Adhyaya 11

Verse 1

प्रह्लाद उवाच । ततो गच्छेद्द्विजश्रेष्ठास्तीर्थं विष्णुपदोद्भवम् । यस्य दर्शनमात्रेण गंगास्नानफलं लभेत्

பிரஹ்லாதன் கூறினான்—ஓ த்விஜச்ரேஷ்டர்களே! பின்னர் விஷ்ணுவின் பாதத்திலிருந்து தோன்றிய அந்தத் தீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; அதன் தரிசனமட்டுமே கங்கையில் நீராடிய பலனை அளிக்கும்.

Verse 2

यस्योत्पत्तिर्मया पूर्वं कथिता द्विजसत्तमाः । यस्य संस्मरणादेव कीर्तनात्पापनाशनम्

ஓ த்விஜசத்தமர்களே! அதன் தோற்றத்தை நான் முன்பே கூறினேன்; அதை நினைவு கூர்வதாலும், கீர்த்தனம் செய்வதாலும் பாவங்கள் அழியும்.

Verse 3

हरिणा या समानीता रुक्मिण्यर्थे महात्मना । यस्या गण्डूषमात्रेण हयमेधफलं लभेत्

மகாத்மா ஹரி ருக்மிணிக்காகக் கொண்டு வந்த அந்தப் புனித நீரை—ஒரு வாய்க்குடம் (கண்டூஷம்) மட்டும் அருந்தினாலே அச்வமேத யாகத்தின் பலன் கிடைக்கும்.

Verse 4

विष्णोः पादप्रसूताया वैष्णवीति च विश्रुता । तत्र गत्वा महाभाग गृहीत्वाऽर्घ्यं विधानतः

விஷ்ணுவின் பாதத்திலிருந்து பிறந்ததால் அவள் ‘வைஷ்ணவி’ எனப் புகழ்பெற்றாள். ஓ மகாபாகா! அங்கே சென்று விதிப்படி அர்க்யம் (நீரர்ப்பணம்) எடுத்துச் சமர்ப்பிக்க வேண்டும்.

Verse 5

नमस्ये त्वां भगवति विष्णुपादतलोद्भवे । गृहाणार्घ्यमिदं देवि गंगे त्वं हरिणा सह

விஷ்ணுவின் பாதத்தளத்திலிருந்து தோன்றிய பாக்கியவதியே! உமக்கு நான் வணங்குகிறேன். தேவியே கங்கையே! ஹரியுடன் சேர்ந்து இந்த அர்க்யத்தை ஏற்றருள்வாயாக.

Verse 6

इत्युच्चार्य द्विजश्रेष्ठा मृदमालभ्य पाणिना । प्राङ्मुखः संयतो भूत्वा स्नानं कुर्यादतन्द्रितः

இவ்வாறு உச்சரித்து, ஓ இருபிறப்பில் சிறந்தவரே! கையில் தூய்மையளிக்கும் மண்ணை எடுத்துக் கொண்டு, கிழக்குநோக்கி, கட்டுப்பாட்டுடன், அலட்சியம் இன்றி கவனமாக ஸ்நானம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 7

देवान्पितॄन्मनुष्यांश्च तर्पितव्यं तिलाक्षतैः । उपहृत्योपहारांश्च ह्याहूय ब्राह्मणांस्ततः

எள்ளும் அக்ஷதையும் கொண்டு தேவர்கள், பித்ருக்கள், மனிதர்கள் ஆகியோருக்கு தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்; பின்னர் காணிக்கைகளை கொண்டு வந்து அதன் பின் பிராமணர்களை அழைக்க வேண்டும்.

Verse 8

श्रद्धया परया युक्तः श्राद्धं कुर्याद्विचक्षणः । यथोक्तां दक्षिणां दद्यात्सुवर्णं रजतं तथा

உயர்ந்த श्रद्धையுடன் கூடிய விவேகி ஸ்ராத்தத்தைச் செய்ய வேண்டும்; மேலும் விதிப்படி தக்ஷிணையாக பொன்னும் வெள்ளியும் யதாவிதமாக அளிக்க வேண்டும்.

Verse 9

दीनान्ध कृपणानाञ्च दानं देयं स्वशक्तितः । विशेषतः प्रदातव्यं सुवर्णं द्विजसत्तमाः

ஏழைகள், குருடர்கள், வறியவர்கள் ஆகியோருக்கு தன் ஆற்றலுக்கு ஏற்ப தானம் அளிக்க வேண்டும்; ஓ இருபிறப்பில் சிறந்தவரே! குறிப்பாக பொன்னைக் கொடையாக வழங்க வேண்டும்.

Verse 10

उपानहौ ततो देये जलकुम्भं द्विजातये । दध्योदनं सलवणं शाकजीरकसंयुतम्

அதன்பின் இருபிறப்பாளர்க்கு பாதுக்கையும் நீர்க்குடமும் தானமாக அளிக்க வேண்டும்; உப்புடன் தயிர்சாதம், கீரை மற்றும் சீரகம் சேர்த்து நைவேத்யமாக அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 11

रक्तवस्त्रैः कंचुकीभी रुक्मिणीं परिधापयेत् । विप्रपत्नीश्च विप्रांश्च विष्णुर्मेप्रीयतामिति

ருக்மிணியை சிவப்பு ஆடைகளும் கஞ்சுகியும் அணியச் செய்ய வேண்டும்; பிராமணப் பெண்களையும் பிராமணர்களையும் போற்றி—‘விஷ்ணு என்மேல் பிரியமடையட்டும்’ என்று வேண்ட வேண்டும்.

Verse 12

एवं कृते द्विज श्रेष्ठाः कृतकृत्यो भवेन्नरः । पितॄणामक्षया तृप्तिर्गयाश्राद्धेन वै यथा

ஓ இருபிறப்பில் சிறந்தவர்களே! இவ்வாறு செய்தால் மனிதன் கடமை நிறைவேற்றியவனாகிறான்; பித்ருக்களுக்கு அழியாத திருப்தி உண்டாகும்—கயா ஸ்ராத்தம் போலவே.

Verse 13

वैष्णवं लोकमायान्ति पितरस्त्रिकुलोद्भवाः । जीवते स श्रियायुक्तः पुत्रपौत्रसमन्वितः

மூன்று குலங்களில் தோன்றிய பித்ருக்கள் வைஷ்ணவ லோகத்தை அடைகின்றனர்; செய்பவன் மகன்-பேரன் உடன் செல்வச் செழிப்புடன் வாழ்வான்.

Verse 14

प्रीतः सदा भवेत्तस्य रुक्मिण्या सह केशवः । यच्छते वाञ्छितान्सर्वानैहिकामुष्मिकान्प्रभुः

அவன்மேல் ருக்மிணியுடன் கூடிய கேசவன் எப்போதும் மகிழ்வான்; அந்தப் பிரபு இம்மை-மறுமை சார்ந்த எல்லா விரும்பிய வரங்களையும் அருள்வான்.

Verse 15

एतन्माहात्म्यमतुलं विष्णुपादोद्भवं तथा । यः शृणोति हरौ भक्त्या सर्वपापैः स मुच्यते

இது விஷ்ணுவின் திருவடிகளில் இருந்து தோன்றிய ஒப்பற்ற மகிமை. ஹரியின்மேல் பக்தியுடன் இதைக் கேட்பவன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவான்.

Verse 16

श्रुत्वाऽध्यायमिमं पुण्यं सर्वपापैः प्रमुच्यते

இந்தப் புண்ணியமான அத்தியாயத்தைச் செவிமடுத்தால் மனிதன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவான்.