Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 56
संवर्धितोऽसि यैर्बाल्ये क्रीडितो वत्सपालकैः । तेऽपि त्वया परित्यक्ताः कथं दुष्टोऽसि निर्घृणः
saṃvardhito'si yairbālye krīḍito vatsapālakaiḥ | te'pi tvayā parityaktāḥ kathaṃ duṣṭo'si nirghṛṇaḥ
சிறுவயதில் உன்னை வளர்த்தவர்கள், கன்றுகளை மேய்த்த சிறுவர்களுடன் நீ விளையாடியவர்கள்— அவர்களையும் நீ கைவிட்டாயா? நீ எப்படித் துன்மார்க்கனாய், இரக்கமற்றவனாய் இருக்க முடியும்?
Vraja women (gopīs), quoted within Prahlāda’s narration
Tirtha: Vraja (Gokula/Vṛndāvana) / Dvārakā (implied)
Type: kshetra
Scene: Gopīs accuse Krishna of abandoning even those who raised him and played with him as calf-herd boys; gestures alternate between pointing outward (departure) and clutching the heart (betrayal).
FAQs
Devotion speaks candidly: the devotee’s sense of relationship (love, gratitude, loyalty) becomes the language of prayer.
Dvārakā is the storyline locus, but Vraja is the emotional sacred homeland recalled through Kṛṣṇa’s childhood.
None; it is a relational, moral appeal rather than a ritual instruction.