Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 62
तिष्ठतिष्ठ हरे स्थाने शरणं मे सदाशिवः । धावंतमतिसंक्रुद्धं खङ्गहस्तं निरीक्ष्य तम् । चक्रेण शितधारेण शिरश्चिच्छेद लीलया
tiṣṭhatiṣṭha hare sthāne śaraṇaṃ me sadāśivaḥ | dhāvaṃtamatisaṃkruddhaṃ khaṅgahastaṃ nirīkṣya tam | cakreṇa śitadhāreṇa śiraściccheda līlayā
"நில், நில், ஹரியே! உன் இடத்திலேயே இரு, சதாசிவனே எனக்கு அடைக்கலம்." கையில் வாளேந்தி மிகுந்த கோபத்துடன் ஓடி வருவதைக் கண்டு, ஹரி கூர்மையான விளிம்புடைய சக்கரத்தால் விளையாட்டாக அவன் தலையைத் துண்டித்தார்.
Narrator (contextual Purāṇic narration within Dvārakā Māhātmya; specific speaker not explicit in this snippet)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Scene: A furious sword-wielding attacker charges; he shouts for Hari to stop and declares Sadāśiva as refuge. Hari, serene, releases the razor-edged Sudarśana and playfully severs the attacker’s head—violence rendered as effortless divine līlā.
FAQs
Dharma is protected effortlessly by the Divine; even fierce aggression is subdued when one takes refuge in the Highest.
Dvārakā is the setting of this Māhātmya section, presented as a sacred landscape where divine intervention safeguards order.
No explicit ritual is prescribed in this verse; it emphasizes refuge (śaraṇa) and divine protection.