Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 16
बुभुक्षा नैव तृष्णा च निद्रालस्ये न च प्रभो । रंभाद्यप्सरसो मुख्या गंधर्वास्तुंबरादयः । रमयंति नरं तत्र गीतैर्नृत्यैरनेकशः
bubhukṣā naiva tṛṣṇā ca nidrālasye na ca prabho | raṃbhādyapsaraso mukhyā gaṃdharvāstuṃbarādayaḥ | ramayaṃti naraṃ tatra gītairnṛtyairanekaśaḥ
ஓ பிரபோ! அங்கே பசி இல்லை, தாகம் இல்லை; தூக்கமும் சோர்வும் இல்லை. ரம்பா முதலிய தலைசிறந்த அப்சரஸ்களும், தும்பரன் முதலிய கந்தர்வர்களும் பலவகை பாடல்-நடனங்களால் அங்கே மனிதனை மகிழ்விக்கின்றனர்.
Devadūta
Tirtha: Svarga (Indra-loka/Amarāvatī implied)
Type: kshetra
Listener: Mudgala
Scene: A radiant celestial court: apsaras like Rambhā dance, gandharvas like Tumbara sing and play instruments; the atmosphere is effortless—no hunger, thirst, or fatigue—only refined delight.
FAQs
Svarga is portrayed as a realm of refined enjoyment and ease; the teaching later contrasts this pleasure with its impermanence.
This verse describes svarga rather than a terrestrial tīrtha; it serves the Arbuda Khaṇḍa narrative that motivates higher spiritual aims.
None; it is descriptive cosmology of svarga’s comforts.