Adhyaya 17

Verse 1

प्रह्लाद उवाच । कृत्वाऽभिषेकं तीर्थेषु यथावद्दत्त दक्षिणः । पूजयेच्च ततो देवं कृष्णाख्यं पुरुषं परम्

பிரஹ்லாதன் கூறினான்—தீர்த்தங்களில் விதிப்படி நீராடி அபிஷேகம் செய்து, தக்க தக்ஷிணை அளித்த பின், கிருஷ்ணன் எனப்படும் பரம புருஷனாகிய இறைவனை வழிபட வேண்டும்.

Verse 2

ऋषय ऊचुः । पूजाविधिं तु कृष्णस्य श्रोतुकामाः समासतः । कथयाऽचरणोपेतं यथावद्दैत्यसत्तम

ரிஷிகள் கூறினர்—சுருக்கமாக ஸ்ரீகிருஷ்ணனின் பூஜாவிதியை கேட்க விரும்புகிறோம். ஹே தைத்யசிரேஷ்டா, ஆச்சரணத்துடன் யதாவிதமாக எமக்கு உரைப்பாயாக।

Verse 3

द्वारपालाश्च के तत्र कः पूर्वं कश्च पृष्ठतः । पुरीयं सर्वतो दैत्य तिष्ठते केन पालिता

அங்கே வாயில்காவலர்கள் யார்? முன்புறம் யார், பின்னால் யார் நிற்கிறார்? ஹே தைத்யா, இந்தப் புரி எல்லாத் திசைகளிலும் யாரால் காக்கப்படுகிறது?

Verse 4

आनुपूर्व्यात्समासेन पूजनीया यथाविधि । कथयस्व विधिज्ञोऽसि कृष्णैकचरणप्रियः

வரிசையாகச் சுருக்கமாக, யதாவிதமாக அவர்கள் எவ்வாறு பூஜிக்கப்பட வேண்டும் என்பதை உரைப்பாயாக. நீ விதிஞ்ஞன்; ஸ்ரீகிருஷ்ணனின் திருவடிகளுக்கே பிரியமானவன்—ஆகையால் கூறு।

Verse 5

श्रीप्रह्लाद उवाच । श्रूयतां पूजनं विप्राः श्रुतपूर्वं विधानतः । कलौ कृष्णस्य विप्रेन्द्रा यथावदनुपूर्वशः

ஸ்ரீபிரஹ்லாதன் கூறினான்—ஹே விப்ரர்களே, கேளுங்கள்; பரம்பரையாகக் கேட்டதும், சாஸ்திர விதிப்படியும் உள்ள பூஜையைச் சொல்கிறேன். ஹே விப்ரசிரேஷ்டர்களே, கலியுகத்தில் ஸ்ரீகிருஷ்ணனின் யதாவித பூஜையை படிப்படியாக உரைக்கிறேன்।

Verse 6

पूर्वद्वारस्थितान्देवाञ्छुणुध्वं सुसमाहिताः । जयंतः प्रथमं पूज्यः सर्वपापहरः शुभः

கிழக்கு வாயிலில் நிலை கொண்ட தேவர்களைப் பற்றி மனம் ஒருமித்து கேளுங்கள். ஜயந்தனை முதலில் பூஜிக்க வேண்டும்—அவன் மங்களகரன், எல்லாப் பாவங்களையும் அகற்றுபவன்।

Verse 7

स्थापितो देवराजेन पूजार्थं केशवस्य हि । तस्यैवानुचरान्वक्ष्ये तान्निबोधत सत्तमाः

தேவராஜன் இந்திரன் கேசவனின் பூஜைக்காக அவரை நிறுவினான். இப்போது அவனுடைய பரிவாரங்களைச் சொல்கிறேன்—ஓ சிறந்தவர்களே, அவற்றை நன்கு அறிந்துகொள்ளுங்கள்.

