Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 26
ब्राह्मणोऽहं न हंतव्यः श्रुत्वा चाऽतीव पीडितः । तं दृष्ट्वा हन्यमानं तु ब्राह्मणं तैर्दुरात्मभिः
brāhmaṇo'haṃ na haṃtavyaḥ śrutvā cā'tīva pīḍitaḥ | taṃ dṛṣṭvā hanyamānaṃ tu brāhmaṇaṃ tairdurātmabhiḥ
“நான் பிராமணன்; என்னைக் கொல்லக் கூடாது”—என்று அலறினாலும் அவன் மிகக் கடுமையாகத் துன்புறுத்தப்பட்டான். அந்தத் தீயவர்கள் அந்தப் பிராமணனை அடித்துக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்து…
Deductive (Dvārakā Māhātmya narration; traditionally Sūta speaking to the sages)
Tirtha: Dvārakā (Ānarta)
Type: kshetra
Scene: A tormented brāhmaṇa/ṛṣi cries out for protection while wicked men beat him; the sacred coastal atmosphere of Dvārakā/Ānarta contrasts with the violence.
FAQs
The text reinforces dharma’s prohibition against harming brāhmaṇas and frames violence against the righteous as a mark of durātmatā (wickedness).
The episode unfolds at the tīrtha-bathing setting of the chapter (Cakratīrtha/saṅgama near Dvārakā).
No new rite is prescribed here; the focus is ethical (non-violence toward the brāhmaṇa) amid the ongoing snāna context.