Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 53
सरलैः पनसैर्वृक्षैस्तिंदुकैः करवीरकैः । मंदारैः पारिजातैश्च मलयैश्चंदनैस्तथा
saralaiḥ panasairvṛkṣaistiṃdukaiḥ karavīrakaiḥ | maṃdāraiḥ pārijātaiśca malayaiścaṃdanaistathā
அந்த மலை சரளம் (சீடர் போன்ற) மற்றும் பலா மரங்கள், திந்துக மரங்கள், கரவீரச் செடிகள் ஆகியவற்றால் அலங்கரிக்கப்பட்டது; மேலும் தெய்வீக மந்தார–பாரிஜாத மலர்களாலும் மலயச் சந்தனத்தின் மணத்தாலும் மிளிர்ந்தது.
Narrator (contextual; within Prabhāsa Khaṇḍa Arbuda Khaṇḍa, presented as a descriptive narration of Arbuda’s glory)
Tirtha: Arbuda-parvata
Type: peak
Scene: Arbuda’s slopes with sarala pines, jackfruit and tiṃduka trees, karavīra shrubs, and an overlay of celestial mandāra and pārijāta blossoms; wafts of Malaya sandalwood fragrance suggested by curling aromatic streams.
FAQs
A tīrtha’s sanctity is reflected in its divinely ordered ecology—its beauty and fragrance signify accumulated puṇya and a dharmic landscape.
Mount Arbuda (Arbuda-parvata), praised in the Arbuda Khaṇḍa of the Prabhāsa Khaṇḍa.
None in this verse; it is a māhātmya-style description of the sacred environment.