Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 67
तं पुनर्जोवितं दृष्ट्वा दैत्यं दैत्यगणस्तदा । उवाच सुमना वाक्यं वर्द्धस्व सुचिरं विभो
taṃ punarjovitaṃ dṛṣṭvā daityaṃ daityagaṇastadā | uvāca sumanā vākyaṃ varddhasva suciraṃ vibho
அந்த தைத்தியன் மீண்டும் உயிருடன் இருப்பதைக் கண்டு தைத்தியக் கூட்டம் மங்கள வார்த்தை கூறியது— “விபோ, நீ நீண்ட காலம் வளர்ச்சி பெறுவாயாக.”
Narrator (contextual Purāṇic narration within Dvārakā Māhātmya; specific speaker not explicit in this snippet)
Tirtha: Dvārakā (contextual)
Type: kshetra
Scene: A circle of daityas surrounds the revived daitya, hands raised in blessing or respectful gestures, faces softened; the revived one stands at center, still echoing devotion.
FAQs
Grace produces renewal that even one’s own community recognizes; auspicious speech supports a restored path.
The Dvārakā Māhātmya context continues, with the sacred Śiva-shrine implied as the turning point.
No direct prescription; the verse highlights maṅgala (auspicious) blessing speech.