Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 6
तदा कामो द्रुतं गृह्य पुष्पचापं तमभ्यगात् । कन्दर्प्पं सहसा दृष्ट्वा सन्धितेषुं सुदुर्जयम्
tadā kāmo drutaṃ gṛhya puṣpacāpaṃ tamabhyagāt | kandarppaṃ sahasā dṛṣṭvā sandhiteṣuṃ sudurjayam
அப்போது காமதேவன் விரைவில் மலர்வில்லைக் கையில் எடுத்துக் கொண்டு அவரை அணுகினான். திடீரென அம்பைச் சாந்தித்த, வெல்லரிதான கந்தர்ப்பனைப் பார்த்து (சிவன் சலித்தான்).
Pulastya
Tirtha: Kāma-āgama episode (prelude to Kāma-dahana) within Arbuda māhātmya
Type: kshetra
Listener: Pārthiva-sattama (king)
Scene: Kāma, youthful and radiant, lifts a flower-bow; his arrow is already set as he approaches the meditative Śiva. The moment is suspended—beauty and threat intertwined, with tension between desire and ascetic immovability.
FAQs
Desire (kāma) is portrayed as a powerful force that tests even great beings, underscoring the purāṇic emphasis on mastery over the senses.
None in this verse; it is part of a mythic prelude within the Arbuda Khaṇḍa narration.
None.