Verse 8

वज्रनाभः सुनाभश्च वज्रबाहुर्महा हनुः । वज्रदंष्ट्रो वज्रधारी वज्रहा वज्रलोचनः

(அவர்கள்:) வஜ்ரநாபன், சுநாபன், வஜ்ரபாஹு, மஹாஹனு, வஜ்ரதம்ஷ்ட்ரன், வஜ்ரதாரி, வஜ்ரஹா, வஜ்ரலோசனன்.

Verse 9

श्वेतमूर्धा श्वेतमाली जयन्तानुचराश्च ते । एते शस्त्रोद्यतकरा रक्षन्ते तमहर्निशम्

ஸ்வேதமூர்தா, ஸ்வேதமாலீ ஆகியோரும் ஜயந்தனின் பரிவாரர்கள். இவர்கள் அனைவரும் கைகளில் ஆயுதம் உயர்த்தி, அந்த (நகரை) பகல்-இரவு காக்கின்றனர்.

Verse 10

पूर्वद्वारे सुसंनद्धा जयन्तोद्देशकारिणः । पूर्वद्वारे च रक्षार्थं नरनाथो विनायकः

கிழக்கு வாயிலில் ஜயந்தனின் ஆணைப்படி செயற்படுவோர் முழுமையாக ஆயத்தமாய் நிற்கின்றனர். மேலும் கிழக்கு வாயிலைக் காக்க மனிதர்களின் தலைவனான விநாயகனும் உள்ளான்.

Verse 11

तरुणार्कश्च वै सूर्यो देव्यो वै सहमातरः । ईश्वरश्चापि दुर्वासा नागराजस्तु तक्षकः

தருணார்க்கன் மற்றும் சூரியன்; மாதர்களுடன் கூடிய தேவியர்; ஈசுவரன்; துர்வாசர்; மேலும் நாகராஜன் தக்ஷகன்—இவர்களும் (அங்கே) உள்ளனர்.

Verse 12

सेनानीः कार्तिकेयश्च राक्षसश्च महाहनुः । तत्र दीर्घनखोनाम दानवः सुप्रतिष्ठितः

அங்கே சேனாதிபதி கார்த்திகேயரும், மகாஹனு என்னும் ராட்சசனும் உள்ளனர்; அங்கேயே தீர்கநகன் என்னும் தானவன் உறுதியாக நிலைபெற்றிருக்கிறான்.

Verse 13

विश्वावसुश्च गन्धर्वो मेनका च वराप्सराः । सनत्कुमारसहितो वसिष्ठो भगवानृषिः

விச்வாவசு என்னும் கந்தர்வன், சிறந்த அப்சரை மேனகை, மேலும் சனத்குமாரருடன் கூடிய பகவான் ரிஷி வசிஷ்டர்—இவர்கள் அங்கே விளங்குகின்றனர்.

Verse 14

एते पूज्याः पूर्वतस्तु न्यग्रोधश्च महाद्रुमः । पूर्वद्वारस्थिता ह्येत आग्नेयाञ्छृणुताथ मे

இவர்கள் கிழக்குப் புறத்தில் வழிபடத்தக்கவர்கள்; அங்கே மகா ஆலமரமும் நிற்கிறது. இவர்கள் கிழக்கு வாயிலில் நிலை கொண்டவர்கள்; இனி ஆக்னேய திசையிலுள்ளவர்களை என்னிடமிருந்து கேளுங்கள்.

Verse 15

ज्वालामुखोऽथ रक्ताक्षः स्मशाननिलयः क्रथः । मांसादो रुधिराहारः कृष्णः कृष्णजटाधरः

ஜ்வாலாமுகன், பின்னர் ரக்தாக்ஷன்; சுடுகாட்டில் வாழும் கிரதன்; மாம்ஸாதன் (மாமிசம் உண்ணுபவன்), ருதிராஹாரன் (இரத்தம் அருந்துபவன்), மேலும் கரிய ஜடைகளைத் தாங்கிய கிருஷ்ணன்—(இவர்கள்).

