Adhyaya 59

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततो महौजसं गच्छेत्तीर्थं पातकनाशनम् । यस्मिन्स्नातो नरो राजंस्तेजसा युज्यते ध्रुवम् । ब्रह्महत्याग्निना शक्रः पुरा दैन्यं परं गतः

புலஸ்த்யர் கூறினார்—அரசே! அதன் பின் பாவநாசகமான மஹௌஜஸ தீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அங்கே நீராடியவன் நிச்சயமாகத் தெய்வீகத் தேஜஸால் யுக்தனாகிறான். முற்காலத்தில் பிரஹ்மஹத்தியையின் அக்கினியால் சுடப்பட்ட சக்கிரன் (இந்திரன்) மிகுந்த துன்பநிலைக்குத் தள்ளப்பட்டான்।

Verse 2

निःश्रीकस्तेजसा हीनो दुर्गन्धेन समन्वितः । परित्यक्तः सुरैः सर्वैर्विषादं परमं गतः

அவன் செல்வச்சிறப்பின்றி, தேஜஸின்றி, துர்நாற்றத்தால் சூழப்பட்டவனாய் இருந்தான்; எல்லாத் தேவர்களாலும் கைவிடப்பட்டு, மிகுந்த மனவேதனையில் ஆழ்ந்தான்।

Verse 3

ततः पप्रच्छ देवेन्द्रो द्विजश्रेष्ठं बृहस्पतिम् । भगवंस्तेजसो वृद्धिः कथं स्यान्मे यथा पुरा

அப்போது தேவேந்திரன், இருபிறப்போரில் சிறந்த பிருஹஸ்பதியிடம் கேட்டான்—“பகவனே! முன்புபோல் என் தேஜஸ் மீண்டும் எவ்வாறு பெருகும்?”

Verse 4

बृहस्पतिरुवाच । तीर्थयात्रां सुरश्रेष्ठ कुरुष्व धरणीतले । तीर्थं विना ध्रुवं वृद्धिस्तेजसो न भविष्यति

பிரகஸ்பதி கூறினார்—தேவர்களில் சிறந்தவனே! பூமியில் தீர்த்தயாத்திரை செய். தீர்த்தமின்றி நிச்சயமாக தேஜஸின் வளர்ச்சி ஏற்படாது.

Verse 5

ततस्तीर्थान्यनेकानि भ्रांत्वा शक्रो नराधिप । क्रमेणैवार्बुदं प्राप्तस्तत्र दृष्ट्वा जलाशयम् । स्नानं चक्रे ततः श्रान्तो महौजाः प्रत्यपद्यत

பின்னர் சக்ரன் (இந்திரன்), அரசே, பல தீர்த்தங்களைச் சுற்றி முறையே அர்புதத்தை அடைந்தான். அங்கு நீர்நிலையைக் கண்டு களைத்த மகௌஜஸ் நீராடி, பின்னர் பெரும் தேஜஸும் வலிமையும் பெற்றான்.

Verse 6

दुर्गन्धेन विनिर्मुक्तस्ततो देवैः समावृतः । उवाच प्रहसन्वाक्यं शृणुध्वं सर्वदेवताः

துர்நாற்றத்திலிருந்து விடுபட்டு, பின்னர் தேவர்களால் சூழப்பட்டான். அப்போது புன்னகையுடன் கூறினான்—அனைத்து தேவர்களே, என் சொற்களை கேளுங்கள்.

Verse 7

येऽत्र स्नानं करिष्यन्ति प्राप्ते शक्रोच्छ्रये सदा । आश्विने शुक्लपक्षांते ते यास्यंति परां गतिम् । सुश्रीकाश्च भविष्यंति सदा जन्मनिजन्मनि

இங்கே சக்ரோச்ச்ரய காலம் வந்தபோது எப்போதும்—ஆச்வின மாத சுக்லபக்ஷத்தின் முடிவில்—நீராடுவோர் பரமகதியை அடைவர். அவர்கள் பிறவி பிறவியாக எந்நாளும் திருச்செல்வமும் அழகும் உடையவராவர்.

Verse 59

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखंडे महौजसतीर्थप्रभाववर्णनंनामैकोनषष्टितमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் ஏகாசீதிஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தின் மூன்றாம் அர்புதகண்டத்தில் ‘மஹௌஜஸா தீர்த்தப் பிரபாவ வர்ணனம்’ எனும் ஐம்பத்தொன்பதாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.