Adhyaya 5

Verse 1

ऋषय ऊचुः । अर्बुदस्य च माहात्म्यं विस्तरेण वदस्व नः । कौतुकं सूत नो जातं कथयस्व यथा शुभम्

ரிஷிகள் கூறினர்: அர்புதத்தின் மஹாத்மியத்தை எங்களுக்கு விரிவாகச் சொல்லுங்கள். சூதரே, எங்களில் ஆவல் எழுந்துள்ளது; மங்களமாக அதை உரையாடுங்கள்.

Verse 2

सूत उवाच । पुरासीच्च ऋषिश्रेष्ठः पुलस्त्यो भगवान्मुनिः । ययातेश्च गृहे यातस्तं नत्वा चाब्रवीन्नृपः

சூதர் கூறினார்—முன்னொரு காலத்தில் முனிவர்களில் சிறந்தவராகிய பகவான் புலஸ்த்ய முனிவர் இருந்தார். அவர் யயாதியின் இல்லத்திற்குச் சென்றார்; அவரை வணங்கி அரசன் இவ்வாறு கூறினான்.

Verse 3

।ययातिरुवाच । स्वागतं ते मुनिश्रेष्ठ सफलं मेऽद्यजीवितम् । कथयस्व प्रसादेन कथामर्बुदसंभवाम्

யயாதி கூறினான்—முனிவர்களில் சிறந்தவரே, வருக; இன்று என் வாழ்வு பயனடைந்தது. கருணையால் அர்புதத்தின் தோற்றக் கதையை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.

Verse 4

अर्बुदाख्यो नगो नाम विख्यातो यो धरातले । तस्य यात्राक्रमं ब्रूहि तत्फलं द्विजसत्तम

‘அர்புத’ எனும் மலை பூமியில் புகழ்பெற்றது. இருபிறப்போரில் சிறந்தவரே, அங்கு யாத்திரையின் முறையையும் அதனால் கிடைக்கும் புண்ணியப் பயனையும் கூறுங்கள்.

Verse 5

सर्वं विस्तरतो ब्रूहि तीर्थयात्रापरायण । तस्माद्वद मुनिश्रेष्ठ येन यात्रां करोम्यहम्

தீர்த்தயாத்திரையில் ஈடுபட்டவரே, அனைத்தையும் விரிவாகக் கூறுங்கள். ஆகவே, முனிவர்களில் சிறந்தவரே, நான் முறையாக யாத்திரை செய்யும்படி அருளிச் சொல்லுங்கள்.

Verse 6

पुलस्त्य उवाच । बहुधर्ममयो राजन्नर्बुदः पर्वतोत्तमः । अशक्तो विस्तराद्वक्तुमपि वर्षशतैरपि

புலஸ்த்யர் கூறினார்—அரசே, மலைகளில் சிறந்த அர்புதம் பலவகை தர்மங்களால் நிறைந்தது. நூறு நூறு ஆண்டுகள் ஆனாலும் அதன் முழு விரிவைச் சொல்ல நான் இயலேன்.

Verse 7

संक्षेपादेव वक्ष्यामि तीर्थमुख्यानि ते तथा । नागतीर्थं तु तत्राद्यं सर्वकामप्रदं नृणाम्

அங்கே உள்ள முதன்மை தீர்த்தங்களைச் சுருக்கமாகச் சொல்கிறேன். அவற்றில் முதலில் நாகதீர்த்தம்; அது மனிதர்க்கு எல்லா விருப்பங்களையும் அருள்கிறது.

Verse 8

नारीणां च विशेषेण पुत्रसौभाग्यदायकम् । शृणु राजन्पुरावृत्तं यतोऽत्याश्चर्यमुत्तमम्

இது குறிப்பாக பெண்களுக்கு புத்திர-சௌபாக்கியத்தை அருள்கிறது. அரசே, ஒரு பழம்பெரும் நிகழ்வைக் கேளுங்கள்; அதனால் இந்த உத்தம அதிசயம் விளங்கும்.

Verse 9

गौतमी ब्राह्मणी नाम्ना सती साध्वी पतिव्रता । बालवैधव्यसंप्राप्ता तीर्थयात्रापरायणा

கௌதமீ என்ற பெயருடைய ஒரு பிராமணப் பெண் இருந்தாள்—சதி, சாத்வி, பதிவிரதை. இளமையிலேயே கைம்மை அடைந்து, தீர்த்தயாத்திரையில் முழுதும் ஈடுபட்டாள்.