Verse 16

त्रासनो भञ्जनश्चैव ह्याग्न्येय्यां दिशि संस्थिताः । दिशं रक्षंति संनद्धा दक्षिणां शृणुताथ मे

த்ராசனன் மற்றும் பஞ்சனன் ஆக்னேய திசையில் நிலை கொண்டுள்ளனர்; ஆயுதம் தரித்து அந்தத் திசையை காக்கின்றனர். இனி தென் திசையை என்னிடமிருந்து கேளுங்கள்.

Verse 17

दण्डपाणिर्महानादः पाशहस्तः सुलोचनः । अनिवर्त्यक्रमश्चैव तथा दुंदुभिनिस्वनः

தண்டபாணி, மஹாநாத, பாசஹஸ்த, சுலோசன, அனிவர்த்த்யக்ரம மற்றும் துந்துபிநிஸ்வன—இவர்கள் அந்தத் திசையின் காவலர் பெயர்களாகக் கூறப்படுகின்றனர்.

Verse 18

खरस्वनो घर्घरवाक्तथा मौनप्रियः सदा । मल्लिकाक्षश्च एतेषां प्रणतो द्वारपालकः

கரஸ்வன, கர்கரவாக், என்றும் மௌனப்ரியன்; மேலும் மல்லிகாக்ஷன்—வணங்கி—இவர்களின் வாயில் காவலனாக இருக்கிறான்.

Verse 19

दक्षिणद्वाररक्षार्थं दुन्दुभिश्च विनायकः । महिषार्कश्च वै सूर्यो भूषणश्च तथेश्वरः

தெற்கு வாயிலின் பாதுகாப்பிற்காக துந்துபி, விநாயகன்; மேலும் மஹிஷார்க, சூர்யன், பூஷணன், ஈஸ்வரன்—இவர்களும் காவலர்களாக நியமிக்கப்பட்டனர்.

Verse 20

चण्डिका च तथा देवी ह्यूर्द्ध्वबाहुश्च राक्षसः । पद्माक्षः क्षेत्रपालश्च नागश्चाश्वतरस्तथा

மேலும் தேவி சண்டிகை; ராக்ஷசன் ஊர்த்வபாஹு; பத்மாக்ஷன், க்ஷேத்ரபாலன்; மேலும் நாகன், அஷ்வதரன்—இவர்களும் காவலர்களாக நிற்கின்றனர்.

Verse 21

चित्रांगदश्च गन्धर्व उर्वशी च वराप्सराः । यो राजा सर्ववृक्षाणां शालश्चापि महाद्रुमः

கந்தர்வன் சித்ராங்கதன், சிறந்த அப்சரை ஊர்வசி; மேலும் எல்லா மரங்களுக்கும் அரசன் எனப் போற்றப்படும் மாபெரும் சால மரமும்—அங்கே நிறுவப்பட்டுள்ளன.

Verse 22

सनातन ऋषिश्रेष्ठो ह्यगस्त्यश्च महातपाः । एते याम्यदिशि द्वारं रक्षन्ति सुसमाहिताः

முனிவர்களில் சிறந்த சனாதனரும், மகாதபஸ்வியான அகஸ்தியரும்—இவர்கள் முழு ஒருமைப்பாட்டுடன் யாம்ய (தெற்கு) திசையின் வாயிலை காக்கின்றனர்.

Verse 23

गीतकृन्नर्तको नग्नः कंबली दहनप्रियः । हसनो नेत्रभंगश्च भ्रूविकारो विजृंभकः

கீதக்ருத், நர்த்தக, நக்ன, கம்பலீ, தஹனப்ரிய; மேலும் ஹஸன, நேத்ரபங்க, ப்ரூவிகார, விஜ்ரம்பக—இவர்கள் (பரிசாரகர்கள்) தெய்வ ரक्षकக் கூட்டமாகச் சொல்லப்படுகின்றனர்.

