Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 17
राजोवाच । केन कर्मविपाकेन ममैतद्राज्यमुत्तमम् । निष्कण्टकं सदा क्षेमं सर्वकामसमन्वितम्
rājovāca | kena karmavipākena mamaitadrājyamuttamam | niṣkaṇṭakaṃ sadā kṣemaṃ sarvakāmasamanvitam
அரசன் கூறினான்—எந்த கர்மவிபாகத்தால் எனக்கு இந்தச் சிறந்த அரசாட்சி ஏற்பட்டது? இது எப்போதும் இடையூறற்றது, எந்நாளும் க்ஷேம-மங்களமயம், எல்லா நற்காமங்களின் நிறைவேற்றத்துடன் கூடியது.
Rājā (the King)
Tirtha: Arbuda-kṣetra (contextual)
Type: kshetra
Listener: Vasiṣṭha
Scene: The king, crowned and radiant, questions Vasiṣṭha with earnest wonder; behind him, an ideal cityscape—orderly streets, flourishing fields—symbolizing ‘niṣkaṇṭaka’ rule.
FAQs
Worldly stability and success are portrayed as the maturation of prior deeds (karma-vipāka), encouraging ethical living and meritorious acts.
This verse sets up the inquiry within Arbuda-khaṇḍa (Mt. Arbuda region) but does not yet name a specific tīrtha in the line itself.
None directly; the king is asking about the causes—charity, vows, sacrifice, austerity—leading to such prosperity.