Verse 10

अर्बुदं सा च संप्राप्ता नागतीर्थं विवेश ह । तस्मिञ्जले निमग्ना सा स्नातुमभ्याययौ पुरा

அவள் அர்புதத்தை அடைந்து நாகதீர்த்தத்தில் நுழைந்தாள். ஒருமுறை அந்த நீரில் மூழ்கி, புனித நீராடலைச் செய்ய அங்கே வந்தாள்.

Verse 11

नायका पुत्रसंयुक्ता तत्तीर्थं समुपागता । शुश्रूषां सा तस्तस्याश्चक्रे नानाविधां नृप

அரசே, நாயகா என்ற பெண் தன் மகனுடன் அந்தத் தீர்த்தத்திற்கு வந்தாள். கௌதமீ அவளுக்கு பலவிதமாகச் சேவை செய்து உதவினாள்.

Verse 12

सर्वोपकरणैर्दर्भैः सुमनोभिः पृथग्विधैः । अथ सा चिंतयामास गौतमी पुत्रदुःखिता

தேவையான எல்லாப் பொருட்களும்—தர்ப்பைப் புல்லும் பலவகைப் பூக்களும்—எடுத்துக் கொண்டு, புத்திரத் துயரால் வாடிய கௌதமி அப்போது ஆழ்ந்து சிந்திக்கத் தொடங்கினாள்।

Verse 13

धन्योऽयं तनयो ह्यस्याः शुश्रूषां कुरुते सदा । पुत्रयुक्ता त्वियं धन्या धिगहं पुत्रवर्जिता

அவளுடைய அந்த மகன் நிச்சயம் பாக்கியவன்; எப்போதும் தாய்க்கு பக்தியுடன் சேவை செய்கிறான். மகன் பெற்ற அவள் பாக்கியவதி; அய்யோ, நான் மகனற்றவள்!

Verse 14

अहं भर्त्रा वियुक्ता च पुत्रहीना सुदुःखिता । अथ सा निर्गता तस्मात्सलिलान्नृपसत्तम

நான் கணவரிடமிருந்து பிரிந்தவளும், மகனற்றவளும்—மிகுந்த துயருற்றவளும். பின்னர், அரசர்களில் சிறந்தவனே, அவள் அந்த நீரிலிருந்து வெளியே வந்தாள்।

Verse 15

विनाऽपि भर्तृसंयोगात्सद्यो गर्भवती ह्यभूत् । सा गर्भलक्षणैर्युक्ता सुजनव्रीडयाऽन्विता

கணவருடன் சேர்க்கையில்லாமலேயே அவள் உடனே கர்ப்பமடைந்தாள். கர்ப்பத்தின் அறிகுறிகளுடன் கூடி, நல்லோரின் முன்னிலையில் அவளுக்கு நாணமும் ஏற்பட்டது।

Verse 16

चकार मरणे बुद्धिं ज्वालयामास पावकम् एतस्मिन्नेव काले तु वागुवाचाशरीरिणी

அவள் மரணத்தைத் தீர்மானித்து தீயை மூட்டினாள். அதே வேளையில் உடலற்ற ஒரு வாக்கு ஒலித்தது।

Verse 17

वागुवाच । नो त्वं गौतमि चित्याग्नौ प्रवेशं कर्तुमर्हसि । दोषो नास्ति तवात्रार्थे तीर्थस्यास्य प्रभावतः

ஆகாசவாணி கூறிற்று—ஓ கௌதமீ, நீ சிதைஅக்னியில் பிரவேசிக்கத் தகுதியற்றவள். இவ்விஷயத்தில் உனக்கு குற்றமில்லை; இத்தீர்த்தத்தின் பிரபாவத்தால் இது நிகழ்ந்தது.

Verse 18

यो यद्वांछति चित्ते च जलमध्ये स्थितो नरः । चिन्तितं च तदाप्नोति नारी वा नात्र संशयः

இந்த நீரின் நடுவில் நின்று உள்ளத்தில் எதை விரும்புகிறானோ, அவன் அதே விரும்பிய பயனை அடைகிறான்; ஆண் அல்லது பெண்—இதில் ஐயமில்லை.