Verse 24

मुशली प्रभुरेतेषां संनद्धो वर्तते द्विजाः । रक्षन्ति नैरृतीमाशां पश्चिमां शृणुतापरान्

ஓ த்விஜர்களே, இவர்களுக்குக் கவசம் தரித்த தலைவன் முஶலீ. இவர்கள் நைருதி (தென்-மேற்கு) திசையை காக்கின்றனர்; இனி மேற்கு திசையினரையும் கேளுங்கள்.

Verse 25

स्वस्तिकः शंखमूर्द्धा च नीलवासाः शुभाननः । पाशहस्तः शूलहस्त एकपादैकलोचनः

அவர்கள்—ஸ்வஸ்திக, சங்கமூர்த்தா, நீலவாசா, சுபானன, பாசஹஸ்த, சூலஹஸ்த, மற்றும் ஏகபாத-ஏகலோசன.

Verse 26

पश्चिमायां दिशि तथा पुष्पदन्तो विनायकः । उद्धवार्कश्च वै सूर्यः शिवः सत्राजितेश्वरः

மேற்கு திசையில்—புஷ்பதந்த விநாயகன், உத்தவார்கன், தாமே சூரியன், மேலும் சத்ராஜிதேஸ்வரன் எனப் புகழ்பெற்ற சிவன் (இருக்கின்றனர்).

Verse 27

तुंबरुर्नामगन्धर्वो घृताची च वराप्सराः । महोदरश्च नागेन्द्रो राक्षसश्च घटोत्कचः

(அங்கே) தும்பரு என்னும் கந்தர்வன், சிறந்த அப்சரையான க்ருதாசி, நாகேந்திரன் மகோதரன், மேலும் ராட்சசன் கடோத்கசன் (உள்ளனர்)।

Verse 28

दैत्यः पञ्चजनोनाम ऋषिः कश्यप एव च । देवी कपालिनीनाम अश्वत्थस्तु महाद्रुमः

(அங்கே) பஞ்சஜனன் என்னும் தைத்யன், ரிஷி கஷ்யபர், கபாலினி என்னும் தேவி, மேலும் மாபெரும் மரமான அஸ்வத்தம் (உள்ளது)।

Verse 29

कपिलः क्षेत्रपालश्च प्रतीचीं पाति वै दिशम् । नमस्कार्यास्तथा पूज्या वायव्यो शृणुतापरान्

கபிலரும் க்ஷேத்ரபாலரும் மேற்குத் திசையை நிச்சயமாகக் காக்கின்றனர். அவர்கள் வணக்கத்திற்கும் பூஜைக்குமுரியவர்கள். இனி வாயவ்ய (வடமேற்கு) திசையின் காவலர்களைப் கேளுங்கள்।

Verse 30

भंजनो भैरवश्चैव कालिकोऽथ घटोदरः । झंझकामर्दनः पिंगो रुरुः सर्वभुजोव्रणी

(வாயவ்ய திசையில்) பஞ்சனன், பைரவன், பின்னர் காலிகன், கடோதரன்; ஜஞ்சகாமர்தனன், பிங்கன், ருரு, மற்றும் சர்வபுஜோவ்ரணீ (உள்ளனர்)।

Verse 31

सुपार्श्वः प्रभुरेतेषां संनद्धः पालयन्दिशम् । उदीच्यां दिशि विप्रेन्द्राः श्यामलश्च गणाधिपः

இவர்களுக்குத் தலைவனாகிய கவசம் தரித்த சுபார்ஷ்வன் அந்தத் திசையைப் பாதுகாக்கிறான். ஓ பிராமணச் சிறந்தவர்களே! வட திசையில் கணாதிபதி ஷ்யாமலன் (உள்ளான்)।

Verse 32

मन्वन्तको विरूपाक्षो गोलकः श्वेत संप्लुतः । उन्मत्तः प्रभुरेतेषामुदीच्यां पालयन्दिशम्

மன்வந்தகன், விரூபாக்ஷன், கோலகன், ஷ்வேதன், ஸம்ப்லுதன்—இவர்களுக்குத் தலைவன் உன்மத்தன்; அவன் வடதிசையைப் பாதுகாக்கின்றான்।

