Adhyaya 33
புலஸ்தியர் ‘பார்த்தேஸ்வர’ தீர்த்தயாத்திரையை விளக்குகிறார்—இது பாபநாசகத் தலம்; இதன் தரிசனம் மட்டுமே பலவகைத் தவறுகளிலிருந்து விடுதலை தரும் எனச் சொல்லப்படுகிறது (ச்லோ. 1). அங்கே தேவலருக்கு அன்பான, பத்தினியான ‘பார்த்தா’ என்ற பெண் அந்த இடத்தில் தவம் செய்கிறாள் (ச்லோ. 2). முன்ஜென்மத்தில் அவள் பிள்ளையில்லா ரிஷியின் மனைவியாக இருந்து, ஆழ்ந்த வைராக்யம் பெற்று, அர்புத மலைக்கு சென்று நீண்ட காலம் வாயுவை உணவாகக் கொண்டு, உபவாசம் செய்து, மன சமநிலையுடன் கடுந்தவம் செய்தாள் (ச்லோ. 3–4). ஆயிரம் ஆண்டுகள் நிறைவுற்றபோது பூமி பிளந்து திடீரென ஒரு சிவலிங்கம் வெளிப்பட்டது; ஆகாசவாணி—உன் பக்தியாலே இந்த பரம புனித லிங்கம் தோன்றியது, இதை வழிபடு என்று ஆணையிட்டது (ச்லோ. 5–6). குறிப்பிட்ட சங்கல்பத்துடன் செய்யும் பூஜை வேண்டிய பயனை அளிக்கும் என்றும், இந்த லிங்கம் ‘பார்த்தேஸ்வர’ எனப் புகழ்பெறும் என்றும் வாணி அறிவிக்கிறது (ச்லோ. 7–8). பார்த்தா வியப்புடன் வழிபட்டு வம்சதாரிகளான நூறு புதல்வரைப் பெறும் தொடர்பு கூறப்படுகிறது; தீர்த்தத்தின் புகழ் பரவுகிறது, தூய குகைநீரூற்று குறிப்பிடப்படுகிறது (ச்லோ. 9–10). அங்கே நீராடி பக்தியுடன் லிங்கதரிசனம் செய்தால் சந்ததி தொடர்பான உலகத் துயரம் நீங்கும்; சுக்லபக்ஷ சதுர்தசியன்று உபவாசத்துடன் இரவு விழிப்பிருந்து வழிபட்டால் புதல்வன் கிடைக்கும் எனச் சொல்லப்படுகிறது (ச்லோ. 11–12). மேலும் அங்கே செய்யும் பிண்டநிர்வாபணம் பித்ருக்களுக்கு அருளால் புதல்வத்தன்மை போன்ற சிறப்பு பயனை அளிக்கும் எனக் கூறப்படுகிறது (ச்லோ. 13).
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । ततः पार्थेश्वरं गच्छेदेवं पातकनाशनम् । यं दृष्ट्वा मानवः सम्यङ्मुच्यते सर्वपातकैः
புலஸ்த்யர் கூறினார்—அதன்பின் பாவநாசகனான பார்த்தேஸ்வரனைச் சென்று தரிசிக்க வேண்டும்; அவனை முறையாகத் தரிசித்தால் மனிதன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவான்।
Verse 2
पार्थानाम्न्यभवत्साध्वी देवलस्य प्रिया सती । तया पूर्वं तपस्तप्तं तत्र स्थाने महीपते
தேவலரின் பிரியமான, பத்தினி-தர்மம் காத்த சாத்வி ‘பார்த்தா’ என்ற பெயருடையவள் இருந்தாள்; அரசே, அதே இடத்தில் அவள் முன்பு தவம் செய்தாள்।
Verse 3
सा पूर्वमभवद्वंध्या ऋषिपत्नी यशस्विनी । वैराग्यं परमं गत्वा ततश्चैवार्बुदं गता
அந்த புகழ்மிக்க ரிஷிபத்னி முன்பு பிள்ளையில்லாதவளாக இருந்தாள்; உன்னத வைராக்யத்தை அடைந்து பின்னர் அவள் அர்புதத்திற்கு சென்றாள்।
Verse 4
वायुभक्षा निराहारा समचित्ताऽसने स्थिता । ततो वर्षसहस्रांते भक्त्या तस्या महीपते
காற்றையே உணவாகக் கொண்டு, உணவின்றி இருந்து, சமமான மனத்துடன் ஆசனத்தில் நிலைத்திருந்து—அரசே, அவளது பக்தியால் ஆயிரம் ஆண்டுகள் முடிவில் (பலன் வெளிப்பட்டது)।
Verse 5
उद्भिद्य धरणीपृष्ठं सहसा लिंगमुत्थितम् । एतस्मिन्नेव काले तु वागुवाचाशरीरिणी
பூமியின் மேற்பரப்பை பிளந்து திடீரென ஒரு லிங்கம் எழுந்தது; அதே நேரத்தில் உடலற்ற ஒரு வாக்கு ஒலித்தது।
Verse 6
पूजयैतन्महाभागे शिवलिंगं सुपावनम् । त्वद्भक्त्या धरणीपृष्ठान्निःसृतं कामदं महत्
ஓ மகாபாக்யவதியே! இந்த மிகப் புனிதமான சிவலிங்கத்தை வழிபடு. உன் பக்தியால் இது பூமியின் மேற்பரப்பிலிருந்து வெளிப்பட்டது—மிகப் பெரியது, வேண்டுதல்களை நிறைவேற்றுவது.