Verse 19

त्वया तस्याः सुतं दृष्ट्वा पुत्रवांछा कृता हृदि । तव गर्भगतो नूनं पुत्रः पुत्रि भविष्यति

நீ அவளுடைய மகனைப் பார்த்தபோது உன் உள்ளத்தில் மகவாசை எழுந்தது. ஆகவே உன் கருவில் உள்ள குழந்தை நிச்சயமாக உன் மகனாகும், ஓ மகளே.

Verse 20

तस्माद्विरम भद्रं ते निर्दोषासि पतिव्रते । विरराम ततः साध्वी गौतमी मरणान्नृप

ஆகவே விலகுவாயாக—உனக்கு மங்களம் உண்டாகுக; ஓ பதிவிரதையே, நீ குற்றமற்றவள். அப்போது சாத்வி கௌதமீ, அரசே, மரணத்திலிருந்து விலகினாள்.

Verse 21

श्रुत्वाऽकाशगतां वाणीं देवदूतेन भाषिताम् । दृष्ट्वा पतिं विना गर्भं वाक्यमेत दुवाच ह

வானில் ஒலித்த, தேவதூதன் உரைத்த வாணியைச் செவிமடுத்து, கணவனுடன் சேர்க்கையின்றி கர்ப்பம் இருப்பதைக் கண்டு, அவள் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னாள்.

Verse 22

अहो तीर्थप्रभावोऽयमपूर्वः प्रतिभाति मे । यत्र संजायते गर्भः स्त्रीणां शुक्ररजोविना

அஹோ! இந்தத் தீர்த்தத்தின் மகிமை எனக்கு முன் இல்லாததாகத் தோன்றுகிறது; இங்கு பெண்களுக்கு விந்தும் மாதவிடாய் இரத்தமும் இன்றியும் கர்ப்பம் உண்டாகிறது.

Verse 23

नाहं कुत्रापि यास्यामि मुक्त्वेदं तीर्थमुत्तमम् । एवमुक्त्वा ततः साध्वी तत्रैव न्यवसत्सदा

இந்த உத்தமத் தீர்த்தத்தை விட்டுவிட்டு நான் எங்கும் செல்லமாட்டேன். என்று கூறி அந்த சாத்வி பின்னர் எப்போதும் அங்கேயே தங்கினாள்.

Verse 24

पुत्रं वै जनयामास सर्वलक्षणलक्षितम् । तत्र पार्थिवशार्दूल कृष्णपक्षे ऽश्विनस्य च

அவள் அங்கே எல்லா நற்குறிகளாலும் குறியிடப்பட்ட ஒரு மகனைப் பெற்றாள். அரசர்களில் புலியே! அது ஆஸ்வின மாதத்தின் கிருஷ்ணபட்சத்தில் நிகழ்ந்தது.

Verse 25

यः पुनः कुरुते श्राद्धं तस्य वंशो न नश्यति । न प्रेतो जायते राजन्वंशे तस्य कदाचन

மேலும் யார் சிராத்தம் செய்கிறாரோ, அவருடைய வம்சம் அழியாது. அரசே! அவருடைய குலத்தில் எக்காலத்திலும் ‘பிரேத’ நிலை ஏற்படாது.

Verse 26

यः पुमान्कामरहितः स्नानं तत्र समाचरेत् । श्राद्धं च पार्थिवश्रेष्ठ तस्य लोकाः सनातनाः

ஆசையற்ற மனிதன் அங்கே நீராடி, மேலும் சிராத்தமும் செய்தால், அரசர்களில் சிறந்தவனே! அவனுக்கு சனாதனமான உலகங்கள் கிடைக்கும்.

Verse 27

या स्त्री पुष्पफलान्येव तीर्थे चास्मिन्विसर्जयेत् । सा स्यात्पुत्रवती धन्या सौभाग्यं च प्रपद्यते

இந்தத் தீர்த்தத்தில் பக்தியுடன் மலரும் கனியும் அர்ப்பணிக்கும் பெண் புதல்வதியாகவும் பாக்கியவதியாகவும் ஆகி, சௌபாக்கியமும் மங்களமும் பெறுவாள்।

Verse 28

निष्कामा स्वर्गमाप्नोति दुष्प्राप्यं त्रिदशैरपि । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन यात्रां तस्य समाचरेत्

ஆசையற்றவன் தேவர்களுக்கும் அரிதான சுவர்க்கத்தை அடைகிறான்; ஆகையால் எல்லா முயற்சியுடனும் அந்தத் தீர்த்தயாத்திரையை மேற்கொள்ள வேண்டும்।