Verse 33

मूलस्थानश्च वै सूर्य्य इन्द्रेशश्च महेश्वरः । देवी कण्ठेश्वरीनाम क्षेत्रपालश्च खञ्जनः

மூலஸ்தானத்தில் சூரியன் வீற்றிருக்கிறார்; ‘இந்த்ரேஷ’ எனும் மகேஸ்வரனும் அங்கு உள்ளார். அங்கே கந்தேஸ்வரீ தேவி, க்ஷேத்ரபாலன் கஞ்ஜனனும் இருக்கின்றனர்।

Verse 34

वासुकिर्नागराजश्च कूर्मपृष्ठश्च दानवः । सनकश्च ऋषिश्रेष्ठो गोलको राक्षसस्तथा

வாசுகி நாகராஜன், கூர்மப்ருஷ்டன் எனும் தானவன், முனிவர்களில் சிறந்த சனகன், மேலும் கோலகன் எனும் ராக்ஷசன்—இவர்களும் அங்கே போற்றத்தக்க சன்னிதிகளாக நிலைத்துள்ளனர்।

Verse 35

नारदोनाम गन्धर्वो रंभा चैव वराप्सराः । एते पूज्याः प्रयत्नेन प्लक्षोनाम महाद्रुमः

நாரதன் எனும் கந்தர்வனும், ரம்பை எனும் சிறந்த அப்சராவும்—இவர்களை முயற்சியுடன் வழிபட வேண்டும்; மேலும் ‘ப்லக்ஷ’ எனும் மகாமரத்தையும் (வழிபட வேண்டும்)।

Verse 36

यक्षेशः सवितानाम श्यामः पूज्यः प्रयत्नतः । ऐशान्यां दिशि विप्रेन्द्राः स्थिता ये तान्वदाम्यहम्

‘சவிதா’ எனும் யக்ஷேசனும், ஷ்யாமனும்—இவர்களை முயற்சியுடன் வழிபட வேண்டும். ஓ பிராமணச் சிறந்தோரே, இப்போது ஈசான (வடகிழக்கு) திசையில் இருப்பவர்களை நான் கூறுகிறேன்।

Verse 37

दुर्धरो भैरवारावः किंकिणीको महाबलः । करालो विकटो मूलो बलिभुक्तो बलिप्रियः

துர்தரன், பைரவாராவன், மஹாபலன் கிங்கிணீகன்; மேலும் கராளன், விகடன், மூலன், பலிபுக்தன், பலிப்ரியன்—இவர்கள் திருத்தலத்தின் அச்சமூட்டும் காவலர் பெயர்கள்।

Verse 38

एतेषां क्षेत्रपालानां सस्त्रीणां च द्विजोत्तमाः । नेता प्रभु श्च स्वामी च जयन्तः पालकस्तथा

ஓ இருபிறப்பில் சிறந்தவர்களே! இக் க்ஷேத்ரபாலர்களுக்கும்—அவர்களின் துணைவியருடன்—ஜயந்தனே தலைவர், ஆண்டவன், ஸ்வாமி, மேலும் காவல்-பாலகனும் ஆவான்।

Verse 39

निगृह्णात्यनुगृह्णाति रक्षिता पुरवासिनाम् । जयन्तादेशमादाय ते दुष्टान्घातयन्ति च

அவர்கள் நகரவாசிகளின் காவலராக இருந்து தீயவர்களை அடக்கியும் அருளும் செய்கின்றனர்; ஜயந்தனின் ஆணையை ஏற்று துஷ்டர்களைத் தண்டித்து அழிக்கவும் செய்கின்றனர்।

Verse 40

नागस्थलस्थितः स्वामी जयन्तः पालकः सदा । नागराजैः परिवृतः पूजनीयः प्रयत्नतः

நாகஸ்தலத்தில் உறையும் ஸ்வாமி ஜயந்தன் எப்போதும் காவலன்; நாகராஜர்களால் சூழப்பட்ட அவர் முயற்சியுடன் வழிபடத்தக்கவர்।

