகழாக இருக்கட்டும். “அப்படியே ஆகும்” எனச் சொல்லப்பட்டதும் அந்த அசுரன் அங்கேயே தங்கினான்.

Verse 6

ततोऽन्यदानवान्सर्वान्प्रेषयामास माधवः । रसातलगता केचित्केचिद्विष्णुं समागताः

பின்னர் மாதவன் மற்ற எல்லா தானவர்களையும் அனுப்பினான். சிலர் ரசாதலத்திற்குத் தள்ளப்பட்டனர்; சிலர் விஷ்ணுவின் சன்னிதிக்கு வந்தடைந்தனர்.

Verse 7

अनंतः संस्थितस्तत्र विष्णुश्च तदनंतरम् । ज्ञात्वा विमुक्तिदं तीर्थं दुर्वासा मुनिपुंगवः

அங்கே அனந்தன் நிலைபெற்றான்; அதன்பின் உடனே விஷ்ணுவும் அங்கே உறைந்தான். அந்த தீர்த்தம் முக்தி அளிப்பதை அறிந்து முனிவர்களில் சிறந்த துர்வாசர் அங்கே தங்கினார்.

Verse 8

गोमत्यां चक्रतीर्थे च भगवांश्च त्रिविक्रमः । तेन तन्मुक्तिदं मत्वा दुर्वासास्तत्र संस्थितः

கோமதியின் கரையில் உள்ள சக்ரதீர்த்தத்தில் பகவான் திரிவிக்ரமன் அருளுடன் உறைகின்றான். ஆகவே அதை முக்தி தரும் தீர்த்தம் எனக் கருதி துர்வாசர் அங்கேயே தங்கினார்.

Verse 9

एवं त्रिविक्रमः स्वामी तदाप्रभृति संस्थितः । कलौ पुनः कलान्यासात्कृष्णत्वमगमत्प्रभुः

இவ்வாறு ஸ்வாமி திரிவிக்ரமன் அந்நாளிலிருந்து அங்கே நிலைபெற்று இருக்கிறான். பின்னர் கலியுகத்தில் தன் தெய்வீக அಂசத்தின் வெளிப்பாட்டால் ஆண்டவன் கிருஷ்ணரூபம் கொண்டான்.

Verse 10

प्रह्लाद उवाच । पूजाविधिं हरेर्विप्राः शृणुध्वं सुसमाहिताः । विशेषात्फलदः प्रोक्तः पूजितो मधुमाधवे

பிரஹ்லாதன் கூறினான்—ஓ பிராமணர்களே, மனத்தை ஒருமுகப்படுத்தி ஹரியின் பூஜை முறையை கேளுங்கள். மது-மாதவனைப் பூஜித்தல் சிறப்பாகப் பலன் தரும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

Verse 11

मधुसूदनीं नरो यस्तु द्वारवत्यां करोति च । पूजयेत्कृष्णदेवं च स्नापयित्वा विलिप्य च

த்வாரவதியில் மதுசூதன வழிபாடு/விரதத்தை செய்பவன், மூர்த்தியை ஸ்நானம் செய்து சாந்து பூசி, ஸ்ரீகிருஷ்ணதேவனையும் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 12

गन्धैश्च वाससाऽच्छाद्य धूपैर्दीपैरनेकधा । नैवेद्यैर्भूषणैश्चैव तांबूलेन फलेन च

நறுமணப் பொருட்களாலும் ஆடைகளாலும் (இறைவனை) அலங்கரித்து, தூபமும் பலவகை தீபங்களாலும்; நைவேத்யம், ஆபரணங்கள், தாம்பூலம், பழங்களாலும் (பூஜிக்க வேண்டும்).

Verse 13

आरार्तिकेन संपूज्य दण्डवत्प्रणिपत्य च । घृतेन दीपकं दत्त्वा रात्रौ जागरणं तथा । कुर्य्याच्च गीतवादित्रैस्तथा पुस्तकवाचकैः

ஆரத்தியால் முழுமையாக பூஜித்து தண்டவத் நமஸ்காரம் செய்து, நெய் தீபம் அர்ப்பணித்து இரவில் ஜாகரணம் செய்ய வேண்டும்; பக்திப் பாடல்கள், வாத்தியங்கள், மேலும் புனித நூல் வாசிப்புகளுடன் அதை நடத்த வேண்டும்.

Verse 14

कृत्वा चैवं विधिं भक्त्या सर्वान्कामानवाप्नु यात्

இந்த விதியை பக்தியுடன் நிறைவேற்றினால், எல்லா விருப்பங்களையும் அடைவான்.

Verse 15

तथा नभसि सम्पूज्य पवित्रारोपणेन च । पितॄणां चाक्षया तृप्तिः सफलाः स्युर्मनोरथाः

அதேபோல் நபஸ் மாதத்தில் பக்தியுடன் இறைவனை முறையாகப் பூஜித்து பவித்ராரோபணம் செய்தால், பித்ருக்கள் அక్షயத் திருப்தி அடைவார்கள்; மனவிருப்பங்கள் நிறைவேறும்.

Verse 16

प्रबोधवासरे प्राप्ते कार्तिके द्विज सत्तमाः । संपूज्य कृष्णं देवेशं परां गतिमवाप्नुयात्

ஓ த்விஜசிறந்தோரே! கார்த்திக மாதத்தில் பிரபோத தினம் வந்தபோது தேவேசனான ஸ்ரீகிருஷ்ணனை முறையாகப் பூஜிப்பவன் பரமகதியை அடைவான்.

Verse 17

तथा नभस्ये संपूज्य पवित्रारोपणेन च । सर्वान्कामानवाप्नोति विष्णुलोकं च गच्छति

அதேபோல் நபஸ்ய மாதத்தில் முறையாகப் பூஜித்து பவித்ராரோபணம் செய்தால், எல்லா விருப்பங்களும் கிடைத்து விஷ்ணுலோகத்திற்குச் செல்கிறான்.

Verse 18

युगादिषु च संपूज्य ह्ययने दक्षिणोत्तरे । आषाढज्येष्ठमाघेषु पौषादिद्वादशीषु च

யுகாதி நாட்களில், தக்ஷிணாயன-உத்தராயன சந்திக்காலங்களில், மேலும் ஆஷாட, ஜ்யேஷ்ட, மாக மாதங்களில், பௌஷம் முதலான த்வாதசி விரதத் தினங்களில் முறையாகப் பூஜித்தால் மாபெரும் புண்ணியம் உண்டாகும்.

Verse 19

कलौ कृष्णं पूजयित्वा गोमत्युदधिसंगमे । विमलं लोकमाप्नोति यत्र गत्वा न शोचति

கலியுகத்தில் கோமதி-கடல் சங்கமத்தில் ஸ்ரீகிருஷ்ணனைப் பூஜித்தால், மாசற்ற உலகை அடைவான்; அங்கு சென்றபின் மீண்டும் துயரப்படான்.

Verse 21

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे चतुर्थे द्वारकामाहात्म्ये गोमतीतीरस्थ क्षेत्रस्थ भगवत्पूजामाहात्म्यवर्णनंनामैकविंशतितमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்று ஆயிரம் ச்லோகங்களுடைய ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாஸகண்டத்தின் நான்காம் ‘த்வாரகாமாஹாத்ம்ய’ பகுதியில், கோமதி நதிக்கரையிலுள்ள புனித க்ஷேத்திரத்தில் பகவான் பூஜையின் மகிமையை விளக்கும் ‘இருபத்தொன்றாம்’ அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।