Verse 7
यो यं काममभिध्यायन्पूजयिष्यति मानवः । अन्योपि तदभिप्रेतं प्राप्स्यते नात्र संशयः
எவன் எந்த விருப்பத்தை மனத்தில் தியானித்து இதை வழிபடுகிறானோ, அவன் அந்த வேண்டிய பயனை நிச்சயமாக அடைவான்—இதில் ஐயமில்லை.
Verse 8
पार्थेश्वराख्यमेतद्धि लोके ख्यातिं गमिष्यति । एवमुक्त्वा ततो वाणी विरराम महीपते
இது ‘பார்த்தேஸ்வர’ என்ற நாமத்தால் உலகில் புகழ் பெறும். இவ்வாறு கூறி, அரசே, அந்த தெய்வ வாக்கு அமைதியடைந்தது.
Verse 9
ततः सा विस्मयाविष्टा पूजयामास तत्तदा । ततः पुत्रशतं प्राप्तं दिव्यं वंशधरं तथा
அப்போது அவள் வியப்பால் நிறைந்து, அதே நேரத்தில் அதனை வழிபட்டாள். பின்னர் அவளுக்கு நூறு புதல்வர்கள் கிடைத்தனர்—தெய்வீகமும் குலத்தைத் தாங்குவோரும்.
Verse 10
ततः प्रभृति तल्लिंगं विख्यातं धरणीतले । तत्रास्ति निर्मलं तोयं गिरिगह्वरनिःसृतम्
அந்த நாளிலிருந்து அந்த லிங்கம் பூமியில் புகழ்பெற்றது. அங்கே மலைக் குகையிலிருந்து வெளிவரும் தூய நீரும் உள்ளது.
Verse 11
तत्र स्नात्वा नरः सम्यग्यस्तं पश्यति भावतः । न स पश्यति संसारे दुःखं संतानसंभवम्
அங்கே முறையாக நீராடி, பக்தி உணர்வோடு அவரை தரிசிப்பவன், உலக வாழ்வில் சந்ததி இல்லாமையால் எழும் துயரத்தை அனுபவிக்கான்।
Verse 12
शुक्लपक्षे चतुर्द्दश्यां जागरं तस्य चाग्रतः । यः करोति निराहारः स पुत्रं लभते धुवम्
சுக்லபட்ச சதுர்தசியன்று அவர்முன் உணவின்றி விரதமிருந்து விழித்திருப்பவன், நிச்சயமாகப் புத்ரனைப் பெறுவான்।
Verse 13
पिंडनिर्वापणं तत्र यः करोति समाहितः । तस्य पुत्रत्वमायाति पितरस्तत्प्रसादतः
அங்கே ஒருமனத்துடன் பிண்டநிர்வாபணம் (பித்ருத் தர்ப்பணம்) செய்பவனுக்கு, பித்ருக்களின் அருளால் புத்ரத்துவம்—சந்ததி பெறுதல்—உண்டாகும்।
Verse 33
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखंडे पार्थेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयस्त्रिंशोऽध्यायः
இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் ஏகாசீதி-சாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தின் மூன்றாம் அர்புதகண்டத்தில் ‘பார்த்தேஸ்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனும் முப்பத்திமூன்றாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।