Verse 41

मांसप्रियमुखाश्चैत ऐशानीं पांति वै दिशम् । सहस्रशीर्षको देवः शेषो नागस्थलस्थितः । अनन्तो वासुकिश्चैव तक्षकः पद्म एव च

மாம்சத்தை விரும்பும், உக்கிர முகத்தையுடைய இக் காவலர்கள் ஈசான திசையை உண்மையிலே காக்கின்றனர். ஆயிரம் தலைகளுடைய தேவன் சேஷன் நாகஸ்தலத்தில் உறைகிறான்; மேலும் அனந்தன், வாசுகி, தக்ஷகன், பத்மனும் (அங்கே) உள்ளனர்।

Verse 42

शंखः कंबलकश्चैव नागश्चाश्वतरस्तथा । मुक्तकः कालियश्चैव जनकोऽथापराजितः

சங்கு, கம்பலகன்; நாகன், அச்வதரன்; முக்தகன், காலியன்; மேலும் ஜனகன், அபராஜிதன்—இவர்களும் அந்தப் புனிதத் தலத்தின் நாகக் கூட்டத்தில் உள்ளோர்.

Verse 43

कर्कोटकमुखा नागास्ते च सन्ति सहस्रशः । ते पूज्या गंधपुष्पैश्च बलिभिर्धूपदीपकैः

கர்கோடகனைத் தலைமையாகக் கொண்ட நாகர்கள் ஆயிரக்கணக்கில் உள்ளனர். நறுமணம், மலர்கள், பலி-நைவேத்யம், தூபம், தீபம் ஆகியவற்றால் அவர்களை வழிபட வேண்டும்.

Verse 44

पायसेन च मांसेन ह्यन्नाद्यैः सुरया तथा । ततः संपूज्य देवशं जयंतं रक्षिणां वरम्

பாயசம், மாமிசம், பலவகை அன்னப்பொருட்கள், மேலும் சுரா ஆகியவற்றுடன்—பின்னர் காவலர்களில் சிறந்த, தேவசேனாதிபதி ஜயந்தனை முறையாகப் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 45

गंध पुष्पोपहारैश्च धूपवस्त्रादिभूषणैः । ततो गच्छेद्द्विजश्रेष्ठाः कृष्णं देवकिनन्दनम् । संपूज्यः प्रथमं तत्र गणेशो रुक्मिसंज्ञकः

நறுமண மலர்ப்படையல்கள், தூபம், ஆடைகள் முதலிய அலங்காரங்களுடன்—ஓ த்விஜசிறந்தோர்களே, பின்னர் தேவகிநந்தன் ஸ்ரீகிருஷ்ணனை அணுக வேண்டும். அங்கே முதலில் ‘ருக்மி’ என அழைக்கப்படும் கணேசனை முறையாகப் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 46

ऋषय ऊचुः । कथं स रुक्मिदैत्येन्द्रो यो दुष्टो गणतां गतः । साक्षाद्भगवतो द्वारि प्रत्यहं पूज्यते नरः

ரிஷிகள் கூறினர்—தீயவனான தைத்யேந்திரன் ருக்மி எவ்வாறு கணப் பதவியை அடைந்தான்? மேலும் நேரே பகவானின் வாசலில் அவன் தினந்தோறும் எவ்வாறு பூஜிக்கப்படுகிறான்?

Verse 47

श्रीप्रह्लाद उवाच । कृष्णाय रुक्मिणीं दातुं यदा भीष्मक उद्यतः । तद्द्वेषात्क्रोधसंयुक्तो रुक्मी चैद्यममन्यत

ஸ்ரீ பிரஹ்லாதர் கூறினார்—பீஷ்மகன் கண்ணனுக்கு ருக்மிணியை அளிக்கத் தயாரானபோது, அந்தத் துவேஷத்தால் கோபம் கொண்ட ருக்மி கண்ணனைப் பகைவனென எண்ணினான்।

Verse 48

यदा जहार भगवान्रुक्मिणीमंबिकालयात् । सर्वान्विद्राव्य वै भूपाञ्जरासन्धमुखान्रणे

அம்பிகை ஆலயத்திலிருந்து பகவான் ருக்மிணியை எடுத்துச் சென்றபோது, போரில் ஜராசந்தன் முதலான எல்லா அரசர்களையும் சிதறடித்து ஓடச் செய்தார்।

Verse 49

तदा रुक्मी महाबाहुर्भीष्मकस्य सुतो बली । नाहत्वा विनिवर्तिष्ये तमहं यादवं रणे

அப்போது பெருந்தோளன், வலிமைமிக்க பீஷ்மகன் மகன் ருக்மி கூறினான்—“போரில் அந்த யாதவனை வீழ்த்தாமல் நான் திரும்பமாட்டேன்।”

Verse 50

प्रतिज्ञां सर्वभूपानां शृण्वतां कृतवान्द्विजाः । एवमुक्त्वा स सन्नद्धो युद्धाय परिधावितः

ஓ த்விஜர்களே, எல்லா அரசர்களும் கேட்கும்படி அவன் அந்தப் பிரதிஞ்ஞையைச் செய்தான். இவ்வாறு சொல்லி ஆயுதம் தரித்து போருக்குப் பாய்ந்தான்।

Verse 51

अक्षौहिण्या दलेनैवायुद्ध्यत्कृष्णेन भो द्विजाः । स युध्यमानः कृष्णेन वध्यमानो हतौजसः

ஓ த்விஜர்களே, ஒரு அக்ஷௌஹிணியின் ஒரு படைப்பிரிவுடன் மட்டுமே இருந்த கண்ணனுடன் அவன் போரிட்டான். கண்ணனுடன் போராடப் போராட அவன் அடிபட்டு, அவன் வலிமை சிதைந்தது।

Verse 52

बद्धो भगवता तत्र कृत्वा वैरूप्यमेव च । रामेण बंधनान्मुक्तो मरणाय मतिं दधौ

அங்கே பகவான் அவனை கட்டி, உருவையும் விகாரப்படுத்தினார். பின்னர் ராமன் கட்டிலிருந்து விடுவித்ததும், அவன் மரணத்தை எண்ணி உறுதி கொண்டான்.

Verse 53

रुक्मिणी भ्रातरं दृष्ट्वा मरणे कृतनिश्चयम् । उवाच कृष्णं वैदर्भी भ्रातरं ह्यानयस्व मे

தன் சகோதரன் மரணத்தில் உறுதி கொண்டதைப் பார்த்த விதர்ப அரசகுமாரி ருக்மிணி, கிருஷ்ணனை நோக்கி—“என் அண்ணனை இங்கே எனக்குக் கொண்டு வாருங்கள்” என்றாள்.

Verse 54

ततस्तत्प्रियकामार्थमनुमान्य जनार्द्दनः । चकार पार्षदां मध्ये प्रवरं विघ्ननाशनम्

அவளின் பிரியமான விருப்பம் நிறைவேறுவதற்காக ஜனார்தனன் ஒப்புக்கொண்டு, தன் பரிசதர்களிடையே முதன்மையான வி஘்னநாசகரை நிறுவினார்.

Verse 55

एतस्मात्कारणाद्विप्राः प्रथमं पूज्यते सदा । गंधधूपाक्षतैर्वस्त्रैर्मोदकैस्तं प्रतर्पयेत्

இதனாலேயே, ஓ பிராமணர்களே, அவரே எப்போதும் முதலில் பூஜிக்கப்படுகிறார். நறுமணம், தூபம், அக்ஷதை, வஸ்திரம், மோதகம் ஆகியவற்றால் அவரைத் திருப்திப்படுத்த வேண்டும்.

Verse 56

तस्मिंस्तुष्टे जगन्नाथस्तुष्टो भवति नान्यथा

அவர் திருப்தியடைந்தால் ஜகந்நாதனும் திருப்தியடைவான்—இதற்கு வேறு வழியில்லை.